the misadventures of mhyk 12

Yeah Tom.. Yeah...

2011-10-14T06:57:00.000-07:00

The One That Has Got Away

2011-10-10T10:56:00.000-07:00

Siya yung taong perfect naman lahat, wala namang problema, wala namang mali, pero talagang hindi pupwede. Bakit? Dahil sa kadahilanang hindi lang talaga kayo sa isa’t isa. Pero perfect na lahat, except lang sa timing. Sabi nga nila “timing is everything” eh since siya na ang “everything” mo at that particular moment, at wala kayo sa “timing” kaya ayun, it’s “the one that got away”. Alam mong gusto mo siya, at ganon din naman siya para sa’yo. Pero it’s either ikaw ang may karelasyon tapos siya wala. At pagkatapos niyong mag-break ni current, siya naman ang may karelasyon, at ikaw ang single. O di kaya naman certain circumstances na talagang hindi ina-allow ng pagkakataon na maging kayo dahil for example, hindi siya ready makipag-commit into a relationship, or vice versa. Puwede ring due to career, responsibilities, at kung anu-ano pang self-inflicted reasoning. Bad-trip moment pa, kung kailan ka nag-decide na oras na para mag-seryoso, ang ending, hindi naman pala magiging kayo kasi hindi lang talaga pwede. Kumbaga sa Mhyk’s term, “close, but not quite.”

Siya ang iyong pinakamalaking “WHAT IF”. “Paano kaya kung nagka-tuluyan kami?” Kahit masaya ka na sa bago mong relationship, papasok at papasok pa rin sa utak mo ’yan. Kasi sa sarili mo alam mong ginusto mo siya pero hindi niyo nasubukan. Para kang bata na may nakalagay sa harap mo ang isang napakasarap na candy, pero ang problema naka-vault ng salamin kaya hanggang takam ka lang, di mo pwedeng kainin. At sa term ng mga “mahihilig” “ang sakit sa puson pare!”

Ang tanong lang naman dyan, kung bibitiw ka pa o kakapit ka pa? Kung talagang hindi kaya, e di congrats! You’ve earned yourself a “someone that has got away.” Pero kung hindi pa, gawin mo ang lahat ng paraan, para maitama ang pagkakataon at matuloy ang pagiging “kayo.” Kasi kung hindi mo gagawin ‘to, ikaw rin...

Adele Knows It All

2011-09-02T02:06:00.000-07:00

I’ve written and posted several entries that confer Adele and her songs. I guess that shows how a person can really be affected by her works. Her lyrics are simply heart-piercing and are really highly relatable. I remember saying this line to a friend: “alam mo ang love ayon kay mareng Adele, cycle lang yan e. Una, “Make You Feel My Love” tapos, “Chasing Pavements” then “Someone Like You.” (“you know, love according to my friend Adele, is just a cycle. First “Make You Feel My Love” stage, and then you’ll be “Chasing Pavements”, and lastly it would be “Someone Like You”).

During her tear-jerking live performance at Brit Awards, the guy that somehow looked like Rajo Laurel introduced her and quoted this:

“there’s nothing quite like the feeling when you’re listening to a song written by someone you don’t know, whom you’ve never met, and it somehow managed to describe exactly how you felt at a particular moment in your life”

True enough, I find it highly amusing to discover that how this talent could tell a story through the lyrics of her songs. And it’s actually quite a seldom feat for one artist to do so. Ok, want proof? Lemme share to you a story. But let me tell you upright, if there are any similarities of the story I’m going to tell you to a story of someone you know, it’s purely coincidence.

A guy decides to push a chance for love, even though there were some doubts:

“I’ve made up my mind, no need it think it over if I’m wrong I am right, don’t need to look no further, this ain’t lust, I know this is love. But, if I tell the world, it’ll never be enough ‘cause it was not said to you and that’s exactly what I need to do if I’d end up with you”

- Chasing Pavements, 19

Then he gives everything for her. Make her feel special:

“I know you haven’t made your mind up yet but I would never do you wrong, I’ve known it from the moment that we met no doubt in my mind where you belong...”

“I could make you happy make your dreams come true, nothing that I wouldn’t do, go to the ends of earth for you, to make you feel my love...”

- Make You Feel My Love, 19

The whole thing went well. And suddenly, everything changes. She became cold and started to shun him leaving him with no clue at all. And then he thinks again:

“Should I give up, or should I just keep chasing pavements, even if it leads nowhere, or would it be a waste even if I knew my place should I just leave it there, should I give up, or should I just keep chasing pavements, even if it leads nowhere.”

- Chasing Pavements, 19

Silence... The guy tried to ask her:

“When will I see you again, you left with no goodbye, without a single word was said... I have no idea of the state we were in...”

- Don’t You Remember, 19

Having no answer for a long time he has waited, the guy assumed it’s over and tries to move further, but then she suddenly emerged, giving him the “it’s not you, it’s me” crap and said:

“I know I have a fickle heart, and a bitterness, and a bitterness, and I’m wonderin’ why I have heaviness in my head, but don’t you remember, don’t you remember, the reason you loved me before, baby please remember, me once more...”

“I’ll give you the space so you can breathe and I keep my distance so you would be free, and hope that I find the missing piece, to bring you back to me...”

- Don’t You Remember, 21

And then he realizes one thing:

“...and I hear your words that I made up, you say my name that there could be an us, I best tidy up my head, I’m the only one in love, I’m the only one in love...”

- Melt My Heart To Stone, 19

And to think this is not the first time she broke his heart. He asks:

“why do you steal my hand whenever I’m standing my own ground, you’d build me up, then you leave me dead”

- Melt My Heart To Stone, 19

Angry as he would be, he thinks:

“...there’s a side, to you that I never knew, never knew, all the things you’d say they were never true, never true, and the games you’d play you would always win, always win.”

- Set Fire To The Rain, 21

“I won’t let you close enough to hurt me, no I won’t rescue you to just desert me I can’t give you the heart you think you gave me, it’s time to say goodbye to turning tables.”

- Turning Tables, 21

“...the scars of your love remind me they keep me thinking that we almost had it all, the scars of your love they leave me breathless, I can’t help feeling, we could’ve had it all, rolling in the deep, you had my heart inside your hand, but you played it, to the beat.”

- Rolling In The Deep, 21

“I find myself repeatin’ like a broken tune and I’m forever excusin’ your intentions. Then I give in to my pretendings, which forgive you each time, without me knowing, they melt my heart to stone”

- Melt My Heart To Stone, 19

But really, at the end of the day, he still wishes for the same thing:

“...sometimes I wake up by the door, that heart you caught must be waiting for you, even now when we’re already over, I can’t help myself I’m looking for you”

- Set Fire To The Rain, 21
“...you know how time flies, only yesterday was the time of our lives, we were born and raised, in a summer haze bound by the surprise of our glory days...”

“...i had hoped you’d see my face and that you’d be reminded that for me, it isn’t over. Never mind I’ll find someone like you, I wish nothing but the best for you too, don’t forget me I beg I remember you said, sometimes it lasts in love, but sometimes it hurts instead.”

- Someone Like You, 21

Repost: Jessica Zafra: Etiquette for Expats, Tourists and Other Visitors to the Philippines

2011-08-04T02:13:00.000-07:00

A good read indeed. especially for those friends who are currently or will be, visiting here in Pinas.

Welcome to the Philippines! You’ve probably noticed that Filipinos are friendly, accommodating, and nice all around. For starters we are always smiling. It is not true that we are always smiling, but it is likely we do it more than your people. This is because it is so much more pleasant than frowning or scowling.

And people generally look better when they’re smiling, no? Here in Manila there is so much aggravation to put up with. It’s sweltering even when it’s rainy, the traffic is horrendous, it’s noisy and poverty is widespread. Smiling is the last thing one feels like doing under these circumstances. If you think about it, smiling in these conditions is a form of protest. It is a way of rising above the situation. It is not, as you might think, a vapid reflex.

Your people probably have a lot more to smile about than we do. They should smile more, it would make them look younger.

Right now we’re smiling at you because we are curious as to what you, a foreigner, are doing in our country. Are you a corporate executive, a chef, a diplomat? A retired soldier fetching your fiancée whom you met online, or a Brazilian model? A Peace Corps volunteer or an NGO worker? A tourist drawn by our famous beaches, or just looking to get laid? Filipino curiosity is insatiable. We have to be in the know. We don’t even have to do anything with the knowledge, we just have to know.

No doubt you have been told that we pride ourselves on our hospitality. Our hospitality is not a PR thing; it is genuine. We are glad that you’ve come all the way here—we like having guests. You are someone new to talk about. Entertaining others entertains us. And since you’ve taken the trouble to come all this way, we figured the least we could do is prepare this basic guide to help you get acclimatized.

1. Our beaches are renowned the world over for their powdery white sands, brilliant sunshine, and the spectacular biodiversity in the water. Beaches, as far as we know, are on the seashore. When you are more than ten kilometers from the sea, say, in the shopping and office complexes of Makati and Mandaluyong, don’t feel compelled to dress for the beach.

We assure you that we natives won’t feel ill at ease if you don’t wear your loosest tank top, ratty board shorts and crumbling flip-flips while walking around the mall. Don’t dress down on our behalf; we do like to dress up. We think it is a way of showing respect not just for the occasion and the setting, but for yourself.

2. It is hot and humid in Manila so we sweat a lot. In order to stay cool and refreshed we take baths or showers every day, if not two or three times a day. If those of us who were born and raised here find it hot, it must be positively infernal for those of you from America, Europe, Australia-NZ and the temperate zone!

You must shower every day, if not several times a day. For maximum refreshment we recommend generous applications of soap, shampoo, and antiperspirants. Just dousing yourself in cologne is not enough to cool you down. Take a shower every day, you’ll feel so much better.

We insist.

3. The Philippines is a former colony of the United States, and English is taught in our schools. We watch Hollywood movies and American television programs, sing popular songs in English, and visit websites in English. Plus millions of us have relatives in English-speaking countries, and we are the world number one in voice-based call centers.

So there is no need to express profound surprise when we speak to you in English. Please don’t tell us, “But your English is so good!” Yes, we have English. And indoor plumbing, electricity and wi-fi, and we don’t actually live in that treehouse, it’s decorative.

4. From childhood we have been trained to do things for each other. We do this without thinking—our programming is so thorough. For instance if the friend of a friend is looking for a particular type of bread that is not available in stores, and we know someone who lives near a baker who produces that bread and sells it at an organic market, we will obtain that bread for the one who’s looking. It’s no big deal, it’s the way we were brought up. We are not currying favor, we are not sucking up, we are just being helpful. It’s our culture.

So if we go out of our way for you, it’s not because we think you are the Big Kahuna or because we want something from you or we think you are wonderful. We do it because we were brought up to be caring and considerate, and it is considered selfish and unfriendly for us not to do it. Plus if our mothers find out that we did not help when we could have, we’ll never hear the end of it. If you are suspicious about accepting our generosity, know that we’re really doing it for ourselves. It is not a sign of weakness; it is one of our strengths.

5. If you consider the Philippines a shithole cesspit backwater, please do not feel compelled to grace us with your presence. Certainly we will miss the pleasure of your company, but we will manage somehow. We were born here and have lived here all our lives; this is our home. We presume your homeland is not a shithole cesspit backwater, so we are mystified as to why you would choose to be here when you could be there. Surely someone of your magnificent qualities and impressive qualifications would be appreciated and rewarded in your own country?

6. It is true that lots of Filipina women prefer foreigners over their own countrymen. For some it is a matter of true love triumphing over ethnic and cultural differences. For others it is a matter of economic necessity. It may be useful to remember this when you are swarmed in red-light districts by exotic women cooing at your manliness. We are bound by very strong family ties—children are duty-bound to give financial support not just to their parents but to entire villages of relatives.

7. Your dollar/pound/euro/other foreign currency goes a long way in the Philippines, allowing you to enjoy a higher standard of living than what you would have back home. You can afford a lifestyle that is luxurious compared to the average Filipino’s. We hope you will not confuse the foreign exchange rate with personal merit. Unfortunately the Philippines is not a meritocracy.

Boyet and Girlie todo na 'to sama pamato

2011-06-14T08:29:00.000-07:00

Naisip ko dati ang series na 'to marahil dala na rin ng mga na-stock na alak sa utak ko. Pero hindi ko naman inakalang marami ang mahu-hook sa kalokohang ito. May ilan akong mga kaibigan sa Facebook na ginagamit na rin itong pam-bola sa babae. Yung iba nga nagkahulihan pa sa wall. Friend ko rin kasi yung babaeng ginamitan nya ng pick-up line na nakuha sa collection ko. Ayun, bistado. Pero gaya ng ibang bandwagon, may katapusan din ang series na ito. Ang iba dyan naisip ko, ang iba naman nakuha ko sa ibang networking sites at minodify ko na lang sa konteksto ni Boyet at ni Girlie.

Pero ni minsan hindi ko naisip na magkakaroon ito ng taxi franchise:

*larawan mula kay Saab Magalona: http://saabmagalona.tumblr.com/post/173663789/boyet-and-girlie *

At eto na, inipon, tinipon, para inyong abusuhin, pagtawanan, at ipasa. Enjoy:

BOYET: Ang pag-ibig ko sayo, parang NBA finals.
GIRLIE: Bakit?
BOYET: Hindi man kita maDALLAS makita, MIAMI pading dhilan para mahalin ka.

BOYET: Im a boy and im your friend..
GIRLIE: So?
BOYET: Can I be your BOYFRIEND?

BOYET: taga FEU ka ba ?
GIRLIE: Bakit?
BOYET: kasi sabi nang puso ko na TAMA RAW na ibigin kita

BOYET: sana pwedeng i- COPY & PASTE ang puso ,
GIRLIE: Bakit:?
BOYET: para i-copy ko ang puso mo at ipa-paste ko sa puso ko.

BOYET: Nakakainis ka na! Napaka-isip bata mo! Masyado kang childish!
GIRLIE: Anong gagawin mo?
BOYET: Gusto mo gawin kitang... Baby ko

BOYET: may MALI ba sakin ?
GIRLIE: Bakit:?
BOYET: hayaan mo na , may TAMA naman ako sayo.

BOYET: bakit wala ka pang BF ?
GIRLIE: bawal pa eh , ikaw bat wala ka pang GF ?
BOYET: bawal ka pa eh.

BOYET: ano ang pinagkaiba ng BAHAY sa PUSO ?
GIRLIE: Ano?
BOYET:, sa BAHAY may kasama ka , pero sa PUSO ko nag-iisa ka.

BOYET: may alam ka bang PAMPALAGLAG ?
GIRLIE: Bakit? Nakabuntis ka ba?
BOYET: Hindi, ang lakas kasi ng kapit mo sa puso ko.

GIRLIE: ano ba yung LOVE ?
BOYET: hindi ko alam eh , basta ang alam ko lang LOVE-is kitang mahal.

BOYET: di man ako kasing galante ng TATAY mo o kasing galing pomorma ng KAPATID mo , kasing husay naman ako mag alaga ng NANAY mo.

BOYET: Modem ka ba?
GIRLIE: ha? Bakit?!
BOYET: Because I find a “connection” in you.

*sa Tagaytay*
GIRLIE: wow , I LOVE THE VIEW.
BOYET: pwedeng tanggalin mo nalang yung "THE"?

BOYET: Alam mo ba kung bakit maalat ang dagat?
GIRLIE: Bakit?
BOYET: Because God put all the sweetness in you.

BOYET: Buti pa ang bagoong at kare-kare, pinagsasama..
GIRLIE: oh e ano naman?
BOYET: tayo kaya kelan?

BOYET: Feeling ko mouse tayong dalawa…
GIRLIE: bakit?
BOYET: You know, we just click

BOYET: Teacher ka ba?
GIRLIE: hinde, bakit?
BOYET: Tinuruan mo kasi akong magmahal.

BOYET: Sana naging lungs mo na lang ako...
GIRLIE: Bakit?
BOYET: para malapit ako sa puso mo.

BOYET: Sana taxi ka na lang.
GIRLIE: at bakit?!
BOYET: para ikaw na ang kusang lalapit sa akin.

GIRLIE: BAKIT LATE KA! LAGI KA NA LANG LATE! NAIINIS NA KO SAYO!
BOYET: Ang ingay mo! Pag ikaw di pa nanahimik tatakpan ko na yang bibig mo.. NG LABI KO

BOYET: kaya pala walang bituin sa langit eh...
GIRLIE: kasi maulap?
BOYET: hinde, nandito ka kasi

BOYET: Ang lamig!!!
GIRLIE: E di mag-jacket ka!
BOYET: aanhin ko ang jacket kung sayo pa lang nang-iinit na ako

BOYET: kung talagang tayo, kahit san sulok ng mundo magtatagpo tayo.
GIRLIE: never tayo magtatagpo. walang sulok ang mundo.bilog ito bilog!
BOYET: :(

BOYET: *nahulog sa hagdan.*
GIRLIE: anong nangyari sayo?
BOYET: paakyat na sana ako, kaso nung nakita kita ayun nahulog ulit ako...

BOYET: Di naman talaga ako sanay at marunong BUMANAT eh.
GIRLIE: e san mo nakukuha yang mga BOLA mo?
BOYET: Sadyang nabubuo lang ang mga yon, pag nabubuo ka din sa isipan ko.

BOYET: ang hirap isulat ng pangalan mo
GIRLIE: bakit?
BOYET: sa tuwing maiisip lang kita , I LOVE YOU na agad nasusulat ko eh.

BOYET: may kakambal ka ba?
GIRLIE: wala naman. Bakit?
BOYET: Kasi you’re in my heart. Yet you’re on my mind.

GIRLIE: andaming babae dito sa fone mo! Sino ba talaga ang laman ng puso mo?!
BOYET: ewan ko sayo! Ikaw ang nagmamay-ari tapos ako tinatanong mo!?

GIRLIE: sige nga describe me in one word!
BOYET: "Mine"
GIRLIE: nabili mo ba ako!? Kelan pa!?

BOYET: naaalala lang naman kita kapag malungkot ako
GIRLIE: bakit naman?
BOYET: kasi kapag masaya ako , kasama kita.

BOYET: hindi naman ako si Madam Auring...
GIRLIE: Bakit?
BOYET: nakikita ko kasi ang future ko.. kasama ka.

BOYET: nagsusungit ka na naman!
GIRLIE: ewan ko sayo!
BOYET: Kahit sing-tigas ng bakal ang puso mo, kakalawangin 'yan sa mga diskarte ko.

BOYET: para kang tsinelas.
GIRLIE: di man lang sapatos!?
BOYET: kahit na anong ganda ng sapatos, pag-uwi mo, tsinelas pa rin ang hanap mo.

BOYET: ULAN ka at LUPA ako...
GIRLIE: ha? Hindi ba langit at lupa?
BOYET: ulan at lupa. Sa ayaw at sa gusto mo, sa akin ang bagsak mo

GIRLIE: Im scared!
BOYET: why?
GIRLIE: There's always be a LIE in BELIEVE, OVER in LOVER, END in FRIENDS...
BOYET: But there's US in TRUST.

BOYET: Naaksidente ako.
GIRLIE: Huh anong nangyari?
BOYET: Don't worry, tong nararamdaman ko para sayo, 'di to aksidente!

BOYET: You are my strength,
GIRLIE: *blush*
BOYET: But loving you is my ultimate weakness...

BOYET: ang totoo nyan, Duwag ako. Takot ako.
GIRLIE: ha?
BOYET: Duwag na saktan ka. Takot na mawala ka.

GIRLIE: Nobody is perfect.
BOYET: Until I fell in love with you

BOYET: buwisit na Facebook yan, tanong nang tanong ng “What’s On Your Mind?”
GIRLIE: Tapos?
BOYET: ikaw lang naman ang nasa isipan ko… Ano gusto nila i-Share kita para i-Like ng Iba?

BOYET: May dadalawin ka ba sa sementeryo?
GIRLIE: wala bakit?
BOYET: Ako na lang dalawin mo! Tutal naman patay na patay ako sa ‘yo eh.

BOYET: ang pagmamahal ko sayo ay parang pag hinga ko....
GIRLIE: Bakit?
BOYET: paano ko ititigil? Pag tumigil ako ikamamatay ko.

NANAY NI BOYET: di ba ang bilin ko sa ‘yo, future mo ang atupagin mo! Bakit puro si Girlie ang inaatupag mo?
BOYET: siya po kasi ang future ko.

GIRLIE: tahimik ka ata lately, marami ka bang iniisip?
BOYET: bakit? Madami ka ba? Eh nag-iisa ka lang sa puso at isip ko!

BOYET: Sarap tignan ng langit, Pero nakakangawit tumingala.
GIRLIE: oo nga!
BOYET: Buti na lang nandito ka, isang lingon ko lang langit na.

BOYONG: masaya ka ata ngayon kahit di mo kasama si Girlie?
BOYET: masaya naman ako pag wala siya... sumusobra nga lang pag nandiyan na siya

GIRLIE: ayoko lumangoy sa dagat baka malalim!
BOYET: wag ka mag-alala wala nang mas lalalim pa sa feelings ko sayo.

GIRLIE: ilan na ba minahal mo ??
BOYET: bakit, ilan ka ba ??

BOYET: wag mo akong dalawin sa hospital pag may sakit ako...
GIRLIE: ha? Bakit naman?
BOYET: e kasi titig mo pa lang nanghihina na ko.

BOYET: buti na lang graduate na ko, malamang kasi sa exam laging "zero" ang makuha ko.
GIRLIE: bakit naman?
BOYET: ikaw lang kasi ang "tama" sa buhay ko e.

BOYET: kung subject ka sana ikaw ang pinakamahirap
GIRLIE: bakit naman?
BOYET: para sayo lang ako babagsak

BOYET: the only permanent thing in this world is...
GIRLIE: change?
BOYET: no! may lab por yu!

BOYET: Favorite mo ba ang number 6?
GIRLIE: ok lang, bakit?!
BOYET: Kasi ang “SIXy SIXy” mo kasi eh!

GIRLIE: dad, si Boyet, manliligaw ko po.
MANG GARDO: oh iho, ano ikinabubuhay mo?
BOYET: yung anak niyo po.

GIRLIE: Ang panget talaga ng pangalan mo.
BOYET: Okey lang! Maganda naman apelyido ko. Bagay sa pangalan mo.

BOYET: Para kang Birthday ko.
GIRLIE: ha bakit?!
BOYET: Kasi nung dumating ka. Doon na nagsimula ang BUHAY KO.

BOYET: alam mo, para tayong kwento ni Juan Tamad…
GIRLIE: baket?!
BOYET: ako si Juan at ikaw ang bunga…hinihintay kong mahulog ka sa akin.

BOYET: *nakatutok ang DSLR kay Girlie*
GIRLIE: kinukunan mo ba ko?! Bakit di ka nagpapa-alam?!
BOYET: hinde ah!! Nagwa-white balance lang ako! Ang puti mo kasi!

BOYET: ang pag-ibig ko sayo parang tanghali...
GIRLIE: huh? Bakit?
BOYET: parang tanghali... TAPAT!

BOYET: kailangan ko na ata mag pa doctor.
GIRLIE: bakit? may nararamdaman ka ba?
BOYET: oo... para sayo!

BOYET: Para kang bato sa langit...
GIRLIE: bakit?!
BOYET: Tinamaan ako ngunit hindi nagalit, sa halip...UMIBIG

BOYET: sabi sa balita mawawala na daw ang bagyo.
GIRLIE: ows?! Talaga!?
BOYET: pero uulanin ka pa rin ng PAGMAMAHAL ko.

BOYET: Hindi naman ako BOBO...
GIRLIE: bakit na naman?
BOYET: hindi ko kasi maisip kung ano gagawin ko Kapag nawala ka sa BUHAY ko.

GIRLIE: naniniwala ka ba sa "love is blind"
BOYET: hindi!
GIRLIE: bakit naman?
BOYET: eh nakita kita eh.

Facebook Peeves

2011-06-12T10:28:00.000-07:00

Facebook, isang imbensyon ng tao na masasabi nating parte na ng buhay ng karamihan lalo sa mga pinoy. Pero madalas, may mga ilang nakakabuwisit na mga gawain ang ibang tao sa Facebook na kapag nakikita mo ay maaasar ka na lang. Gaya nga ng sabi ng isang pamosong kasabihan, “Bato-bato sa langit, ang tamaan, pangit!”

“Like” ng sarili mong post - Ang “like” button ay ginawa ng Facebook para ma-assess mo ang pagka-gusto ng mga kaibigan mo sa post mo. Wala namang sigurong matinong tao ang ang magpo-post ng mga entry sa sarili nilang wall na ayaw nila. It is safe to assume na kaya mo inilagay ang post na yan sa wall mo ay dahil kagustuhan mo itong ilagay. Kung ayaw mo rin namang magmukhang Narcissist kagaya ni Kris Aquino, iwasan ang gawaing ito.

Pero kung gagawin mo naman ito, since ikaw na ang nag-post, bakit kaya hindi na rin ikaw ang mag-like, tapos ikaw na rin ang mag-comment. siguraduhing huwag kalimutang magsabi ng "walang anuman" sa sarili, na nakalimutang gawin ng tungaw sa kaliwa.

Maling gamit ng “Like” button – patok na patok na kamaliang ito sa Facebook. Status: “My dog died today...” (5 likes). Kung iisipin maigi, ang pag-gamit ng “like” sa pagkakataong ito ay nasa maling konteksto. Pwera na lamang kung ikaw ang utak sa pagkamatay ng naturang aso at ang status na ito ay ang iyong naging daan upang ma-kumpirma ang pagtatagumpay ng plano mong pagpatay. Status: “break na kami ni X” (25 likes). Ibig sabihin lang nyan ay mag 25 na oportunista ang naghintay at tuwang-tuwa sa pagkakabuwag ng inyong relasyon. Asahan ang pag-lapit nila sa iyo sa mga susunod na araw. Bago mo muna pindutin ang “like” button, isipin muna kung makakagaan ito ng loob ng taong nag-post. Baka imbes na matuwa pa sila sa iyo ay ipapatay ka pa nila sa galit. Maraming tao ang nagpopost ng pagkalungkot, pagka-bigo, o kahit pagkamatay upang ipahayag sa kanilang mga kaibigan ang kalungkutang kasalukuyan nilang kinakaharap. Ang mga ganyang entry ay hindi dapat nila-“like” at sa halip ay dapat pinapakitaan ng pakikiramay sa pamamagitan ng magagandang salita na pwedeng ilagay sa “comment”.

Away sa wall – ang pakikipag-away sa wall ay kahit kalian hindi naging kaaya-ayang tignan. Kung may nakikipag-away sa iyo, mas ikabubuti mo kung kausapin ng personal ang taong ito o di kaya ay sa pamamagitan ng Private Message kayo magmurahan. Hindi nyo kailangang ilathala ang inyong away sa Facebook wall para ipakita sa lahat na galit kayo sa isa’t isa. Sa bandang huli isa ka rin sa lalabas na katawa-tawa sa ibang tao. Hindi naman ilalathala sa diyaryo kinabukasan ang away niyo at hindi rin ito magkakaroon ng epekto sa buong bansa kaya huwag na lang ipakalat sa lahat.

Higit sa isang account – iwasang gumawa ng napakaraming accounts. Kung balak mong burahin mo ang dati mong account, at nais mong gumawa ng bago, o kaya puno na ang una mong account, o di kaya ay hindi mo na mabuksan ang dati mong account dahil sa nakalimutan mo ang password mo o simpleng talagang hindi mo lang mabuksan, walang problema. Pero kung gagawa ka na naman ng isa pang account maliban sa existing mong account dahil trip mo lang magkaroon ng higit sa isang account, wag mo na lang ituloy ang balak na yan. Tapos ang ia-add mo rin ay yung mga existing mong mga kaibigan na nandun din naman sa isa mo pang account, anong kalokohan yon? Hindi ka celebrity kaya huwag mag-feeling. Kung balak mo mambabae gamit ang isang sikretong account kaya ka gagawa ng bago, yun pwede.

Short-cuts sa texts - “ndi b nkkaasr ang gni2ng klse ng pst pg nkkta m 2 sa FB wall m?” Simple lang yan, wala kayo sa cellphone texting kaya kung pwede iwasan ang ganyang klase ng pagta-type pagdating sa Facebook. Hindi naman nagtakda ang Facebook ng limit pagdating sa characters na magagamit mo pagdating sa comments at posts (pwera na lang siguro sa ibang items). Pinapakita mo lang ang katamaran mo sa simpleng hindi pag-kukumpleto ng mga letra ng words mo sa ganitong uri ng pagta-type sa Facebook.

Jejemonism/Caps and small caps – kung isa kang aminadong jejemon, ok lang... Teka, babawiin ko. Nakakabuwisit ka. “30wwzh p0wh! hnD! BuH nKK@zzhar aNg p@gbaB@Za nG g@n!t0nG uR! nG P@gtutYp3?” Ang huling sentence na nabasa mo ay halos dalawang minuto kong itinype. Pero kung sa bagay, hanga rin ako sa perseverance ng mga taong ganyan mag-type. Bago pa nila matapos ang isang sentence aabutin na sila ng siyam-siyam. Lalo na siguro pag in paragraphs na yan. Pero utang na loob, kung lampas 20 na ang edad mo, hindi na nababagay sa iyo ang ganyang uri ng paggawa ng pangungusap. Umasal ng naaayon sa edad mo. "kAgAyA rIn Ng GaNiToNg UrI nG pAgTa-TyPe aY SuBuKaN DiNg IwAsAn." Bukod sa matagal bago matapos ang isang sentence ay nakakasakit ng ulo basahin.

Kung iisipin ang Facebook o ang kahit na anong uri ng social networking sites, ay repleksyon ng kung anong klaseng tao ka. Ilang kumpanya na rin ang umamin na sa pamamagitan ng mga e-mail addresses na inilalagay application forms, nache-check ng mga HR officers minsan ang Facebook site ng aplikante. Minsan daw ay nagiging batayan nila ito sa pag-tanggap nila ng aplikante. Yan ang dahilan kung bakit iba ang ginagamit kong e-mail para sa social networking sites at iba para sa mga pormal na pangangailangan gaya ng sa resume at sa mga business matters. Isipin mo na lang na parang isang uri ng damit mo ang Facebook page mo. Maaaring makita ng ibang tao kung anong klaseng tao ka sa pamamagitan ng mga inilalathala mo sa Facebook page mo. Kaya hanggat maaari, ayusin at gawing presentable ang sarili mo kahit sa internet lang.

It's Up Dharma Down's Time

2011-06-10T10:37:00.000-07:00

A Week In Metro Manila: Up Dharma Down (Trailer #2) from TRageCapone on Vimeo.

This is the 2nd trailer of Tony Rago’s Up Dharma Down documentary, A Week In Metro Manila, set to be released in August 2011. The film will hopefully be screened in San Francisco, L.A., Chicago and Manila.

Tony Rago, an American who’s based in Chicago and the director of the documentary, also recently started a movement called Up Dharma Down: @teamcoco Initiative movement. The goal of the movement is to get Mr. Conan O’ Brien’s attention to invite and make Up Dharma Down a guest on his show.

Join the movement by:

1.Liking the Conan O’Brien Presents: Team Coco page on Facebook.
2.Liking and leaving a comment on this post by Tony Rago on Team Coco’s wall.
3.Telling your friends about it! Tweet the link or invite friends to like and comment on the post!
4.Reblogging this post.
Let us support Up Dharma Down and original Pinoy music! :)

from: pinoytumblr

Angry Birds Live

2011-06-10T10:20:00.000-07:00

kung ang angry birds ay ganito ka-live. imagine what will happen to all the existing structures

under repair...

2011-06-09T06:01:00.000-07:00

this site is undergoing a major transfer from the old html to xml formats. please bear with the user for the meantime.

How Do You Heal A Broken Heart

2011-06-04T12:38:00.000-07:00

I was browsing my facebook page when suddenly a good friend of mine told me about his “situation”. He was turned down by a certain girl. Funny that the other month a friend also consulted me on how he will deal with the same situation. Hindi ko alam kung anong meron ako at lapitin ako ng ganyang tanong. Marahil ay nasa mukha ko na maraming beses na rin akong na-basted kaya ako palagi ang naiisip nilang pagtanungan. And as I browse FB for the second time, I see this status: “How do you heal a broken heart?”

And then I suddenly saw that Hazel posted an entry on her blog entitled “It’s Time To Move On” ayun naman... Signos! Akalain mong nagkatagpo-tagpo ang lahat.

So, kung sasagutin ko man ang tanong sa itaas na “How do you heal a broken heart?” malamang ang isasagot ko e yung nasa itaas din, “It’s time to move on.” But then again, another question comes up, “Paano?” or kung coño ka, “How?” hindi man ako si Joe ‘d Mango na may mababang boses at nakakaantok na pananalita, pero hayaan niyong i-adopt ko ang naturang post sa kung paano ang pagpapahilom ng isang pusong sugatan.

Una, never be alone. Makipag-usap sa kaibigan. Yung totoong kaibigan, hindi yung tipong pasasamain lalo ang loob mo para umorder ka pa ng umorder ng alak hanggang sa malasing ka nila at pagkatapos, ikaw pa ang pagbabayarin ng bill. Ika nga nila “idaan na ‘yan sa ma-boteng usapan”. Your friends, being that someone na nasa labas ng relasyon, has a different perspective of the situation na kinasasadlakan mo. Walang bias (well at least let’s assume na totoong kaibigan mo sila for the sake of this discussion). But please, kung sakali mang wala pa silang alam sa situation mo, at ikukwento mo pa lang sa kanila ang lahat, try to tell the story sa pinaka-totoong format. Hindi yung na-revise mo na ang kuwento para magmukhang siya ang may kasalanan at ikaw ang naaapi. Kung may kasalanan ka rin, sabihin mo, para kung mag-iisip man ng ipapayo sayo ay yung siguradong tama. Huwag magalit sa kaibigan kung may sabihin man silang hindi maganda sa pandinig mo. Try to listen at baka ipinapa-realize lang nila kung ano ang mga bagay-bagay na dapat mong ma-realize. Accept it. At utang na loob, iwasan ang paggamit ng ibang tao sa pagku-kuwento. Nakakabuwisit lang e. “Eh, kasi yung pinsan ng kapitbahay ng friend ko nung pre-school, nagkaroon ng syota yung sinosyota nya ngayon.” Lumang style na ‘yan pare.

Pangalawa, hayaan ang feelings. Express it. Kung masama ang loob mo, sige masama ang loob. Kung galit ka, sige lang ilabas mo, (pero iwasang mandamay ng ibang tao). Kung malungkot ka, walang masama kung iiiyak mo. Wag lang lalampas sa limit at magiging pathetic. Iwasan ang semi-laslas ng pulso (paglalaslas ng pulso na di tinatamaan ang ugat, para siguradong buhay. May dugo pero hindi ikamamatay). Never pretend. Ikaw lang rin ang mahihirapan. Pilitin mo mang magmukhang masaya sa harap ng iba, mao-obvious at mao-obvious din yan. Ikaw lang rin ang mahihirapan. It is also medically proven na masama ang magtago ng sama ng loob sa sarili. It may lead to certain diseases and some psychological disorders. Nahirapan ka na kalaunan gagastos ka pa. Hanggat hindi mo inilalabas ang sama ng loob na yan, bitbit mo yan sa ‘yo, at malamang may kalalagyan ka sa mental hospital. In the process ikaw rin naman ang mapapagod e.

Pangatlo, try to clear your mind and slowly revive your own self. SLOWLY. Hindi ka superhero para maka-recover agad. Baka habang minamadali mo mas lalo ka pang magkaproblema kinalaunan. Isa-isa lang. Unti-unting ibalik ang mga ginagawa mo nung nasa sirkulasyon ka pa upang ma-distract ang isipan mo sa kinakaharap mong sakit. Keep yourself busy. Pwedeng maghanap ng bagong hobby. Kung kaya, try extreme activities, or those activities na ikapapagod ng katawan mo. Na-libang ka nakapag-exercise ka pa. Yung tipong kapag natapos mong gawin ang activity, diretso tulog ka na dahil sa kapaguran. Alalahaning ang oras bago matulog ay ang oras na mas higit mong maiisip ang nangyari sayo. Ngayon kung pagod ka na, paano ka pa mag-iisip? Itutulog mo na lang diba? Or magpaka-busy sa trabaho. Malay mo ika-promote mo pa yan later on dahil sa kasipagan mo sa trabaho. Explore new things. Yung tipong pag-aaralan mo. May isa akong kakilala dati na-broken hearted din, nag-aral mag-cross stitch. Nang matapos nya ang “The Last Supper” naka-move on na sya.

Pang-apat, subukang unti-unting alisin ang taong ‘yon sa iyong sistema. Sa tingin ko ito ang pinaka-mahirap pero kaya naman. Wag mo na lang burahin ang phone number nya sa cellphone mo at alam ko namang saulado mo ang number nya. Kung dati bago mag-12pm tinetext mo na sya ng “wer na u? Eat ka na? Eat na me. Tsup tsup.” Ngayon, isipin mo kung gaano ka kabaduy nung ginagawa mo pa dati yan. Mandidiri kang ulitin pa yan. Iwasan muna pansamantala ang mga favourite niyong tambayan, favourite niyong kainan, favourite niyong motel, at iba pang mga lugar o bagay na usually ginagawa niyo ng magkasama. Maaaring maka-ramdam ng sakit habang ginagawa o pinupuntahan ang mga ito. Kung kaya, sabihin sa kanya na iwasan muna ang pakikipag-communicate niya sa iyo. Sabihin mong kailangan mo ito upang maka-move on. On your side, resist also the temptation of reviving the communication between the two of you. Saka ka na lang mag-text ng “hi, musta na?” kapag tingin mo sa sarili mo, kaya mo na at di ka na ulit masasaktan.

Pang-lima, iwasan ang mga relasyong “panakip-butas” para lang ipadama sa kanya na “fuck you! Kaya kong wala ka!” ang pagmo-move-on ay hindi kumpetensya sa dalawang pusong nasaktan at hindi rin pakikipag-unahan ng pag-pasok sa panibagong relasyon. Unfair naman sa taong makakarelasyon mo kung iba naman pala ang gusto mo. Siguraduhing kaya mo nang talikuran ang feelings mo dun sa nauna bago tanggapin ang panibagong relasyon. PERO, huwag isara ang pinto sa posibleng pag-ibig. Malay mo makatulong ito upang maka-move on ka. Give others a chance. Baka mas magiging masaya ka pa pala sa paparating na relationship.

Pang-anim, subukang gawing joke paminsan-minsan ang pangyayari (also known as bitter jokes). Minsan nakakabawas ng sama ng loob kung gagawin mo na lang joke ang mga nangyari sa inyo. Nakapag-pasaya ka na ng ibang tao in the process. Iwasan lang mapikon syempre. Kung sa tingin mo medyo lumalampas na ang mga kaibigan mo at napipikon ka na, sabihin mo sa kanila “oy! Foul na yon!” tatahimik naman sila. At least let them know the limits of fooling around the situation.

Maaaring iba-iba ang paraan ng bawat tao sa pag-harap sa ganitong uri ng problema pero at the end of the day kailangan mo pa ring mag-move on and you’ll just charge it to experience. Later on pag ok ka na baka tawanan mo na lang lahat ang nangyari. Isipin mo dagdag wisdom para sa iyo yan. With these kinds of experiences we tend to be educated and it will make us well equipped to deal with the upcoming challenges maturely. Tandaan na ang pagiging broken-hearted ay parang kabag, lilipas din yan pag nai-utot mo na lahat.

Soundtracking

2011-05-22T12:20:00.000-07:00

Pinoys are die hard music lovers. Specifically, love songs. Mas nakaka-antig, mas maka-laslas pulso, mas pathetic, mas sagat sa buto, mas maka-durog puso, mas papatok yan. Sa sobrang melo-dramatic ng mga Pinoy, minsan simpleng intro pa lang ng kanta lang nati-trigger na ang mga emosyon at agad nanunumbalik ang mga damdaming kaakibat ng mga naturang kanta. Ano nga ba ang halimbawa ng mga kantang ito? Maaaring ang isa o higit pa, sa mga kantang nasa ibaba ay naging soundtrack ng heartbreak mo.

Song Title-Artist: The Man Who Can’t Be Moved – The Script
Song Synopsis: Paghihintay sa isang minamahal kahit gaano man katagal.
Intense Song Line: “...thinking maybe you’ll come back in to the place that we’d meet, then you’ll see me waiting for you on the corner of the street, so I’m not moving I’m not moving...”

Song Title-Artist: Someone Like You-Adele
Song Synopsis: Kinasal sa iba ang mahal. *Babala: kung ganitong ganito ang sitwasyon mo, wag pakinggan ang kantang ito. Baka maging sanhi ng pagpapatiwakal.
Intense Song Line: “...I had hoped you’d see my face and that you’d be reminded that for me, it isn’t over, never mind, I’ll find someone like you, I wish nothing but the best for you...”

Song Title-Artist: What Do We Mean-Sergio Mendes
Song Synopsis: Relasyong walang kasiguraduhan, na sa huli ay kailangan nang tapusin ang lahat.
Intense Song Line: “...am I friend, am I lover, do we still need each other, when you touch me, when you touch me, baby I can tell, what do we mean to each other am I friend, am I lover, is it over now?”

Song Title-Artist: Im Doing Just Fine-Boys II Men
Song Synopsis: Hindi naging madali ang pag-move on matapos ang isang break-up. Ngunit humihingi ng second chance ang nakipag-break, ngunit naka-move on na ang isa.
Intense Song Line: “...I don’t need you anymore, when you said goodbye, I felt so all alone, there were times at night I could not sleep, my heart was much too weak to make it on my own, baby after the misery and pain you’ve put me through, so unfair to me girl your no longer my world, and I ain’t missing you at all...”

Song Title-Artist: If I Was The One-Luther Vandross/Ruff Endz
Song Synopsis: The guy is in love with the battered girlfriend of his best friend.
Intense Song Line: “...’coz your lover is my best friend, and I guess that’s where the story ends, so I’ve gotta try to keep it inside, you will never be, never be mine...”

Song Title-Artist: What If-Babyface
Song Synopsis: *lahat ata nakaka-relate dito.* Panghihinayang sa relasyong hindi nanagyari ngunit, umaasa pa rin. Napapaisip kung ano nga kayang nangyayari kung naging sila?
Intense Song Line: “... she said you got a home your very happy, so just stop your meddling, I told her that I won’t, I said its cool but I guess I was wrong, I still can’t move on...”

Song Title-Artist: Art Of Letting Go-Mikaila
Song Synopsis: Tuturuan ka ng kantang ito kung paano maka-move on at maka-let go. Yun e kung gusto mo lang naman...
Intense Song Line: “... how do I start, to live my life alone, guess I’m learning, learning the art of letting go...”

Song Title-Artist: I Love You Goodbye-Celine Dion
Song Synopsis: Minsan hindi sapat ang pagmamahal lang, at ang pagpapalaya sa minamahal ang solusyon.
Intense Song Line: “...leaving someone, when you love someone, is the hardest thing to do, when you love someone as much as I love you, oh I don’t wanna leave you, baby it tears me up inside, but I’ll never be the one you needed, I love you goodbye ...”

Song Title-Artist: Broken Strings-James Morrison, Nelly Furtado
Song Synopsis: Relationship ruined by infidelity.
Intense Song Line: “...oh the truth hurts and lies worst, how can I give anymore, when I love you a little less than before, let me hold you for the last time, it’s the last chance to feel again...”

Song Title-Artist: Without You-Charlie Wilson
Song Synopsis: Feeling ng isang iniwan.
Intense Song Line: “...feels like I took my last step, and my last breath, and my life’s in pain. Have to say what I was feeling girl, ‘coz my sun doesn’t shine, sun doesn’t shine without you...”

Hindi rin naman magpapahuli ang OPM.

Song Title-Artist: Till My Heartaches End-Ella May Saison/Passage
Song Synopsis: Losing someone that you have loved for a long time.
Intense Song Line: “...I was afraid this time would come, I wasn’t prepared to face this kind of hurting from within, I have learned to live my life beside you, maybe I’ll just dream of you tonight, and if into my dream you’ll come and touch me once again, I’ll just keep on dreaming ‘til my heartaches end...”

Song Title-Artist: Kung Ako Na Lang Sana-Bituin Escalante
Song Synopsis: In love sa bestfriend na may mahal na iba.
Intense Song Line: “...kung ako na lang sana ang ‘yong minahal, ‘di ka na muling magi-isa, kung ako na lang sana ang ‘yong minahal, ‘di ka na muling luluha pa,di ka na mangangailangan pang humanap ng iba..."

Song Title-Artist: Nasaan-Nyoy Volante
Song Synopsis: Long distance relationship na hindi nag-work. May pangakong napako...
Intense Song Line: “...sabi mo’y ako hanggang muling magkita, bakit ngayo’y nasa piling ng iba...”

Song Title-Artist: Let Me Be The One-Jimmy Bondoc
Song Synopsis: Relationship that did not work, but still finds a way to end the relationship smoothly.
Intense Song Line: “...let me be the one who break it up, so you won’t have to make excuses, we don’t need to find a setup where someone wins and someone loses, we just have to say our love was true, but has now become a lie, so I’m telling you I love you one last time, and goodbye.”

Song Title-Artist: Set You Free-Side A
Song Synopsis: Letting someone go kasi hindi talaga magwo-work...
Intense Song Line: “...letting go is not an easy task, when smiling feels like I must wear this lonely mask, it hurts deep inside, and I just cannot hide, that this anguish and the thought that we should have to part...”

Song Title-Artist: Empty Chairs-Julianne
Song Synopsis: When you’re in a relationship that you feel you are the only one who is giving, and in the end you are left behind. *the twist of the song in its latter part is awesome*
Intense Song Line: “...I’m telling you things you shouldn’t known right from the start, when all I ever asked of you, was to be there, I could’ve swallowed all my pride for all I care, but you kept taking more that I could give, so go ahead walk out the door..”

Song Title-Artist: Wherever You Are-South Border
Song Synopsis: Waiting for that one person that hasn’t come up yet.
Intense Song Line: “... I love to see myself one day in the arms of someone who will share her life with me selflessly, someday you will find your way, to me...”

Song Title-Artist: Di Lang Ikaw-Juris
Song Synopsis: Breaking up with someone within in a relationship that suddenly turned cold.
Intense Song Line: “...’di hahayaang habambuhay kang saktan, ‘di sasayangin ang iyong panahon, ikaw ay magiging masaya, sa yakap at sa piling na ng iba..."

Song Title-Artist: Oo-Up Dharma Down
Song Synopsis: Binasted ng minamahal na may mahal na iba.
Intense Song Line: “...sana’y di ka na lang pala aking nakilala, kung alam ko lang ako’y iyong masasaktan ng ganito, sana’y nakinig na lang ako sa nanay ko, di mo lang alam ako’y iyong nasaktan o baka sakali lang maisip mo namang, puro sya nalang sanay ako naman...”

Song Title-Artist: Kahit Habang Buhay-Smokey Mountain
Song Synopsis: Naghihintay ng pagmamahal mula sa taong mukhang hindi napapansin ang atensyon na ibinibigay.
Intense Song Line: “...paano naman ako, nakakalito ang mundo, kung sinong mahal mo, syang ayaw sayo, kung sinong mahal mo, siya pa ang ayaw sa’yo, kahit habang buhay maghihintay ako sa’yo , kahit pa maglaho ang mundo...”

Song Title-Artist: Pain In My Heart-NeoColors
Song Synopsis: Reminiscing the thoughts of a broken relationship.
Intense Song Line: “...I don’t want to remember the things that we’ve been through, and all the things that remind me of you, and I don’t want to hear the songs, the songs we use to sing, ‘coz I don’t wanna feel the pain in my heart ...”

ako ay PRO RH Bill

2011-05-19T22:23:00.000-07:00

*Lucky Plaza Singapore*

Its The End of The World (As We Know It)

2011-05-19T10:41:00.000-07:00

*larawan mula sa twitter post ni ms. gang badoy (http://twitter.com/gangbadoy) Along Buendia cor South Super Highway *

Ayon sa mga kumakalat na bali-balita, araw na ng paghuhukom sa makalawa. Sa ibang salita, End of The World na sa Sabado. Kung anong oras, baka pagkatapos ng weekly finals ng Showtime, o di kaya pagkatapos ng Pilipinas Got Talent. Pero malamang alam niyo na na mas isa akong “kapamilya” kaysa “kapuso”. Kung pwede makipag-usap dun sa nasa itaas, sasabihin kong: “boss, pwede pa-postpone muna? Kasi walang alak dito, gusto ko sana sa last day lasing ako e. Hayaan niyo muna kong maka-tikim ulit ng Red Horse. Tsaka hindi ko pa nasasabing mahal ko si ... ng harapan. At hindi pa tapos yung project ko. Delayed na nga yung project hindi pa matatapos? Boss baka pwedeng pahingi ng “Time-Extension”. And besides, di pa nakakauwi ng bahay si Dora The Exporer, Di pa nakikita si Wally ng “Where’s Wally?” Di gaya ni Osama Bin Laden na nakita na.” Pero kung kayo ang tatanungin paano niyo gustong matapos ang mundo? Gusto niyo rin bang mala-Makati City New Years’ celebration? Yun tipong may countdown? O yung tipong disco trip lang gaya ng mga party sa Euphoria, Equinox, at Limits. Teka ibang time ata yan, Embassy at Alchemy na nga pala ang uso during my time. Ako kahit saan naman e... basta nasa tabi mo...

Pero kung iisipin marami na ngang “signs”. Strong earthquakes, Earth’s axis shifting, hindi pagkakaunawaan ng mga bansa dito sa gitnang silangan at sa bandang hilagang Africa, ang pinaka-pamosong Global Warming, at ang pagkakaroon ni Mommy Dionisia ng Hermes na bag (although specifically ang ni-request niya ay Irmes na baka nabibili naman sa suking pirata bag shop sa Greenhills).

Tutal “Bible” naman ang sinasabing basehan nito, e diba Bible din naman ang nagsabi na walang nakakaalam ng eksaktong petsa at oras ng paghuhukom? Kung saan banda sa Bible niya nabasa at paano na-formulate ng manong na nakapagsabi na katapusan na nga ng mundo, wala na akong pakialam. Basta sa ngayon malabong mangyari yan. E paano kami dito sa Saudi Arabia? Year 1432 pa lang dito (as per Islamic Calendar). Exempted naman pala kami dito hindi na lang ako uuwi.

Basta ako may patotoong hindi ito mangyayari kasi nasasaad sa balot ng binili kong “Chippy” Expiry Date: 12.02.2012

In A Relationship

2011-05-18T02:58:00.000-07:00

Single, Married, Widowed, Divorced. Yan lang naman ang mga common na “Marital Status”. Nadagdagan lang naman ito ng mag-pauso ang isang social networking site ng "It's Complicated". Pero sa totoo lang mapapaisip ka, "gaano ka-complicated ang complicated?" Nawa’y mahanap niyo sa ibaba ang kung anong klaseng relasyon ang meron kayo sa ngayon.

Long Distance-maaaring hiningi ng pagkakataon kaya ang dalawang magkarelasyon ay kinailangang magkalayo. Maaring sa ikabubuti nilang dalawa, pero kung ang dahilan ay para sa ikabubuti ng isa, walang kasiguraduhan kung magtatagal ang ganitong uri ng relasyon. May tumututol? Sige sa baranggay ka magpaliwanag pero dahil ako ang nagsulat nito, wala kang ibang opinion na mababasa kungdi “hindi nagwo-work ang Long Distance Relationship lalo na kung wala pang kasalang nagaganap” Wala! WALA!!!

Imaginary-mayroon ka bang kaibigan na panay ang kuwento tungkol sa karelasyon nyang ubod ng perpekto at wala ni isang kapintasan? Pero sa kabila nito ni minsan hindi niya pa magawang maipakilala ng harapan ang sinasabing karelasyon niya? Swerte? Hindi! Maaring kagagawan lang ng imahinasyon niya ang lahat. Sa ngayon wala nang perpekto! Mag-asawa na nga nagkakasiraan pa e yung magsyota pa kaya?

FB-*babala: hindi angkop para sa mga konserbatibo* Hindi yan FaceBook. Yan ang tinatawag na “F*ck Buddy”. Eto yung tipo ng relasyon na walang relasyon. Penis meets Vagina lang kumbaga. Hindi Man meets Woman. Sa ganitong uri ng realsyon, bawal na pag-uusapan ang “love” “marriage” “family” lalong lalo na ang “kids”. Kapag isa sa involved sa ganitong relasyon ay nagsimulang magbanggit ng isa sa mga topic na yan, asahan ang unti-unting paglalaho ng komunikasyon sa mga susunod na araw. *pwera na lang siguro kung malupit ka sa kama*.

Exclusively Dating-the modern day “Mutual Understanding”. Lumalabas-labas, date-date, si babae hindi na tumatanggap ng manliligaw, si lalaki hindi na rin nanliligaw ng iba, madalas mag-kausap, madalas magka-text. Pero hindi pa sila. Yung parang “oo” na lang ng babae ang kulang. For some reason hindi pwede makipag-commit sa relationship ang isa o ang parehong involved pero sa kilos at mga gawain, parang sila na. Hindi ko alam kung paano nag-evolve ang ganitong uri ng tawag sa isang relasyon pero malamang pakana na naman yan ng mga artistang pilit umiiwas sa gulo ng intriga. Kalimitan itong sumusunod sa “getting to know” stage. Pag pumasa ka at na-get to know ka na nang maigi, ditto marahil ang bagsak nyo.

Parental-the modern day “May-December” love affair. Yung tipong pag lumalabas-labas kayo on a date, lagi kayong napapagkamalang nasa “family bonding with Mom/Dad”. Walang masama dito as long as nagmamahalan ang dalawang involved at tsaka walang asawa ang isa sa kanila.

Exotic-kapag nakakita ka ng ganito may tuwa kang mararamdaman at bigla mo na lang masasambit ang mga katagang “isa na namang kababayan ang umangat sa kahirapan”. Its the usual Inday-John Doe relationship. Yung mapapaisip ka na “how the heck he can stand that?!” o di kaya “what the fuck how did that happen?!” Sa di malamang kadahilanan, parang certain characteristics na hinahanap ang mga puti pagdating sa paghahanap ng relasyon. Di katangkaran, di kaputian, payat, at higit sa lahat, may malaking set ng mga ngipin sa harap. Yung tipong hindi na maisara ng ayos ang mga labi dahil sa laki ng ngipin sa harap. Sa bandang huli kung iisipin mo, sila pa ang panalo dahil ang mga tipo ni Inday ang yumayaman, at totoong minamahal ng kanilang mga foreigner husbands.

Beneficial-a.k.a. “friends with benefits.” Magkaibigan, tapos sa dulo “magka-ibigan” pero hindi sila. Eto yung mga tipong parang sila pero ok lang na may syotang iba. No commitments pero pwede nating gawin ang ginagawa ng mga normal na mag-syota., pero bawal ma-fall! Kung sinong ma-fall talo. May pagkaka-pareho ito sa estado ng “exclusively dating” pero ang pagkakaiba nito doon, pwede makipag-relasyon sa iba pa habang “friends with benefits” kayo. Natatapos ito pag nakahanap na ng totong karelasyon ang isa sa mga involved. Malas na nga lang nung naunahan.

Rebound-kung ang isa ay galing sa break-up at sinalo ng isa, yan ang tawag sa uri ng realsyon na magaganap. Bago pumasok sa ganitong relasyon siguraduhing wala nang balak pang bumalik ang makakarelasyon mong kaka-break lang dun sa bi-nreak niya. Kung hindi, talo ka! Ok lang kung rebound ka tapos sa bandang huli magiging kayo. Pero kung hindi, kawawa ka. Sinaktan mo lang ang sarili mo.

Trophy-isang babala lalo na sa mga babaeng ubod ng ganda, maaaring nasa ganitong uri ka na ng relasyon ay hindi mo pa alam. Kung lagi kang kasama ng BF mo sa mga lakad ng barkada (na hindi mo naman mga kakilala ang iba pang kasama sa lakad), at proud sya sayo tuwing may ibang tao sa paligid, pero pagka-kayong dalawa na lang ay parang wala ka lang, o di kaya pagka hindi na kayo magkasama e hindi ka na kinakamusta sa tawag at text, pwede mo nang i-categorize ang relasyon nyo sa classification na ito.

Contractual-“pag ka umabot tayo ng 30, tapos wala pa akong asawa, tapos ikaw rin wala, tayo na lang dalawa”. Pagka-umoo ka sa ganyang kasunduan, welcome to “Contractual” relationship. Pero sa katagalan maaari mo ring marealize na parang may kulang. Kaya kung balak mo rin naman ng ganitong relasyon, siguraduhin na ang pipiliing partner ay may potential na mapa-ibig ka sa bandang huli. Kasi kung hindi, at tipong napasubo na sa kasalan, there’s no turning back!

Parasitismic-the modern day “bilmoko non bilmoko nyan” kalimitang pinapasukan ng mga DOM at ng mga matrona na kaya lang pinapatulan ng ka-relasyon ay dahil sa mga regalo at benefits na nakukuha ng mas nakababatang ka-relasyon. Same principle applies sa mga lalaking ubod ng yaman na kayang ibigay o bilhin lahat ang gusto ng GF. Pera-pera lang yan kumbaga.

Walang ibang hinangad ang lahat ng tao kungdi ang magkaroon ng “Ideal” type ng relationship. Pero syempre marahil na rin sa mga pagkakataon, nagkakaroon ng mga ganyang tipo na nabanggit na mga uri ng realsyon marahil dahil na rin sa pagkainip sa paghihintay ng tamang taong dadating na talagang magmamahal ng totoo. Malamang sa isa o sa dalawa nakarelate ka pero habang maiisip mo ang mga nakaraang experience mo, matatawa ka na lang. Basta ang mahalaga, pag-daanan mo man lahat yan, sa “One True Love” ka pa rin babagsak.

10 Favorite French Swear Words

2011-03-28T20:18:00.000-07:00

Para sa mga taga-PNU project. For your reference. And for everybody's use na rin. The usual, kung gusto mo magpa-impress, o tipong may boss kang French (like me) o kung sinto-sinto ka lang at gusto mong mas magandang pakinggan sa tenga ang mura na iyong binibitawan, try to memorize this. And don't forget to say it with feelings.

1. Merde! (maird)

This translates quite literally as “shit.” You’ll definitely hear “merde” used in France in as wide of a context as “shit” in English. Sometimes, for extra emphasis, you’ll hear people say “MAIR-duuuhhhh” instead of the more accurate “maird”.

2. Putain!/Pute!(Poo-TAHN)/(poote)

This word packs a serious punch, so use it with caution (and maybe not in mixed company). Putain literally translates as “whore,” but tends to be used more like the word “fuck” in English. Not only can it be used as an emotional reaction to something, like “Fuck!” in English, you can also direct it at someone in particular, “ça pute” (that whore). People joke that the word “fuck” can be used as every part of speech in English, and in French, putainfunctions much the same way.

3. Chiant/ça me fait chier(CHI-ant)/(sa meh fey CHIay)

This word is most commonly used in the context of “ça me fait chier,” which translates as a more vulgar version of “that pisses me off.”

4. Salope! (sal-OPE)

You’ll most likely be directing this one at someone in particular, rather than as an angry expletive shouted in response to something. It translates as “bitch,” and is used pretty much exactly the same way the word is used in English. Also, like in English, you can incorporate this word into a a phrase like “fils de salope” (son of a bitch). *salop (pronounced sal-OH) is the masculine version

5. Foutre/ Je m’en fou (FOO-truh)/(Juh men foo)

Again, although you may hear this dropped around a lot, use it with caution as “foutre” is the verb for “to fuck.” You’ll most often hear this in the phrase “je m’en fou,” which essentially means “I don’t give a fuck.” This also became one of my favorite phrases while I was living in Pairs and it was another one that would make my grande tante (great aunt) cringe when it slipped out at home.

6. Con/conasse/connard (cohn)/(con-ASS)/(con-ARD)

This is often used as “ass” in French, though it is also sometimes translated as a milder “idiot.” There is a famous movie in French titled “Le Dîner des Cons,” which is about a group of Parisian businessmen who each bring a “con,” or an idiot, to dinner and then the favorite “con” is chosen at the end (i.e. the guy who makes the biggest fool of himself). If this sounds familiar, it’s because it was remade in America as “Dinner for Shmucks” with Steve Carrell and Paul Rudd.

7. Nique ta mere! (neek tah mare)

Watch out for this curse, as it literally translates as “fuck your mother.” This phrase is not only extremely vulgar, but also very offensive and should be reserved for situations when only the most extreme curse is needed.

8. Ta Gueule! (ta-GOOL)

This is just about the rudest way possible of telling someone to shut up. While it does not really have an exact equivalent or translation in English, it’s kind of like saying “shut the fuck up,” or “shut your trap.” You’ll definitely hear this in banter among friends, but it can also be used in a really insulting way.

9. Casse-toi! (kass-twah)

This French curse became the center of a French controversy when President Sarkozy was caught saying this to a French citizen who had refused to shake his hand at an agricultural fair in France. This insult is kind of like a very rude way of saying “bugger off,” or maybe even “fuck off.” Combined with another expletive (like “con”), it can actually pack quite a powerful punch.

10. C’est des conneries! (Say-day-KOHN-ree)

Clearly this curse is related to #6 on this list, and can be translated best as “this is bullshit.” I particularly enjoy this phrase and find it very useful in my daily life. I also like to throw in extra words for emphasis like “C’est vraiment des conneries!” (That is REALLY bullshit).

A Musical Awakening

2011-02-15T08:41:00.000-08:00

53rd Grammy Award-Winners, surprise? Hell no! Maybe this is a wake up call not only for the "promised land" that is United States, but also for all of the countries that considers music as part of their lives. And yes you got it right! Pinas included! Be awaken my fellow countrymen!!!

Yeah probably the biggest surprise of them all is the controversial best new artist victor: Esperanza Spalding (over Justin Beiber).

This isn't about ravish packaging like Lady Gaga or Katy Perry, or the insane popularity of Justin Beiber. It's about true music. Yes, true music!

Its a big debate everywhere about Spalding's win over Beiber. Others even claim Spalding doesn't exist. But what the hell. Grammy is not a popularity-based award giving body, my friends. Let me reiterate that the category being talked about is BEST NEW ARTIST! And not MOST POPULAR ARTIST. They saw Spalding's potential to deliver high quality of music. Not that commercially sustainable, but of eminent calibre.

To be fair and to preserve the integrity of this post, yes I am a jazz lover, which is Spalding's genre. I am a fan of Esperanza Spalding. But hey, this is way beyond the artist per se. This is about what music is. True music!

It is very obvious that this equates the Pinas' music scene. If you're not the "masa" type, sorry, you are not the right fit. The absurdity that is K-Pop, the flock of revivals in the radio, the dissolution of some of the good bands that we have, Willie Revillame topping the sales chart of record bars, having Gary Valenciano and Martin Nievera just next to Willie. Altogether now, "What The Fuck?!"

Why does "masa" and revivals heap radiowaves? Its because artists are afraid to try something new. Why is that? Because people seldomly embrace what is new. Why radio stations does not play these "originals"? Its because listeners might veer away. "Masa" and revival songs have much more appeal than origs (also known as the NU 107 demise). Its all about the "profit", the "money". And it's sad.

A lot of times I try to say to everyone that in the underground music scene, in the indie scene, there are so much "undiscovered" talents. Talents that speaks of true musicality. Talents that are the artistic epitome of the word SUBSTANCE. And up to this day I still speak of such. Try to see beyond the popularity that an artist have. Look for the kind of musicality these people can really offer to you. Do not just have a shallow acceptance of what is popular but have a deeper understanding and appreciation of the music itself.

Sometimes, the people that appreciates good music that came from our land, are those persons who were not born in our land. One time, I had my French friend listen to some of my OPM collection, most of it came from indie bands and of jazz and bossa genre. He liked it very much and was surprised about the Pinoy musicality that he had known. He even asked me for a list of those songs and it's artists, before he went home to France so he can purchase it. And he is looking forward on meeting these artists when he comes to the Philippines someday.

Let me quote one of SinoSiKat's song "Mr. Musikero": "Di ba ninyo napapansin, kayraming nag-hit na tugtugin, tipid na tipid sa areglo, madlang pinoy kailan ba magbabago, ang taste ninyo, Mr. Musikero, ang pag-asa nila ay nasayo..."

Umasal Lamang ng Ayon Sa Ganda (By: Lourd De Veyra)

2011-01-23T11:55:00.000-08:00

Q: Bakit kailangan nito sa mga panahon ngayon?

Dahil sa mundong pataas nang pataas ang stress levels, dala ng banta ng climate change, kriminalidad, trapik, polusyon. Wala nang mas nakakakulo ng dugo kesa sa isang taong hindi umaasal nang ayon sa kagandahan.

Q: Ano ba talaga ang ibig sabihin ng pilosopiyang ito?

Ilang gabay, alituntunin, at halimbawa:

• Kung di naman kagandahan ang katawan (at lalo na kung tadtad ng kurikong ang balat), ‘wag mag-post ng mga Boracay pics sa Facebook. Polite lang ang mga kaibigan mo pero pinagtatawanan ka nilang lahat. ‘Yan ang mapait na katotohanan.
• ‘Wag artehan ang pananalita. Wag lagyan ng impit at kulot kung wala rin lang natural na impit at kulot ang dila mo—unless lumaki ka sa US, nag-aral sa mamahaling paaralaan, nakatira sa exclusive subdivision, o nanggaling sa pamilya ng mga panginoong may-lupa.
• ‘Wag magpumilit mag-Ingles kung di ka rin lang naman lumaki sa Forbes Park o nag-aral sa I.S. Mas lalong wag na wag kung mali-mali rin lang naman ang Ingles mo.
• ‘Wag mag-sleeveless kung maitim ang kili-kili. ‘Wag na ‘wag mag-sleeveless kung maitim na nga ang kili-kili, pamalo pa ng dalag ang mga braso mo. Mas na mas na ‘wag—nakikiusap kaming lahat lalo na ang mga tropa ko dito sa Project 2—lalo na’t lumalabas ka pa sa TV. Alam naming karapatan ng bawat tao sa mundong itong magsuot ng sleeveless, pero tandaang karapatan din naming laitin ka nang bonggang-bongga.
• Kung di rin lang naman kagandahan, wag magti-tweet ng “WALANG GUWAPO DITO” dahil masaklap ang tatalbog sa iyo na paghusga. Wag rin magti-tweet tungkol sa kalidad ng wine lalo na’t bisita ka lang. At kahit na may training ka sa oenology, ‘wag manglalait ng wine ng ibang tao—lalo na’t pinapasuweldo ka ng taong bayan.
• Kung ka-edad mo na si Madonna, wag nang labanan ang makinarya ng panahon at isipin na ikaw pa rin ang seksing haliparot noong 1985. Kahit cultural icon ka na. Ang pagsuway dito ay magdudulot lamang ng matinding bangungot sa mga milyong-milyong tao tulad ng sa latest mong music video.
• Kung ‘di rin naman talaga model, huwag tangkaing mag-model—maliban na lang kung ang produkto ay hollow blocks o kaya’y Pigrolac. Sinadya ng Diyos na bigyan ng angkop na tangkad at ganda ang ibang tao para sa trabahong ‘yun.

Q: Ano ang kinaiba nito sa “Kung ‘di rin lang kagandahan, wag mag-inarte?”

Wala masyado—magkamag-anak nga sila, in fact. Pero masyado namang garapal itong nasa itaas. Pero ‘yan ang masakit na katotohanan: marami talagang hindi umaasal nang ayon sa ganda.

“Things that are pure within themselves evoke pleasure, thus beauty,” ika nga ni Socrates. Sa Tagalog, naaalibadbaran tayo sa di-kagandahan. Lalo na’t nag-iinarte pa.

Ang di pagsunod sa batas na ito ay nagdudulot ng mga di-kanais-nais na pakiramdam sa mundo. Basic human courtesy lang dapat, di ba? Hindi tayo umuutot at pinapaamoy sa katabi natin. Hindi natin dinuduraan ang pagkain nila. Pag humihikab tayo, tinatakpan natin ang ating bunganga. Ang pag-ebs ay isang pribadong aktibidad at hindi natin ipinagmamalaki sa ibang tao.

Q: Bakit marami pa ring mga taong hindi kagandahan na hindi likas na sumusunod sa pilosopiyang ito?

Hindi ko rin alam. Bakit ba may mga taong nagnanakaw? Bakit may mga taong pumapatay? Bakit may mga mahilig manood ng child pornography o kaya bestiality? Bakit may mga opisyal sa gobyernong nakaw pa rin nang nakaw kahit na sobra-sobra na ang mga pera nila sa Switzerland?

“Good nature will always supply the absence of beauty; but beauty cannot supply the absence of good nature,”ika nga ng Briton na si Joseph Addison. Ang mahirap ay kung pangit ka na nga, maarte ka pa at masama pa ugali mo. Yung mga ganoon ay wala na talagang pag-asang lumigaya sa mundo kahit ilang hamster o pusa pa ang alagaan nila.

Q: Ano ang karaniwang nangyayari kapag hindi umasal nang naayon sa ganda ang isang tao?

Wala naman sigurong direktang koneksyon ang stress at ang mga di-kagandahang billboards sa Edsa, pero tingin ko yung kay Joel Cruz Aficionado ay isang ehemplo ng hindi umaasal nang ayon sa ganda. Ang isa pa ay yung kay Ellen Lising ng Ellen’s Aesthetic Surgical Center (Naaalala ko bigla yung The Crow. O kaya yung Joker ni Heath Ledger sa Dark Knight). Naiintindihan ko na karapatan nila ang ilagay ang mga pagmumukha nila sa mga naglalakihang tarpaulin sa bawat sulok ng Maynila. Pero magkaiba yung pag-promote ng negosyo sa pananakot sa kapwa tao.

Q: Ibig sabihin ba nito: Ang mga pangit ay wala nang karapatan mag-inarte?

Kung magdudulot ng pagtatalo sa magkakaibigan, argumento sa magkaka-opisina, suntukan sa bar dala ng kaartehang ito--- oo, wala silang karapatan.
Pero, nasa demokrasya pa rin naman tayo. Kaya, sorry na lang ako.

Q: Totoo bang pinagpapala o mas sinesuwerte ang mga taong umaastang sapat lamang sa kanilang natural na ganda?

Higit pa sa pagpapala ang ihahain sa iyo ng langit. Kabit-kabit kasi yan. Una, hindi maiismiran ang iyong dangal. Hindi ka pagbubulungan. Hindi ka pagpipyestahan ng kritisismo at tsismis. Kung walang maipipintas, walang papasok na panlalait sa aura mo, walang magnet ng negatibo. Despues, gagaan ang buhay. Tiyak na ang pagpasok ng swerte sa buhay.

Q: Magbigay ng mga halimbawa ng mga taong umaasal lang nang angkop sa kanilang ganda.

A. Buti na lang marami pa sila. Si Lucy Torres Gomez ay isang halimbawa nito. Kung tutuusin ay may karapatan siyang umasta sa anong paraang nais niya—dahil siya naman talaga’y diyosa ng kagandahan. Pero kahit na ganoon ang sitwasyon ay hindi niya kailanman inabuso ang pribelehiyong ito. Alam niya kung anong asta ang bagay sa kanya. Laging nakangiti, mabait ang pakikitungo sa tao. Hindi binabalandra sa madla ang kanyang mga mamahaling damit at pabango.

Shalani Soledad, maganda at sikat pero hindi rin nakitaan ng angas. Simple lang siya. In fact, siya pa rin ay larawan ng lumanay kahit sa gitna ng ingay at gulo ng game show. Masdan at pakinggan kung paano siya magbilang ng “…One… two… three… Goooow!”

Q: Bakit naman ito pa ang napili nating pag-usapan sa pagpasok ng bagong taon at hindi ang mga hula-hula at mga pampasuwerte sa buhay?

A: Dahil wala akong bolang kristal at wala ka ring makikitang turban sa ulo ko. Umaasal lang ako ayon sa aking ganda.

*Kuha mula sa:
http://www.spot.ph/eatdrink/47318/umasal-lamang-nang-ayon-sa-ganda/1/13

Hayop sa taon! Hayop sa dekada!

2010-12-30T06:42:00.000-08:00

2010 has been a year of so many firsts. First time being out of the country, first work overseas, first time to meet new friends, first heart break... Teka hindi na pala first yon. But as I look into the year that was, and also to the happenings of the last decade, I can't help but see the goodness that has been overflowing for that whole 10 years.

First Balfour family, my second home for almost five years. The last quarter of 2009 has been a tough one for me and made me decide to try to venture into a job overseas. At the first month of 2010 I have decided to finally go with my decision to try my luck working out of the country. May mga kumontra but most of them, support. It was hard pero kailangan. I remember spending my birthday and my despidida at the same time kasama ang mga naituring ko nang pamilya sa FB. I am grateful that you are still there to support me kahit wala na ako sa FB. Can't wait to get drunk and wasted with you again guys kahit balita ko wala na masyadong inuman sessions ang tropa. Nakaka-miss na rin ang mga original alcoholics anonymous. Kilala niyo na kung sino sino kayo.

Co-zens! Insans! Happiest bunch in town nga daw! Indeed! I missed the idea of you guys being around. We are bounded by the same passion for music but truly its way beyond that. We are more than intertwined. Naks! Malayo na ang narating ng ating samahan, mapa-gigs, prods, tamang tawagan para sa inuman na wala namang dahilan, discussions about problemang puso, baklaan (hahaha), o simpleng badminton game lang na babawian natin ng matinding pigging out after a match lahat yan nakaka-miss. Kahit overseas napatunayan ko yan! Right Kabayan?! Sana we grow much more closer everyday. Kahit magkakalayo at kahit busy sa kanya kanyang buhay. May we help and reach more and more people. Nawa'y maging ok ang mga alaga nating scholars sa Batulao at humaba pa ang buhay ng mga lolo at lola natin sa Anawim at yung mga bata sa PCH. To that someone who has been carrying a big cross during this time, hold on! God has a way to touch you. That day will come wherein you will fill the rush of His greatness. We missed you.

Mapuans! Unang venture natin out of the country to look for a job. May ibang minalas, (gaya ko. Sinuwerte nga minalas din) pero may mga naiwan at sinuwerte. Hindi man natuloy yung mga na-visualize nating mangyari last year just keep the faith and continue it. It was a dismay yung nangyari dyan after I left but sana iwan na natin sa 2010 yon. Sana pagnagkita kita ulit tayo dyan at lumalaklak ng Tiger Beer o kung sa pinas man at tumitira ng Red Horse ok na lahat. Nakaka-miss ang buhay bum sa Singapore kasama kayo! Haha. Cheers to that! Hinay hinay lang sa payaman! Yung tamang may pang-gimick lang! Tara Sentosa!

MCKLEARP, nakakamiss na ang kulitan. Kailan kaya tayo ulit mabubuo? Kahit yung iba mga patay na bata mas masaya parin pag kumpleto tayo!

Tropang Esmeri. Unang pasko na hindi ko kayo kasama para sa Maytinis. Kahit hindi tayo magkakasama whole year round pero pag December 24 tradisyon nang magkakasama tayo. This year wala ako. I bet di ganoon kasaya. Haha! Kahit di natuloy yung 10th year anniv reunion natin which is bound to happen this year pero di natuloy dahil busy masyado sa pagpapayaman si Chairwoman, I hope when I get home this will happen. Dapat sana ngayon pinaplano na ang yearly get together natin sa bahay namin pero dahil nga wala ako mukhang di matutuloy. Shet, yun lang ang pagkakataon ko para makita man lang si... I am wishing for a much stronger bond for each and everyone of us. Kahit may mga pasaway.

PN-05 kaliwali boys. Naks! Tamang kulitan araw araw kahit may mga buwisit na mga Pranse. Tayo lang naman ang pinaka-magagaling sa project na 'to. Mga magaganda lang ang mga lahi ng mga yan pero mga walang utak. Imagine this project without our expertise. Pwera lang dun ke panutsa. Hehe. Thanks for being so accomodating and letting me into your fun group. All of the happiness beyond the craziness of our bosses. Sayang lang at sa dulo nito magkakahiwa-hiwalay rin tayo. Sana malayo pa ang marating ng dream team natin. Malay nyo kunin tayo lahat ng Kuya ko para dalhin tayong lahat sa France. Hehe. Professionally, sa inyo lang ako naging komportable maging bobo. Sa ibang mga naging trabaho ko parang laging kompetisyon at patalinuhan. Dito hinde. Pwera lang kung ma-encounter mo si Negatron.

Yep, ikaw, kikala mo na kung sino ka. Kahit this year we had this big fight because of that bastard, we still made it. Even though I'm here and you're there. Tingin ko talaga nakuha ko na ang strategy pag nag-aaway tayo e. Dapat papakalayo-layo muna ko tapos hahayaan ko na lang na ma-miss mo ko. Pag nagsabi ka na na namimiss mo na ko ibig sabihin non ok na tayo. I miss my person! Ikaw lang yon wala nang iba. Now you have a new chapter in your life. I would still be here for you. Sa totoo lang hindi ko alam kung paano tayo naging sanggang dikit kasi ikaw pa ang nagsuplong ng clepto-activity ko way back high school days. Mainiit ang dugo ko sayo non pero tignan mo naman ngayon. I miss you. Hold on! There's always a way for us to be happy kahit parang lahat sila against doon. Be strong soulmate!

At ikaw, hindi mo naman mababasa to kasi wala ka na sa friend list ko at naka-private naman ang profile na 'to. Patapos na ang three month rule. Magkanya-kanya na tayo. Sabi sa horoscope ko maging maswerte ako sa love life. Sana ikaw din... Sana maging masaya ka. Sana lang... Sana...

Bakit kailangan bumoto?

2010-04-23T19:57:00.000-07:00

Nakakatawa na minsan madami ang nagtatanong sa akin kung bakit pinili ko ang aking ini-endorsong kandidato. Agad ko naman silang sinasagot na parang nasa isang debate ako at inihahayag ko ng buong buo ang kanilang mga nagawa at ako ay parang nagiging isang campaign manager dahil sa pagdidiskusyon ko sa kausap ko ng buong plataporma ng aking napiling kandidato. Ngayon kapag natapos na ko sa sales talk ko, panahon ko naman magtanong pabalik. Isasagot lang sa akin ng kausap ko ay, “kasi sikat siya” “kasi sabi ng nanay ko” “kasi tiyuhin sya ng pinsan ng katulong ng kapitbahay naming nakatira sa kabilang subdivision” “kasi kababayan ko sya” (pero sa totoo lang, yung kandidato niya taga-Tarlac, siya taga-Pampanga. Siguro dahil pareho yon na nasa north kaya nasabi nyang kababayan niya ang kandidato.)

May isa o dalawa pa lang na nakausap ko ang nagsabing “naniniwala ako sa nagawa niya at magagawa nya sa bansa kasi…” Kung ganoon ang estado, wala na akong sinasabing kung ano pa, dahil alam kong pinili niya ang kanyang kandidato dahil may alam sya sa kung sino at ano ang nagawa ng kanyang kandidato at naniniwala siya sa kayang gawin ng kandidato niya. Nakakalungkot isipin na marami pa rin sa mga pinoy ang hindi pa rin nakakapag-desisyon hanggang sa ngayon kung sino ang iboboto nila kahit na nalalapit na ang eleksyon. Marahil para sa kanila ay laro lang ang lahat. Hindi masyadong importante. Maliit na bagay lang. Sayang sa oras. Parepareho lang naman ang lahat ng politiko – TRAPO. Kung yan rin lamang ang kaisipan mo ngayon, maigi pang huwag ka na lang bumoto at lumipad ka patungo ng ibang bansa at huwag nang bumalik ng Pilipinas kalianman.

Sa iisang boto mo, nakasalalay ay panibagong anim na taon ng bansang ito. Bukod doon sa anim na taon na ‘yon, kasama rin doon ang kinabukasan ng bansang ito. Malaki ang epekto ng boto mo. Isipin mo na lang kung ang bawat isa sa atin ay boboto ng tama, hindi malayong maitatama rin ang lahat.

Dapat hindi lamang tayo boboto dahil lamang sa “siya ang sikat” o dahil “siya ang ineendorso ni Sarah Geronimo” o di kaya “sa tingin mo siya ang mananalo at yung ginusto mo sanang iboto ay matatalo dahil kakaunti ang tingin mong boboto sa kanya” o di kaya “yan kasi ang sabi ng survey”. Marami nang materyales ngayon ang nagkalat sa internet at sa kung saan man. Magbasa. Alamin kung sino talaga ang sa tingin mong may kakayahan upang baguhin ang bansa. Dapat alam niya kung paano patakbuhin ang mga solusyon sa problema. Hindi sapat yung may malinis na record na sa sobrang linis ay pati listahan ng mga nagawa niya, malinis din. Makinig. Alamin ang kilos at mga sinasabi ng mga kandidato. Maaring mabulaklak ang kanyang bibig pero kung iintindihin mo naman ito ay walang laman. Manood. Ang mga debate ng mga kandidato ay magandang pagtuunan ng pansin at oras dahil doon mo nakikita ang tunay na kakayahan ng kandidato. E kung hindi sumisipot and iyong kandidato sa mga ganitong paghaharap, hindi ba nararapat ka nang mag-isip kung bakit? Mag-masid. Obserbahan ang lahat ng balita ukol sa mga kandidato. Alamin kung ano ang totoo at hindi totoo. Dahil sa panahon na ito, kaliwa’t kanan ang batuhan ng putik na kung minsan ay hindi na totoo, makabato lang ng batikos sa kabilang panig. Ngunit ang totoong balita ay bigyang konsiderasyon. Magdasal. Ipagdasal mo ang lahat ng mga Pilipino at ang Pilipinas, na sa pagkakataong ito sana’y maging tama na ang lahat.

impyerno sa lupa

2010-01-16T04:45:00.001-08:00

Nakakatuwa minsan na nakikita ang ibang mga kababayan natin na nakakatagpo ng pag-ibig sa katauhan ng isang dayuhan. Gaya nga ng linya naming mag-kakaibigan, “Isa na namang kababayan ang umangat mula sa kahirapan.”

Nang ako ay nasa biyahe mula sa isanng malayong lugar, nakasabay ko ang isang babaeng mukhang kwago na kasama ang BF na puti. Sa kabilang side naman ang isang babae naman na mukhang baboy na panglitson na hindi pa nasasalaksakan ng mansanas sa bunganga, kasama rin ang kanyang kasintahang puti. Hindi biro ang byahe. Impyerno nga daw sa lupa sabi ng isa kong kasama. Parang roller coaster ang byahe. Masusuka kang literal kaya kung hindi mo itutulog, ramdam mo ang parusa. To complete the setup, may dimonyong kwago at baboy pa ang walang pakundangang nagdadaldalan ng malakas sa bus. Tila nakalimutan nila na wala sila sa private van. Hindi ka makakatulog sa lakas ng bunganga ng dalawa gamit ang nakakairitang slang na ingles. Malamang kung may sapat lang na lakas ang matandang katabi ko ay minura na sila.

Hanggang sa dumating sa punto na nagkukuwentuhan na sila tungkol sa karanasan nila sa lugar na pinanggalingan nila. Sumambit ang baboy na panglitson ng salitang “fuckin filipinos” dahil sa pagpapahintay na ginawa sa kanila ng isang grupo ng bakasyunistang pinoy na kasabay dapat nila sa sasakyan. Pinagtitinginan na sya ng mga tao nang makahalata siyang napapalakas na ang bunganga niya at na-realize niya yata ang pag-kakamali niya.

Unang-una. Hinihiling ko na sana ay magbreak sila ng BF niyang puti at mapunta siya sa isang adik na pinoy upang maranasan niya ng tunay ang buhay sa piling ng isang tunay na “fuckin filipino”. Hindi na siya nahiya. Kung makapagsalita sya ay parang hindi na siya pilipino. E nung maalala ko nung napag-usapan ng kwago at baboy kung san sila nakatira, e etong si baboy ay sa isang deppressed area lang din naman nakatira. Kahit ba sa isang sikat at eksklusibong subdibisyon pa sya nakatiran hindi siya dapat magsalita ng ganoon. Nakikita ko ang tinging mapanghusga ng mga tao sa baboy na yun. Naalala ko tuloy ang eksena ng pagbato kay maria magdalena ng bato ng taong bayan. Pakiramdam ko kating-kati kaming lahat na gawin iyon sa kanya right at that moment.

Nakakalungkot at may mga ganitong uri ng tao na kung saan ay nakatikim lang ng ginhawa, nakakalimot na agad. Nalalaman ba nila na panandalian lang ang lahat? Sana lang huwag silang gantihan ng bayan na ito ng mas masaklap.
Isa lang ang masasabi ko sa’yo!

DIMONYO KA!

ang alamat ng "happy horse"

2009-07-16T23:48:00.000-07:00

Bilang isang manginginom, madami na akong narinig na kung ano-anong teyorya sa tagayan. Pero kung kailan ako umabot sa ganitong edad, saka ko lang napatunayan ang isang alamat na pinagpapasa-pasahan na ng ilang henerasyon ng mga lasenggo.

Ang alamat ng "Happy Horse"

Sa kada isang case ng Red Horse ay mayroong tinatawag na "Happy Horse." Ang naturang kabayo ay may dobleng sipa kaysa sa normal na Red Horse. Kaya doble rin ang tama nito kaysa sa pangkaraniwang halo ng nasabing toma. At pag na-jackpot-an mo to?! Knockout!

Pero paano ko malalaman kung "Happy Horse" na ang nakatakda kong tomahin? Madali lang yan! Tignan ang sulat sa likod ng bote, kung kulay pula ang sulat (ang normal ay puti). Ayan na malamang yun. Pero para makumbinsi mo ang sarili mo kung totoo nang iyon na ang hinahanap mong masiyahing kabayo, makipagtitigan sa Kabayo na nasa harapan ng bote. Kapag ngumiti iyon sayo... 10 Points! Hawak mo na ang kontrobersyal na inumin.

Para sa patunay... eto...

Ang Label...

Ang masayang kabayo:

Pero may mas wawapack pa ba kung malaman mong ganito?

silly people's improv theater (S.P.I.T.)

2009-04-06T23:55:00.000-07:00

***damn it! sa wakas. na-upload din ang vids. salamat sa netopia!***

I've been wanting to watch these guys with other folks that I know. But they always tell me that either they don't have time or they just simply not into trying things like these coz it might be a waste of time and money. Thankfully i have found these vids so that i can impart with you guys how hilarious these group is.. So i am hoping you guys would watch them live one of these days.

Silly People's Improv Theater (or shortly known as SPIT) introduces a very witty kind of humor. Not your ordinary gay comedy bar which constantly makes lait (damn I sounded so conio there!) to the audience. The only audience participation in here is that they seek topics, or little words or letters to the audience wherein they get their skits. All improvised right at the spot.

SPIT shows are every Thursday either at mag:net katipunan or mag:net high street.

I have researched some video so you guys can see how hilarious they are. Some came from gabe and kacfenris' site.

Enjoy!

Skit 1
before the show starts, audience are asked by spit members to write something in a piece of paper (i guess in this set, song lyrics) then they will ask a scene from the audience that they will enact and they'll insert the lyrics written on the papers onto their script.

A Quiapo Date @ Yahoo! Video

Skit 2
This is one of SPIT's acts called Gibberish Switch. The two members are given a setting and situation by the audience which they will act out. In this case, the situation is "going to EDSA 1" or something like that.

Whenever they hear the buzzer, they need to switch from talking normally to gibberish in an instant. This is also the case when they're talking gibberish; when they hear the buzzer, they should talk in a normal manner immediately.

Skit 3

What Are You Doing? One of my favorite games of spit. Here they ask letters from the audience and they form situations from that letters as they enact it.

Skit 4

The Oracle. You see this in TV. Now you know who's the original.

Skit 5

Beauty Pageant. At this skit they have asked the audience “what they wanna ask Santa while on his lap” they have incorporated audience’ answers in the question and answer portion of the Ms. Gay Alcoholic.

spit-beauty pageant @ Yahoo! Video

bago at luma...

2009-03-12T23:38:00.000-07:00

Wala akong ipopost at isusulat na mga pangyayari tungkol sa panonood ko ng konsyerto ng Eraserheads. Kung ano man ang pakiramdam, pangyayari, emosyon at kamalayan na nangyari sa akin ng gabing yon ay hindi basta basta maipapaliwanag ng normal kaya’t minabuti ko na lamang na ipagpasarili na lang iyon. Kung gusto mo ng kuwento, magpakuwento ka sa iba. Hindi ako isang manunulat sa diyaryo o magazine na binabayaran upang magkuwento sa pamamagitan ng pagsusulat. Isa lang ang masasabi ko… Basura si Tim Yap!

Dalawang linggo. Malamang isa na ito sa pinakamahabang panahon na wala akong alak sa katawan. Nararamdaman ko ang unti-unting panghihina ng aking kamalayan dahil sa kawalan ng konsumo ng alcohol na nalalaklak. Akala ko ay magpapatuloy ito sa mahabang panahon ngunit hindi ito naganap dahil isang nilalang ang nagyaya sa akin sa isang lugar na hindi ko rin inasahan na biglaan kong babalikan. Ang Intramuros, ang batang bata at mga sariwang mga kolehiyala ng Lyceum at Letran, ang mga naglalampungan sa Wall sa oras ng gabi, ang mga yosi boys at girls ng Muralla, ang mga guwardiya sibil, at higit sa lahat, ang Mapua.

Agad nanumbalik ang alaala ng mga panggabing klase. Kung saan kami ay naghihintayan sa may labas upang lumabas at magpakalango sa alak. Agad kong tinahak ang direksyon patungong cantunan upang bumili alalahanin ang pakiramdam ng “kumanton”. Gaya ng dati, masarap pa rin. Nalungkot lang ako nang malaman kong wala na ang pinupuntahan ko para sa isang disenteng “date.” Ang Mc Donalds. isang linggo pa lang daw ang nakakaraan matapos itong ipasara ika ni propesor. Siguro marahil ay sa pagkalugi dahil ginagawa lang tambayan at pa-aircon-an ng mga estudyante (kagaya ng ginagawa ko noon). Nakakalungkot dahil wala nang matatawag na “McDo Mapua.” May kung anong nagudyok sa akin na gumawa ng campaign o ng signature drive upang pabuksan muli ang naturang establishimento pero naisip ko rin ang masasamang alaala ko dun kaya minabuti kong itapon na ang ideya.

Dahil sa depresyon, nagpasya akong bumili ng yosi. Binalikan ko ang yosi ko noon na nahihithit ko lang kapag may galanteng kaklase na nagpapaulan ng yosi. Ang West Ice. Dahil sa “can afford” na ako ngayon, bumili ako ng isang kaha. Wala akong pakialam kahit malagas ang aking baga. Basta ang importante nabalikan ko ang feeling. May isa pa akong hinahanap na “vendor” ngunit wala na raw dun. Haay sayang. Kung kelan pa naman ako’y may pambili na.

Nakuntento kami sa Mags. Hindi ako nagbibilyar pero tumatambay din ako doon (bukod sa west building second floor). Tumambad sa akin ang napakaraming bote ng Red Horse. At nang dumaloy ang sagradong likido sa aking lalamunan… Langit! Wala pa ring tatalo sa Red Horse pag dating sa pagtanggal ng uhaw ko. Matapos ang dalawang linggong pagka-deprived sa alak, at Red Horse pa ang unang dadampi sa aking esophagus, huwaw. Virginity… again… sa una hindi kanais-nais, pero malampasan mo lamang ang una, rurok na ng kaligayahan ang susunod.

Bilang “lumang Mapuan”, hindi maiaalis sa akin ang obserbahan at kilatisin ang mga “bagong Mapuan.” Malayo na ang pagkakaiba ng mga bago sa aming mga luma. Nung panahon namin, ang pagiging Mapuan ay pangangahulugan lamang ng pagiging involved sa limitadong bagay. Ngayon, iba na. Kung ang konsepto ng “arts” noon ay para sa mga kursong nasa north building fourth floor lang, ngayon ay hindi na. Lahat ay involved na sa ganitong bisyo. Pero nakakatuwa na ang pundasyon pa rin ng pagigng mapuan ay katulad pa rin ng sa amin. Ang pag-diskarte upang pumasa at pag-inom.

Hindi ko mapigilan at hindi ko mapaniwalaan ang mata ko sa mga nakikita ko sa paligid ko nun. Ang batch namin, (pasintabi sa mga tatamaan) marami ang mga babaeng mukhang lalaki (ano pa ba ang aasahan mo sa engineering school). Pero ngayon, damn! Parang wala ako sa Mapua. Kinailangan ko ngang libutin ng tingin ang paligid dahil akala ko ay nasa Letran ako. Mas liberated na ang mga estudyanteng mga kababaihan ngayon. Dati nung panahon namin, hindi kami makalapit sa mga babae pwera na lang kung so-syotain mo ang mga ito. Ngayon, unang kilala pa lang may kiss na! O sige beso-beso lang pala. Pero pwede na! San ka makakakita ng mukhang maididikit mo ang mukha mo sa unang pagkikita niyo pa lang.

Habang sinusulat ko ang blog na ito, tumutugtog ang “Minsan” ng e-heads (aksidente na tumugtog sa radio). Kahit nasusuka na ako ay ayos lang. Tamang-tama sa tema ng aking isinusulat. Isa lang ang sigurado… Babalik ako!

90's kid ka ba revisited...

2009-02-20T14:51:00.000-08:00

Isang nilalang ang nagpadala ng email sa akin kamakailan lang. Ang ipinadala nya sa akin ay halos kapareho nito ngunit hinahanap daw niya ang post kong ito. Suwerte na lang at nahanap ko pa ito sa kaluma-lumaan archives ko.

Isinulat nuong: July 13, 2004

Paano mo nga ba malalaman kung isa kang “kid of the nineties?” well eto… My article today may serve as your checklist para malaman mo kung “kid of the nineties” ka nga!

· Naabutan mo ang nutribun.
· Napanood mo ang lahat ng episodes ng "Eugene" (ghost fighter) nung nasa channel 13 pa 'to.
· Napanood mo ang lahat ng episodes ng Voltes Five
· Napanood mo and lahat ng Dragon Ball episodes (simula pa lang ng nasa channel 9 ‘to)
· Bumibili ka ng Chikadees at yung dalawa pang kasama nito na hindi ko na matandaan yung iba pang pangalan para sa libreng laruan nito (that small rubber thing that pops up or that little slimy robot that grows overnight in water or that slimier little thing that sticks in the wall) (naalala ko na! Cheezums!)
· Bumili ka ng “Magic Spring” (which comes in many sizes)
· Bumili ka ng kwintas na may sign na “YO!” (yung inverted “Y” sa loob ng “O”) na usually made in stainless thin metal dahil pauso ito ni Francis M.
· Sinabayan mo ang kanta ni Francis M. na “Mga Kababayan Ko!”
· Sinabayan mo ang kanta ni Andrew E. na humanap ka ng Panget!”
· Hinintay mo ang bawat bagong sayaw ng U.M.D. ( Universal Motion Dancers) at sinubaybayan mo sila sa pagsayaw nila sa saliw ng tugtuging “Stars” at “Always”
· Alam mo ang X-rated version ng kantang “Angelina” (Angelina, bahong p_ki mo… ‘di ka nagsasabon, kinalikot mo pa)
· Alam mo ang steps ng Macarena.
· Nabasa mo ang lahat ng issue ng Funny Komiks.
· Kilala mo sila Kuya Bodgie, Pong Pagong, Kiko Matching, Ate Cielo, at iba pa nilang kasama.
· Nainis ka sa ka-O.A.-yan ni L.A. Lopez
· Kilala mo sila Atong Redillas and Chukie Draypus.
· Bumili ka ng Cheese-Dog na 50 centavos lang ang isang pack at may laman na dalawang pahabang junkfood na lasang plastic na binalutan lang ng cheese na artificial flavor lang.
· Addicted ka sa Wonder Boy.
· Addicted ka sa Serg chocolate.
· Addicted ka sa Lala chocolate.
· Addicted ka sa Big Boy Bubble Gum dahil sa sobrang tamis nito.
· Addicted ka sa Bazooka dahil sa comics strip na kasama nito.
· Sinubaybayan mo ang bawat episode ng X-men at pilit mo silang ginagaya
· Sinubaybayan mo ang Peter Pan (tagalized) sa channel 2.
· Sinubaybayan mo ang rerun ng John and Marsha sa channel 9.
· Sinubaybayan mo ang rerun ng Champoy sa channel 9 din.
· Sinubaybayan mo ang rerun ng Iskul Bukol sa channel 13.
· Alam mo ang kwento ng The Adventures of Tin-tin sa channel 7.
· Alam mo ang kwento ng iba’t-ibang x-rated renditions ng kanta ni Freddie Aguilar na “Anak”
· Nakakain ka ng Tira-tira.
· Naabutan mo ang “Fanta”
· Napanood mo ang unang version ng Transformers.
· Napanood mo ang lahat ng episodes ng Teenage Mutant Ninja Turtles.
· Nanunuod ka lang ng “Magandang Gabi Bayan” kapag Halloween at New Year specials nila.
· Kilala mo si Robert Akizuki.
· Sinubaybayan mo ang love team ni Shaider at ni Annie sa channel 13
· Napanood mo ang lahat ng episodes ng “Time Quest”
· Kilala mo si Buknoy The wonder Ball.
· Kilala mo sila Red1, Green2, Blue3, Yellow4, at Pink5
· Pinagtalunan nyo kung sino talaga ang mas malakas, si Ultraman o si Magmaman.
· Natuto kang magsugal dahil sa “tex” na may cartoonized tagalog movie.
· Dalawa lang ang kilala mong dugong-bughaw. Si Sarah at si Cedie.
· Napanood mo ang lahat ng episodes ng “The Real Ghostbusters.”
· Favorite mo ang “Marie.”
· Favorite mo rin ang Iced Gems.
· Na-addict ka sa Funchum (Iced Tea, Mango, Orange)
· Favorite mo kainin ang Mic-Mic. (comes in chocolate and milk flavors)
· Nasarapan ka sa Presto Ice Cream.
· Nagkaroon ka ng bag na may malaking relo sa likod.
· May sapatos ka na “Dino-Lite”
· Sikat ka kapag ang shoes mo e World Balance
· Umuuwi ka ng maaga para makapanood ka ng “Ang-TV”
· Kaypee is the official shoes of PBA
· Napanood mo ang lahat ng episodes ng “Takeshi’s Castle” at inakala mong sila Anjo at Smokey talaga and mga hari sa castle.
· Napanood mo ang pelikulang Batang-X.
· Narindi ka sa kantang “Unchained Melody”
· Mas lalo kang narindi sa kantang “My Heart Will Go On.”
· Kilala mo sila Fulgoso, Corazon, Sergio, at siyempre si Mari-mar.
· Sinubaybayan mo ang “Battle of the Brainless” sa Tropang Trumpo.
· Naging expression mo ang salitang “Chiken!”
· Alam mo ang “Chicken Dance”
· Nanunuod ka (dahil pinanunuod ng Nanay mo) ang Connie Reyes on Camera.
· Hinangad mo magkaroon ng laruang Play-Dough
· Bumibili ka ng “Nanno” Candy at sinubaybayan mo ang bawat paglabas ng commercial nito sa tv para sabayan ang jingle nito.

Ilan lang yan sa mga “indicators” na naisip ko para malaman kung batang 90’s ka nga talaga. Meron pang iba ‘to pero next time na! Mahaba na kasi e!

90's kid ka ba revisited...

2009-02-20T14:47:00.000-08:00

Isang nilalang ang nagpadala ng email sa akin kamakailan lang at hinahanap daw niya ang post kong ito. Suwerte na lang at nahanap ko pa ito sa kaluma-lumaan archives ko.

Isinulat nuong: July 13, 2004

babala... bagong modus operandi!

2009-02-13T15:07:00.000-08:00

Babala sa mga nagpapakuha ng litrato kasama si kataas-taasang ELY BUENDIA. May lupon ng mga kababaihan ngayon ang lumiligid ligid upag wasakin at sirain ang pagkakataon mong makasama sa litrato si Ely. Ang modus operandi nila, makikipag unahan sila sa pagpapakuha ng litrato kasama si Ely. Ikaw naman ay kusang mapapatabi para bigyan na ng pagkakataon ang mga desperadong tao na ito (bukod sa iyo). Matapos makapagpakuha ng kanilang larawan (mga lima hanggang walong katao), at pagkakataon mo naman ang dumatin para makuhanan kasama si Ely, walang habas na kakausapin ng mga papansin na ito si Ely at ang resulta, mga larawang hindi man lamang nakatingin si Ely. Ikaw na rin ang kusang aalis dahil sa kahihiyan dahil sa pagpapapansin ng mga kupal na ito. Makikita sa ibaba ang isa sa mga naging biktima nila.

Kuhang-kuha ng aming spy camera ang itsura ng isa sa kanila. Ito ang pruweba.

Mangyari lamang na makita ninyo ang babaeng ito, kumuha agad ng asido at agad na isaboy sa mukha niya upang hindi na makapanggulo pa. Maraming salamat!

silid aralan, inc... what about?

2009-02-13T14:17:00.000-08:00

True enough that education is the key in having a progressive country. Eto talaga ang dapat tutukan ng lahat. Getting back to basics ay minsan ang pinaka-epektibong paraan para sa pag-unlad. Read on the article below and be enlightened. These good samaritans must really be thanked and helped. How I wish yung mga patuloy na kinukurakot ng mga pulitiko ay dito na lang mapunta.

from silidaralan.multiply.com:

GREAT NEWS TO OUR PARTNERS!!!
By Arcie Mallari
President/Founder Silid Aralan, Inc.

How has your donations helped the Silid Aralan, Inc. (Learning Room) build a Community of Learners Project?

Those who donated their money and resources this school year 2008 - 2009 to Silid Aralan, Inc. (SAI) will be inspired to know of the great progress that has been made possible by their generosity!

From the time of its inception last April 12, 2007, in which SAI catered to 40 children from a poor community in the suburbs of Metro Manila, it is now facilitating to 167 children. It's not only the academic progress of the children that SAI is working on. In fact, they are also providing healthy food during their meal in the SAI Community of Learners Center. As well as, several training/seminars that contributes to the development of their personalities. In addition, SAI trained 144 teachers and more than 80 parents.

Very committed facilitators of learning, namely, Russell Angeles, Hazel Castillo, and Yves Barbasina are now working with the children in the learning center everyday. Parents from the community are the ones cleaning and maintaining the general upkeep of the center and cooking food for their children; and students from different universities tutor during the weekends. To date, SAI has 80 volunteers. Their acts of kindness and volunteerism have transformed and continue to transform the lives of the children and the rest of the community. From hearing stories of hopelessness to stories of possibilities and seeing disillusioned people move to becoming an empowered community how can one not be inspired to do more?

How are lives being affected by the project?

After the first quarter of the school year 2008 - 2009, SAI stakeholders are raising their own personal bars and creating breakthroughs in their schools and homes. Academically, most of them have shown improvement in math and science. These are students who used to consider themselves academically challenged but are now taking on their studies with gusto and enjoying the "game of learning".

Take the story of Kent Ian Vargas, who is now the top 2 in their class. This is his first time to achieve an academic award ever in his life. The same goes for Rowena Aguirre, top 4; Rochelle Garbo and Ma. Ferliz Bernales, both top 5; and Abrylle Timothy Faelangco, top 7. Lloyd, who used to flunk in math, is now one of the best students in their math class.

SAI has received positive feedback from the children's teachers that most of them are excelling both inside and outside of the classroom. They even commended the grade 1 and 2 students who are now considered advanced in math by at least 2 years.

But their academic achievements is only a part of the whole picture of their improvement. Recently, the children rendered two dance presentations in one of their school events. Children who used to be shy and timid are now taking center stage. Their principal, impressed by their dancing skills, have ask them to prepare another number for their December event.

Progress at home completes the whole picture with a mother sharing how her child transformed an old family practice. In the past, as food was being placed on their dinner table, everyone would simply dive into the meal. But one evening, before eating their supper, her daughter suddenly asked all of them to pray first before partaking of the food before them. She even volunteered to lead the prayer. Nowadays, they pray as a family first before enjoying their meal.

It is music to one's ears to hear of such stories of transformation even in the midst of the most difficult surroundings. These stories only show how potent children are in creating a future full of possibilities. As they continue to discover their limitless potentials, more and more breakthroughs for a better future will overcome our country... one drop at a time.

What are the future plans of the project?

With your continued support, we intend to build 5 more Silid Aralan Community of Learners Centers in 5 different communities in the Philippines.

How can you continue to help?

1. Send any excess school supplies you have, i.e. pencils, pens, papers, notebooks, folders, envelopes, erasers, sharpeners, crayons, water colors, etc.
2. Send any books you have which are suitable for students up to age 16.
3. Be a volunteer facilitator or tutor on weekends.
4. Financially support our facilitators' salaries.
5. Donate cash to buy books and other school supplies.
6. Help build learning centers physically and financially.
7. Forward this great news to family and friends who may want to help and contribute. Sharing this story to someone else is already a great contribution.

the ultimate dream job!!!

2009-02-04T12:31:00.000-08:00

Do you have what it takes to have “THE DREAM JOB?!”

Damn! This is one heck of a job! http://www.durexcondomtesters.com.ph/

If you are:

Male/Female

Married WITH EXPERIENCE

OPEN TO FURTHER TRAINING

At least 21-35 years old

WITH STRONG KNEES

WILLING TO WORK LOOOOONG HOURS

So what???

Promo Mechanics

1. The Durex Condom Tester promo is open to all married Filipinos living in the Philippines.

2. A total of 500 Condom testers will be chosen by SSL Internaltional / Getz Bros. Phils. Inc.. Applicants who wish to be an official Durex Condom Tester will have to go to www.durex.com.ph and click on the portion that will lead them to durexcondomtester.com.ph and fill out a screener form.

3. Chosen applicants will also be given a tester kit which contains a pack of each of the following Durex variants - Love, Pleasuremax, Performa, Fetherlite, Tingle, Strawberry . Tester Kits will be mailed to the chosen applicants via courier.

4. Testers will be given 4 weeks (four fucking weeks…literally!) to try out the products and comment on the product’s quality, after which, SSL Internaltional / Getz Bros. Phils. Inc. will remind them via email or landline to accomplish the online feedback form at www.durexcondomtester.com.ph by May 10, 2009. They should enter their given passcodes to access the online feedback form.

5. The first twenty-five (25) testers to accomplish the form will be given additional free products from Durex (which will include condoms, lubricants, and the V-ring)

6. One (1) tester to be able accomplish the form and give the best answer to the question "What makes me the best Durex Condom Tester?" will win PhP 50,000 cash, together with free products from Durex.

7. Chosen testers and grand prize winner of PhP 50,000 should submit a certified true copy of his/her marriage certificate upon claiming his/her prize, along with two (2) valid IDs (SSS or GSIS ID, Driver’s License, Passport, TIN Card, Firearms license, PRC, NBI Clearance, Company ID, IBP ID, School ID).

Promo runs from January 12 up to May 31, 2009.
Per DOH-BFAD Permit No. 1107 Series of 2008

http://www.durexcondomtesters.com.ph/

Compose Blog Entry

2009-01-21T22:13:00.000-08:00

Tatlong malalaking baso ng kape. Isa’t kalahating kaha ng yosi. Isang librong mabigat dalhin. Pakiramdam ko ngayon lumulutang ako sa kawalan. Gabi na ngunit mag-isa pa rin sa kwarto at nakatulala sa wala. Saka lang sumanib sa aking ulirat na may nawawala. Hindi na katulad ng dati. Walang ibang iniisip at parang nasa lugar ang lahat. Ngayon ko lang nilibot ang mata sa paligid at napagtantong may kulang. Hindi ko alam kung epekto ba ito ng sobrang kape o ng natapos kong aklat. Di tumigil ang kamay ko sa pagpindot ng teklado ng laptop. Patuloy ring natatapon mula sa utak ko ang mga nais kong isipin. Hindi ako mapakali at sa totoo lang ay bumibilis ang pintig ng puso ko. Hindi ako ganito dati pero tingin ko kailangan kong huminahon. Inilabas ko na ang lahat ng naiisip ko sa pamamagitan ng pagpuri sa librong natapos ko lang isipin pero may nag-uudyok pa rin sa akin na ipagpatuloy lang ang pagsusulat.

Nakakatawa na minsan na may mga bagay na nasa kamay mo na pero hindi mo alam kung anung dapat gawin dito. Nandyan na aabutin mo na lang, hawak mo na, pero sa bandang huli, bibitaw ka pa rin. Nakakatawa na nung mga bata pa ang mga bata ay gusto nila’y agad na tumanda. Mas nakakatawa ang mga matatanda na pinipilit ang kanilang mga sarili na maging bata. Madali ang pumili pero mahirap piliin ang tama. May mga bagay na binibigay sa atin pero pakiramdam natin hindi ito para sa atin. May mga taong hindi marunong tumingin at patuloy nilang inaakala na ang ginagawa mo na ang sa tingin mong tama, para sa kanila iyon ay mali. Nakikialam na akala nila ay palagi silang tama. Nagsasabi na ito ang sundin mo at hindi ang sarili mong pakiramdam at isipan. Putang ina, pakialaman niyo ang sarili niyong buhay. Pakialaman mo ang sarili mong diskarte. Mind your own fucking business.

Nasusuka na ko **sumuka lang saglit**. Pero patuloy pa rin ang utak ko at pabilis pa rin ng pabilis ang pintig ng pulso ko. Shit. Isa pang yosi. Mahirap ang maging unfair kaya nung umalis ka may kasunduan tayo. Pero tang ina naman kung may choice lang ako. Kaso wala. Wala tayong magagawa. Unfair ang buhay sa atin. Gaya ng pagiging unfair ng mundo sa mga walang makain. Gaya ng pagiging one sided ng kapitbahay naming ubod ng hilig sa tsismis na marinig nya lang na may negatibong nangyari sa buhay mo yari ka at buong galak nitong ipamamalita sa buong bayan. Tang ina bakit kaya di mo tignan ang sarili mong bakuran. Nabubulok, mabaho, imoral.

Nagkaroon ng itim na mamumuno. Pakiramdam ng lahat nagluklok sila ng panginoon. Iaasa na lang ba ang lahat sa kanya? Bakit di kaya magsimula sa sarili? Kasi tamad sila. Lagi silang naghahanap ng masisisi. Laging naghahanap ng superhero. Tangina walang superhero. Gago!

Angst angst angst… more angst.

Mga bulok na nasa lipunan. Bulok na namumuno ng gobyerno na walang ibang nais gawin kungdi ang pagpasasaan at lumangoy sa nakurakot na kaban ng bayan. Putang ina niyong lahat. Marahil ang bansang ito ay gaya ng bansang Bahrain kung hindi lang umiral ang kasuwapangan niyong mga putang ina kayo. Marahil hindi na kailangan umalis ng mga kababayan natin papunta sa ibang bansa upang magtrabaho. Hindi na kailangan maranasan ng dati kong inibig ang iwan ng bago pa lamang niyang asawa para kumita ng pera para sa bagong silang nilang anak. Tangina ng mga bulok na namumuno ng bansang ito.

Ang iba hindi makahintay na makakurakot sa kaban ng bayan at ngayon pa lang ay binabalandra na ang “ngising manyakis” sa lahat ng pink na tarpaulin sa kahabaan ng EDSA. Ang iba ay sa ganito pa lamang kaaga ay nagpapacommercial na sa TV. Utang na loob ang kakapal ng mukha niyo.

Kailangan ko ng downer…. Kailangan ko ng alak…

para kay B... teka anu nga bang sabi ni B?

2009-01-21T20:39:00.000-08:00

***Spoiler alert***

Quotes from the very good book "Para kay B (o kung paano dinevastate ng pag-ibig ang 4 out of 5 sa atin)" ni Ricky Lee. A must read book. Lupet!

- Umibig ka kasi nang di mo pa nalalaman ang ibig sabihin ng pag-ibig.

- …pero may mga bagay na di nagtatagal. Maski pag-ibig.

- Me quota ang pag-ibig. Sa bawat limang umiibig, isa lang ang magiging maligaya.

- Kakabog ang dibdib mo, sabi niya, kikilig ang kalamnan mo, at kikirot ang puso mo. Kabog, kilig, kirot. Kapag naramdaman mo ang tatlong K, umiibig ka! Wala ka nang makikitang iba kundi siya. Gusto mong siya lang ang niyayakap maski ang init-init, siya lang ang hinahalikan maski ma-germs ang laway. Sa kanya mo lang gustong makipag-sex at magkaanak. Then you will feel complete.

- Pwede bang mag-survive ang pag-ibig nang one way lang? tanong ni Erica. Hindi siya one way, sagot naman ni Mrs. Baylon. Walang way way dahil nasa loob ko siya!

- … sa Maynila ay merong Lovapalooza sa Baywalk, sponsored ng isang produkto ng toothpaste. Mahigit limang libong lalaki at babae ang sabay-sabay na naghahalikan, sa kahabaan ng Roxas Boulevard ay parang isang dagat ng ngusong nagtagpo upang patunayang ang kanilang hininga ay mabango. Napaisip si Erica kung ilang toneladang laway kaya ang nagpapalitan sa lugar na ‘yon.

- Dahil totoo ang sabi nila, ang great love mo hindi mo makakatuluyan. Ang makakatuluyan mo ay ang correct love.

- Aba, sabi ni Manang Belen, hinipuan ako sa kaliwang suso! Sabi ko, hoy Cruz, bastos ka, magtatampo yang kanan! Ayun pagkatapos ng tatlong linggong hipuan ikinasal kami!

- Love is inevitably connected with ideology. What we do, even falling in love is a political act.

- Irene: Ang lalaki kasi, dala-dalawa ang ulo pero walang utak.

- Dahil hindi mo pwedeng mahalin ang isang tao nang hindi mo minamahal ang hilaga, silangan, timog, at kanluran ng kanyang mga paniniwala.

- Kapag nagmahal ka’y dapat mong tanggapin ang bawat letra ng kanyang Birth Certificate. Kasama doon ang kanyang libag, utot at bad breath. Pero may limit. Pantay-pantay ang ibinibigay na karapatan sa lahat ng tao upang lumigaya, o masaktan, o magpakagago, pero kapag sumara na ang pinto, nawasak na ang mga puso, nawala na ang mga kaluluwa at ang bilang ay umabot na sa zero, goodbye na.

Eraserheads, The Final Set tickets now available

2009-01-20T11:31:00.000-08:00

http://www.ticketworld.com.ph/

national bookstore ticketworld outlets

final ticketing prices:

VIP P5000

Gold P3000

Silver P1300

Bronze P300

Eraserheads Final Set (facts from the prescon)

2009-01-19T11:16:00.000-08:00

Courtesy of Sir Migs Matute of Odysseylive.net

http://www.odysseylive.net/miggy/blog/959/

January 19, 2009
Italianni's Restaurant
Bonifacio High Street

Now for some facts i learned about the "Final Set"

March 7, 2009
SM Mall Of Asia
Concert Grounds

Tickets will be sold at:
P3000
P1300
P300

There will be no VIP or SVIP Tickets. Even the band has a very limited guest list so buy your tickets the moment they are for sale as these will no doubt be sold out in record time!

The details as to when and where tickets will be sold will soon be announced! Please check this blog regularly for site updates!

The band will also be playing more than 15 songs! Some of the songs that they did on the first show will be repeated, mostly their singles.

Its going to be a bigger venue so expect more than the prospected 50,000 people that were at the Fort last August 30, 2008.

The band has said that they would like to be more involved with the production. For example, Rayms said that during the first show, he knew that there were going to be fireworks, although he did not know as to what extent. This is an example only of how the band would like to be more involved with everything happening around them.

They are also glad to be given this second opportunity to finish what they started. So for those of you who are complaining that the first show was so bitin, imagine being in their shoes! It must be so much more bitin for them.

When Eli was asked about his health condition, he says that he's been exercising, then goes on to saying "well no, not really". But then concludes that he's been doing some walking as exercise and plans on getting alot of rest before the show. He's also staying healthier than he was and assures us that an Angioplasty is really quite ok and not the worst thing ever!

When asked what the audience can expect on the March 7, 2009 Final Set:

A Group Hug if the audience does it first!

Whereas they would love to hear the audience do the countdown again!

When ask why we should all come to the show, Rayms says:

"We will rock your pants off and melt your faces"!

There's more i can say but i'd really much rather let the band speak for themselves through their music that has touched each and everyone of our hearts and spoken so loudly already just doing that.

Love you guys! I cant wait for the 7th! Rock On!

makulay ang buhay...

2009-01-09T17:10:00.000-08:00

Isang buong sabado na walang magawa. Maghapong nakatunganga sa harap ng nanggigitatang laptop.

Napagpasyahan kong mag-blog hopping at nakita ko ang post na ito ni melle.. (http://batangpasaway.multiply.com)

Sinubukan ko agad ang site at nasorpresa ako sa mga nasusulat ayon sa aking mga napiling kulay. Kung naiinggit ka, sumubok ka rin.. May mga totoo may mangilan ding hindi.

http://www.goldinuniverse.com/

Name: mhyk
Date: 1/10/2009
Colorgenics Number: 01264357

At this time you are really feeling quite exhausted by all the conflict and quarrelling that is going on about you and you are looking for some sort of protection from this state of affairs. Ideally you are seeking a peaceful condition and a tranquil environment in which you can be afforded the chance to relax and recover.

You are working extremely hard - perhaps even above and beyond the call of duty. You are preparing for the future and therefore trying to build a firm trouble-free foundation upon which you may base all of your dreams and aspirations.

You are trying to break away from the mundane existence that you have been experiencing of late. You have many high hopes and ideals but you are concerned whether circumstances will allow you to realise these ambitions. You want to spread your wings - to broaden your fields of activities - but you are concerned that your dreams are just that - 'dreams' which are not realistic. It concerns you that you are not thinking clearly at this time - what you need is to get away from it all, to give you time to think. A short vacation could well restore your confidence.

Whatever you strive to do, something always seems to be holding you back. There is no subterfuge in you. You are a clear thinker and all you demand from life, in a relationship, is a partner whom you can trust and with whom you can, together, develop a foundation of trust based on understanding. You are your own person and you demand freedom of thought to follow your own convictions. You have no interest in 'two-timing' and all you seek is sincerity and 'straight-dealing'.

You are fed up with other people trying to influence you and you also feel that it is necessary to protect yourself from the threat that your independence and freedom may be restricted. You would just like to be left alone.

ilang ulit pa ba ang uulitin? o giliw ko? (eraserheads the reunion concert part two)

2009-01-09T11:06:00.000-08:00

FINALLY!!!! ERASERHEaDS Reunion Concert Part Two will push through! Mark your calendars, starbucks planner, multiply calendar, facebook calendars.. March 7, 2009

Venue: its still a toss up between SM Mall of Asia grounds and The Fort open field.

Produced by MTV and Smart Communications

Contract Signing and press conference is on January 19. kitakits!!!!!

Source: Philippine Star January 10, 2009 "Supreme" section.

...minsan hindi masama ang magbasa ng dyaryo...

see the article online: http://www.philstar.com/Article.aspx?ArticleId=430436&publicationSubCategoryId=448

-posted by mhyk12

ilang ulit pa ba ang uulitin... o giliw ko... (Eraserheads the Reunion Concert II)

2009-01-09T10:43:00.000-08:00

FINALLY!!!! ERASERHEaDS Reunion Concert Part Two will push through! Mark your calendars, starbucks planner, multiply calendar, facebook calendars.. March 7, 2009 Venue: its still a toss up between SM Mall of Asia grounds and The Fort open field. Produced by MTV and Smart Communications Contract Signing and press conference is on January 19. kitakits!!!!!

Source: Philippine Star January 10, 2009 "Supreme" section.

...minsan hindi masama ang magbasa ng dyaryo...

see the article online: http://www.philstar.com/Article.aspx?ArticleId=430436&publicationSubCategoryId=448

for the dvd... mag-ipon na at bibili ka sa January 31, 2009

http://www.sonybmg.com.ph/index.php/...s/album/61/117

Artist Name:ERASERHEADS

Album Title:The Reunion Concert - DVD

Label:Arista

Catalogue Number:88697455969

balik sa dati...

2008-12-31T12:05:00.000-08:00

Tapos na ang new year celebration. Ano naman ngayon? Balik na naman sa realidad. Wala na namang pera. Baon na naman sa utang. Barado ang banyo. Balik sa di ma-alis-alis na bisyo. Balik sa mahirap na estado ng bansa. Balik sa realidad ng kawalan ng trabaho. Balik sa piling ng kupal na boss (yung sa akin hindi ganun. Buti na lang.). Balik sa piling ng gulay mong ka-opisina. Balik eskwela sa piling ng terror mong guro. Balik sa pagpapantasya ng magandang babae na wala namang laman ang utak. Balik sa pagbabayad ng buwis na wala namang makitang pinatutunguhan kungdi ang malaking bulsa ng mga walang-hiyang mga corrupt na opisyal ng gobyerno na walang ibang ginawa kungdi ang waldasin ng walang humpay ang pera ng mamamayan para sa pansariling kapakanan. Mamatay na sana kayong lahat! Kamatayan nyo lang ang makakapagbalik ng kaunlaran sa bansang ito. Balik sa pagiging lasenggo. Balik sa piling ng mga abusadong nasa posisyon. Balik sa proseso ng nakakasawang pagta-trabaho. Balik sa paga-update ng friendster, multiply, facebook, tagged, hi5, blogger at kung anu-ano pang social networking sites mo. Balik sa panunuod ng videos sa xtube tuwing lunch break. Balik sa realidad na nadagdagan ka na naman ng timbang dahil sa walang harabas na paglamon nung pasko at bagong taon. Balik na naman sa kakarampot na sweldo. Balik sa ka-relasyon mong seryoso sayo ngunit di mo sineseryoso. Balik sa ka-relasyon mong hindi seryoso sayo pero seryoso ka para sa kanya. Balik sa kawalan ng matinong ka-relasyon. Balik sa piling ng mga babaeng “pangkasalukyan lang.” Balik sa realidad na hindi mo makukuha ang pinakagusto mong mahalin dahil may mahal na siyang iba. Balik sa piling ng mga istupidong tao na nakanganga lang sa paligid mo at walang ginawa kungdi ang magpakatanga at hinahayaang dumaan lang sa harapan niya ang mga pagkakataong hindi dapat pinalalampas. Balik sa piling ng bungangera mong asawa. Balik sa kinabubuwisitan mong mga emo. Mamamatay rin naman kayo, bakit ba hindi kayo makahintay? Kung gusto niyo naman talaga mamatay, bakit hindi niyo siguraduhin, hindi yung may pahiwa-hiwa pa kayong nalalaman. Dagdag lang kayo sa sakit ng ulo ng mga tao sa paligid nyo. Hindi dapat emo ang tawag sa iny kungdi KSP. Sa madaling salita… Balik sa dati.

Maaaring high pa tayo sa nakaraang pagdiriwang natin ng New Year pero ngayong gising na tayo para harapin ang unang araw ng taon, balik na naman ang lahat sa dati. At wala tayong magagawa don kungdi harapin ang kung anu man ang darating at ipagdasal na lang na ang mga gagawin nating desisyon sa darating na taon ay tama.

ipuputok ko na...

2008-12-30T18:37:00.000-08:00

Nitong mga nakaraang araw, ako ay nag-iisip kung ano nga ba ang pwede kong ilagay sa akinghuling blog ngayong taon. Nap-pressure din akong magsulat dahil meron ding mangilanngilan na aking nauuto at naghahanap ng bagong mababasa sa aking blog. Nang makausap ko ang isang kaibigan at tanungin ko siya kung ano ang kanyang naisulat sa kanyang panghuling gibberish ngayong taon, simple lang ang kanyang naging tugon. “Tinigilan ko na ang paglalagay ng New Year’s Resolution dahil unang una, hindi naman natutupad.” Isa na lang daw ang New Year’s resolution niya at least sigurado daw siyang matutupad niya ito nang walang hirap, ang pagiging masama. Nang mapag-usapan namin yon, iniisip ko na isa yong magandang punto. Kaya mula ngayon, magpakasama na lang tayo!

Maraming nangyari ngayong taong ito. At dadaanin ko na lang siguro sa paglilista nito.

1. Pagkamatay ni itay. May you rest in peace. Guide us always lalo na si inay.

2. Pagbibigay ng bagong responsibilidad sa trabaho. Maraming salamat sa pagbibigay ninyo sa akin nito. Mas pagbubutihan ko sa dadating na taon.

3. A Very Special Love. Sarah Geronimo at John Lloyd Cruz. Wala akong masabi sa pelikulang to. Sagad sa kilig.

4. Pagbabawas ng timbang. Salamat kay boss Oscar M. Lopez. Dahil sa’yo natupad ang isa kong New Year’s resolution ko para sa 2008. Nabawasan ako ng 18lbs. nung panahon ng iyong wellness program. Salamat din sa mga team mates at kay warden Anchel. Hindi namin maaabot ang achievement na yon kung hindi dahil sa’yo. Guess what, konti na lang… konti na lang at babalik na ako sa dati.

5. Don Bosco Batulao Scholars. Maraming salamat at hinayaan niyong makilala namin kayo. Sa mga nakatanggap ng scholarships during our last visit, galingan nio. Kaming mga kuya at ate niyo ay nandito lang para maging guide niyo.

6. Friends. Same friends, new friends, old friends, friends sa work, friends sa old schools, high school at college, friends abroad, alcoholics anonymous, for good times and bad.

7. Ang pagbabalik nilang dalawa. Anak ng pating naman. Bakit naman kailangang sabay pa kayong nandito. Binabaliw niyo ko.

8. Para sa kanya na nasa Dubai. Christmas naman. Pinatawad ko na kayo. Wag ka na lang sanang magpakita. Dyan na lang kayo at huwag na kayong bumalik. Don’t worry at wala akong balak pumunta dyan.

9. “I feel any pressure right now.” Dalawamput apat na taong gulang na ko at mga ilang araw na lang ay dalawamputlimang taong gulang na ko. Hindi naman sa nag-iisip ako, pero kung hindi rin lang sa mga taong nasa paligid ko at sa mga pangyayari kamakailan lang, hindi naman ako mag-iisip.

10. Eraserheads the reunion concert. Binuhay nyo ang pag-asa naming mga may pangarap. Imposible ang salitang “imposible.”

11. Manny Pacquiao. Wala akong masabi sayo. Wala kang kupas! Penge balato!

Para sa lahat… Happy New Year!

alak... alak pa...

2008-12-15T13:52:00.000-08:00

Iba nga talaga ang nagagawa ng alak. Kamakailan lang ay nakipag-inuman ako sa aking mga kaopisina at muli ay aming napatunayan kung ano talaga ang kakayahan ng alak sa pagmanipula ating pag-iisip. Nagmula ang usapan sa pinaka-ayokong topic. Ang aking sarili. Nang dumami na kami (apat), nagsimula na ang evolution of thought. Pag-ibig, tuksuhan, Catholicism, Christianity, Religion, Faith, Salary deduction due to Employee’s Account, Photons, Time travel, Astral Travel, Teleportation, Time and Space Continuum, Karylle, Marian Rivera, Astral Physics, Love, kung gaano kasagrado ang Sex at iba pa. Mabuti naman at walang naisugod sa hospital dahil sa pagkaubos ng dugo na nagdaan sa ilong. Sa totoo lang walang nakaka-alam kung bakit naging ganito ang takbo ng inuman na ‘yon pero pakiramdam naming lahat ay iyon ang pinakamatalino naming gabi sa kasaysayan ng alak. Parang pagpupulong ng mga consultant ng pangulo na nag-iisip kung pano lulustayin ang milyong-milyong kurakot nila na nagmula sa buwis.

Wala akong masabi talaga sa Gobyerno. Basta lahat ng pinaghirapan mo na pwedeng lagyan ng buwis ay lalagyan nila. Kinakailangan pa nilang tapyasan ang hirap na ginawa ng mga tao. Hindi bale ba kung nailo-loan mo ang buwis na ito gaya ng SSS at Pag-ibig. O may nakukuhang benipisyo gaya ng Philhealth. Ang kaso, wala. Sobrang laki ng tax, sobrang laki ng nakukurakot. Nakakapanghina. Nakakadismaya.

May isa pa sana akong artikulo, ngunit minarapat ko na lamang na hindi na sabihin ang sensitibong paksa na ito para sa isa kong kaibigan dahil may kaugnayan ang taong ito sa kanya. Pero kung interesado ka, baybayin mo ang EDSA extension sa side na papuntang Monumento galing ng North EDSA. May karimarimarim na billboard kang makikita doon.

hayskul layp o my hayskul layp

2008-11-22T11:46:00.000-08:00

Kung babalik ka sa High School, kung saan babata ang iyong katawan, ang iyong itsura, ang lahat-lahat maliban lang sa isang bagay, kung ano ang utak mo ngayon (nalalaman, alaala, talino), yun pa rin ang dadalhin mo pag bumalik ka, ano ang una mong gagawin mo at saang particular na panahon nung high school ka babalik? Ito ang napag-usapan namin ng isang kaibigan simula pa nung high school nang makainuman ko siya kanina lang. Natatawa lang kami pareho nang mabanggit ko sa kanya ang naturang katanungan. Marahil dala na rin ng muli naming pagsasama ni Red Horse at naiisip ko ang ganitong uri ng tanong. Mas lumalabas talaga ang aking angking katalinuhan kapag may Red Horse na dumadaloy sa mga ugat ko. Pareho kaming nag-isip ng sagot sa naturang katanungan. Hindi ko na lang isisiwalat ang kanyang sagot dahil baka idemanda nya ko ng libel kapag pinagkalat ko ang sagot niya. At isa pa, sigurado namang ide-deny niya ang kung anumang sinagot niya kagabi. Isa kasi siyang politician kaya mahirap na.

Hindi ko sinagot ang tanong sa kadahilanang gusto ko lang naman siyang lamangan. Baka sakaling makakuha ako ng sagot na pwede kong ipang-blackmail sa kanya. Pero habang nasa daan ako papauwi, iniisip ko ang kung anu man ang aking magiging kasagutan kung sakaling hindi ko nagawang umiwas sa pagsagot ng naturang tanong.

Unang una siguro, ako ang magiging Valedictorian ng batch namin (pasintabi sa aming class valedictorian, pero malamang ganun talaga ang mangyayari). Malamang ay lalo akong magiging paborito ng aming Physics teacher at malamang nilampaso ko lang sa sahig ang aking Chemistry teacher na walang ibang ginawa kungdi ang magpa-cute nung mga panahong iyon. Gagamitin ko ang aking nalalaman sa Algebra upang maka-iskor sa mga elitistang babae ng klase. Marunong na akong gumamit ng mga “Tagline” gaya ng:

Ako: “Hi! Lamesa ka ba?!”

Babae: “Huh? bakit?”

Ako: *ngisi* “Gusto kasi kitang patungan eh.”

Tatawanan ko ang mga nambu-bully sa akin noon at ikukwento ko sa kanila kung gaano magiging miserable ang buhay nila sa hinaharap. Makikipagpustahan ako sa mga ka-batch kong babae kung kalian sila mabubuntis.

Siguro ay magiging magaling akong songwriter at composer nun dahil isusulat at kakantahin ko ang mga magiging hit na kanta sa hinaharap. “di kana mababasa ng ulan… di na. di na. Hinde. Hinde.. Hinde.. mababasa ng ulan… di na. di na. Hinde. Hinde.. Hinde.. “

At pagdating sa pag-ibig, hmmm… Marahil makikipagkuwentuhan lang ako sa kanya. Ikukwento ko lang kung ano ang mga mangyayari sa hinaharap. Pero hahayaan ko lang siya na gawin ang kung anuman ang gusto niya. Hindi ko ipipilit sa kanya kung ano ang nararapat at hindi ko rin siya pipilitin kung ayaw niya mang maniwala. Siguro ang sasabihin ko na lang sa kanya ay: “isipin mo na lang magaling ako magkuwentong-barbero.” Hahayaan ko lang na ma-realize niya unti-unti na tama ang sinasabi ko. Tapos… tapos… tapos…(Hmm… Magandang story line ata itong pinagsususulat ko. Calling ABS-CBN/GMA o kaya Star Cinema/GMA Films, binebenta ko ang ending!)

Nagkalat ngayon ang mga “dear kuya cesar”-type (advice-giving format) na mga palabas sa radio. Mapa-AM o FM meron nito. Noon ay patok ito sa mga FM station. Minsan gusto kong tumawag sa mga istasyon na ito hindi para maglabas ng problema…

DJ: “May caller po tayo on the line”

Ako: “Hilo, Hillo po!”

DJ: “Yes iho, anung pangalan mo?”

Ako: “Rey po… Rey Pinioco”

DJ: “Ok Rey, Anung maitutulong namin sa inyo?”

Ako: “Ah, may gusto lang po akong sabihin sa mga tagapakinig at sa mga caller niyo po”

DJ:*gulat* “ahh… Sige iho anu yon”

Ako: “Mga wala ba kayong kaibigan? Bakit kailangan niyo pang tumawag sa pambansang radio para lang ipagkalat ang mga katangahang pinag-gagagawa niyo sa buhay? Bakit hindi niyo subukan sa TV? Tutal gusto niyo na rin lang magpapansin bakit hindi niyo pa lubusin!”

DJ: *taranta* “ahh… Sige iho… ahh.. Maraming salama…..”

Ako: “Hindi pa ako tapos. Hindi niyo ba alam na ginagago lang kayo ng mga DJ na ‘to at hindi niyo ba nahahalata na nagiging katawa-tawa lang kayo sa maraming tao. Nagpapa-uto lang kayo!!! Ginagamit lang kayo nyang mga yan upang makakuha ng mga ratings! Hindi kayo kumikita!!! Sila lang! Ang tatanga niyo!!! Mga P$%^*& @&! Kayong lahat! Ibagsak ang kasalukuyang liderato! Himagsikan ang sagot!!! Mabuhay ang…tuuuuuuttttt…… *tapped off*”

tagname

2008-11-12T15:20:00.000-08:00

Kung walang magawa... Mambansag!

The NBA Player

Ginagawa akong rebound, shock absorber, guidance councilor, at kung anu-ano pa. Panay ang reklamo sa akin tungkol sa mga taong kanyang nasasakupan. Ubod ng kulit, at talaga namang nakakaturat. Isa rin ako sa mga kinukulit niya kaya minsan gusto ko lang siyang mabura. Sa ngayon naman ay wala pang masyadong hidwaan na nagaganap sa pagitan naming dalawa ngunit nakikinita-kinita ko na na in the mere future, dun din ang punta namin.

Batman

Ako ang kasalukuyang “Robin.” Hindi ko alam ngunit maraming nagsasabi na: “mukhang ikaw ang peyborit nya ngayon ah!” Gaya ni NBA Player, sa ngayon ay wala pa kaming hidwaan pero malamang sa mga darating na panahon, dun rin kami patungo. Pero sa ngayon ineenjoy ko muna ang mga pribelehiyo ng pagiging side kick nya.

I am Sam

Kung napanood mo ang pelikulang ito ni Sean Penn, alam mo na ang sinasabi ko. Isang malaking bad trip ang taong ‘to. Maraming nagsasabi sa akin na dati pa lang may attitude problem na ang taong ito. Pero nakatikim ako ng problema nyang ito nang makasalamuha ko na siya. May malaki nga siyang problema. Pinaka-nakita ko ito nang may mangyari sa isang pag-uusap nila ni Batman. Naging katawa-tawa siya tuloy dahil bigla itong inatake ng kanyang tantrums nang kausapin siya ni Batman. Pero humingi pa rin naman siya ng tawad sa nagawa niya. Iniisip ko na lang kapag nakikita ko si I am Sam, isa akong psychologist na nagse-session sa isang mentally challenged.

MiSunderstood

Isang malaking item sa paligid-ligid. Sa totoo lang naaawa na ako sa batang ito. Kahit naman ang mga noo’y nangungutya sa kanya ay naaawa na rin ngunit madalas talaga… sablay! Kaya minsan gusto ko siyang alayan ng kalinga. Gusto ko siyang buhatin sa aking mga bisig at isandal sa pader. Pagkatapos ay… (R-18 scenes. Due to MTRCB approval).

Pinoy Ako

Hindi ko maintindihan ang batang ‘to. Mahirap basahin. Sabi nga ng mga tao sa paligid, “mas iniisip niya ang sinasabi ng iba kaysa kung ano talaga ang nararamdaman niya.” Hindi niya tuloy nakikita (o alam niya talaga pero nagpapatay-malisya lang) na may sinasaktan na siya. Tsk tsk tsk! Tangina ang gwapo mo!!!

Gulay

Major badtrip! Waahhh! Basta! Nakakakulo ng dugo. Hindi lang sa akin, sa kamalas-malasan nya, pati sa lahat. May gawin man siya o wala, inis pa rin! Dahill sa kanya... Dahil sa kanya... (secret!)

Mr. Dreamboy

Hindi ko alam kung anong meron itong si Mr. Dreamboy. Kung bakit ba naman ang lakas ng appeal ng mama na 'to sa mga kababaihan. Hindi naman ka-gwapuhan. Mas gwapo pa ang inyong abang lingkod. Siguro sa pagdadala lang ng damit. Sabi ko nga kay umagang-kay-ganda: "siguro pag-sinuot ko ang mga kagaya ng damit niya, magmumukha akong D.O.M."

Umagang kay Ganda

Isa sa mga myembro ng fans club ni Mr. Dreamboy. Wala akong ipinagdarasal na iba kungdi ang magkatuluyan na sila ni Mr. Dreamboy para naman lubos na siyang sumaya. Minsan kasi napapansin ko parang nasa outerspace ito si UKG. Lalo na ngayong malimit siyang busy dahil kay Can You Feel The Love Tonight. UKG definitely deserves a break! Sa totoo lang nasa Bucket List ko si UKG. Kailangan ko silang mapag-isa ni Mr. Dreamboy, o di kaya ay ihanap siya ng ibang Mr. Dreamboy. Hmmm... Matupad kaya?!

Moro Islamic Liberational Front (MILF)

Lately, iba ang nagiging aura ni MILF. Lalo itong gumaganda. Sa ngayon ay nagkakagaanan na kami ng loob. Isa 'to sa mga bumubuhay ng dugo ko sa ngayon. At alam ko na hindi lang ako ang may ninanais na "mas makilala siya ng lubusan." Nagkataon lang na medyo vocal ako. Mas lalo akong humanga sa kanya nung.... basta....

Im too sexy for my love...

Ngayon pa lang kami naging sobrang magkadikit nitong si Im too sexy... Nung una (gaya ng maraming tao) ay ilag ako sa kanya pero wala naman palang dapat ika-ilag. Ngayon ay kasabwat ko na rin siya lalong lalo na sa pang-aasar sa mga tao sa paligid namin.

Alembong, Alembong!

Obvious na to kung sino 'to. Kasabwat ko na rin 'to. Pag nagkasama-sama na kami ni Alembong at ni Im too sexy, panigurado may maa-asar.

Robin Padilla

Magulong kausap gaya ng kanyang magulong utak at magulong buhay. Sa totoo lang magaling mag-divert si Robin Padilla ng mga bagay-bagay. Kaya lang minsan kahit anong tago, Obvious. OR... Siya na lang ang hindi nakakaalam. Minsan may pagka-masokista.

Can You Feel The Love Tonight

Mabuti na lang at masyadong busy si Can-You-Feel-The-Love-Tonight at hindi masyadong nangungulit sa lahat ngayon. Ewan ko na lang sa iba na gaya ni Umagang Kay Ganda. Pero ok kami ngayon. Hindi ko lang alam bukas.

Bulaklak

Ok kami nito! Ka-chismisan ko palagi! Isa rin nga pala siya sa alipores ni Can-You-Feel-The-Love-Tonight kaya malamang kinukulit rin siya nun.

Ayokong masyadong magpaliwanang. Pinipilit kong kalimutan na ang lahat. (Ref.: Oo by Up Dharma Down)

Rexona

Sayang... Sayang ang lahat... Kung hindi dahil kay Gulay, edi sana masaya tayo ngayon. Lubusan sana tayong nagkakilala. Naiparamdam ko sana sa iyo kung ang init ng aking pagmamahal. Sana'y magkita pa rin tayo. Huwag kang mag-alala. Ang nangyari sa atin na saksi ang kalikasan ay walang halong malisya (sa tingin mo).

ano bang silbi namin?

2008-10-28T18:40:00.000-07:00

"Ang lalake nirerespeto, minamahal, sinusubuan, inaalagan. Di yan YELO na PATITIGASIN mo lang pag gusto mo na PAGLARUAN at MAGPAKAWALA ng INIT ng natawan. Di yan PINTUAN na gusto mo lang LABASAN kapag wala kang libangan at di yan LOLIPOP na pwedeng mong dilaan hanggang matunaw.

Ang lalake, marami mang babae, di basta basta nagpapagamit yan"

Tama diba?!

malay... ita... indones...

2008-10-12T16:57:00.000-07:00

Paakyat ng bundok… As usual, ang hirap. May mga silent moments. Dun ko lang na-realize na I’ve been missing somebody. Kaya ayoko ng silent moments eh. Sinasabi ko na nga ba walang magandang maidudulot ang huli naming pagkikita. Sana nasa tabi ko lang siya. Kausap ko lang. Kasabay ko sa hirap na dinaranas ko sa kasalukyan. Siguro lang kung kasama ko siya sa mga panahon na yon, malamang naririndi na ko sa dami ng reklamo na sunod-sunod na lumalabas sa bibig niya. Ganun naman siya eh. Panay ang reklamo, pero sa bandang huli kaya naman pala. Yun ang namimiss ko. Yung matining niyang boses. Nakakarindi. May pagkabulol dahil sa pagsabit ng dila niya sa ngalangala niya o di kaya dahil sa retainers niya. Hindi na rin naman mahalaga kung paano siya nabubulol pero ang alam ko lang nami-miss ko ang bulol na yun. Siguro kung andito yun, sobrang hirap na hirap na ako malamang. Kasi sigurado bitbit ko pati gamit niya. O di kaya siya na mismo ang bitbit ko. Sigurado pinagmumumura na ko nun dahil sa hirap na nararanasan niya. Nakakamiss ang pagtalsik ng laway niya…

Gusto ko sana lumabas kami uli. Kuwentuhan ulit over her favorite siopao and siomai. Malamang hindi nanaman ako makakasingit sa kanya dahil for sure hindi na naman ako makakasingit sa haba ng kanyang mga kuwento. Magtatanong siya ng suhestyon ko sa mga bagay-bagay pero bago ko pa man maibuka ang bibig ko, naikwento na niya ang side niya, at kasunod nun iba namang topic. Wala na. Nabaon na ako sa limot. Lahat ng moment sa kanya. Pero hindi ko minamasama yun. Gusto ko nga eh. Kahit maghapon lang akong nakatitig sa kanya at nakikinig sa mga kuwento niya na minsan naitatanong ko sa sarili ko, “hindi kaya bina-barbero na lang ako nito?” Pero ayos lang.

Bakit nga ba hindi nag-work? Minsan gusto ko siyang tawagan sa cellphone para lang tanungin. Ok naman kami. Masaya. Hmm, di ko masabing “exclusively dating” pero by that time naman wala siyang dine-date (sa tingin ko) at wala rin akong dine-date (sa tingin niya). “Kung hindi ka lang nagmadali gago ka!” sabi ng aming common friend na noon ay nagsisilbing tulay naming dalawa. Kasalanan ko bang hindi mapigilan ang aking naga-alab na damdamin. Kasalanan ba ang pagiging mapusok? Ang tanging naging kasalanan ko lang ay ang umibig ng lubusan (naks!). Ayun! Ang kinalabasan… Wala! Pero at least hindi ako umiyak… Sa harap niya… Masasabi ko sa kanya na ni minsan hindi ko siya iniyakan (kasi hindi naman niya ako nakita).

Pero it was really nice talking to her again. After so looooong time. After ko siyang sermonan sa nauna kong blog (see post: joke joke joke!!!). Kahit dati pa naglalaway na akong kausapin siya, pero meron talaga sa utak ko na pumipigil na gawin yon. At sa tuwing nasa paligid si mokong, nara-rattle ako. Di alam ang gagawin. May projected image ako palagi na galit ako para ma-intimidate siya at hindi na ako pansinin. Dahil alam kong simpleng “hi” niya lang ay all systems crash na ako.

Sa muli nating pag-uusap, I hope all things straighten up with us. Balik sa simula. Alam ko namang hanggang dun lang tayo e… Friends… At least kahit papaano ok na rin tayo. Malay mo… Malay ko... Malay natin…

mountaineering 101

2008-10-11T22:54:00.000-07:00

Mula sa www.pinoymountaineer.com

Para sa mga nakasama ko sa bundok at sa mga makakasama pa sa hinaharap (nang hindi naman tayo nagmumukhang tanga):

4-wheel drive - climbing with your hands and feet, as in G2's Peak of Deception
6-wheel drive - crawling on your knees, as in the Napulauan mossy forest where you have to go under the trees
7-11 - stores at the Mt. Maculot campsite.
adidulas - shoes with no traction, shoes not fit for climbing.
akiki - synonymous with steep trail
altitude gain - the difference in elevation between jump-off point and destination
ambangeg - synonymous with easy trail
assault - the steep final leg of the trek leading to the summit - usually connotes difficulty
break camp -to disassemble tents, clean campsite, and prepare to leave camp
backtrack - going back and looking for trail signs when a party is lost or in doubt with path
basagan ng tuhod - steep and lengthy climbs (particularly descents) that take their toll on the knees
basecamp - place where mountaineers set up camp and leave things for assaults/explorations
beachineering - simply means hitting the beach but often used in the context of a group of mountaineers going on a beachtrip instead of climbing
bladder - water reservoir or hydration packs
bloated - an IT that gives a generous time allowance to reach a target, usually to accommodate slower climbers
BMC - basic mountaineering course
bundok - mountain
campingers - undisciplined people who climb mountains without following rules
cardiac trail - a steep trail, usually at the onset of climbing
cathole - what you dig with a trowel when you have to go in a major way (see major)
caving - spelunking
chorva - major product, must be buried in a cathole
Chowking - meeting place for Cordillera/Tanay area climbs; 24/7 restos off Session Road/EDSA Crossing to buy packed lunch and have early breakfast
coño (read as konyo) - 1. someone English-speaking 2. someone whose juxtaposition of English and Tagalog terms becomes a source of laughter and joy among the group. <"Sir, ask ko lang, what time na po now?"
cultural/gender sensitivity - comporting oneself in a socially acceptable manner, avoiding making comments like "it's so faggy up here" that may construed as homophobic, sexist, or offensive to the culture of the host community
dayhike/dayclimb - a climb performed on a single day regardless of major/minor classification
D2 - mt. Dulang-dulang in Bukidnon, after G2
dede - bladder and suction
e-camp - emergency camp if party could not arrive in target campsite
earth pad - serves its dual purpose of being a bag wraparound and sleeping pad
ETA/ETD - estimated time of arrival / estimated time of departure
exaj - shortcut for exaggeration; blowing up a story, like "nung kami nasa pulag, below 0 yung temp!"
executive trail - easy trails for non-mountaineers on a one-off climb
explo - a small climb group that seeks to blaze a new trail. can also refer to the climb itself.
extrang tuhod (extra knee) - hoped-for by mountaineers after an arduous climb.
freelance - adjective used to describe unaffiliated mountaineers
fun climb - climb conducted at a relaxed pace, usually but not always involving a mountain of minor or moderate difficulty
G2 - mt. Guiting-Guiting in Romblon
gaiters - tear-resistant, waterproof sleeves that you wrap around your lower legs as protection from limatiks, lipa, niknik, snake bites, sharp rocks, mud
gerbaks - solid waste; can also refer to the act of unloading (jumerbaks), synonymous with jumebs and major
GoreTex - fabric material with waterproofing and good ventilation
gram counter - somebody who saws off the handle of his/her toothbrush to save weight
groundsheet - syn tarp; fabric or material placed beneath a tent.
group equipment - tents, stoves, cooksets, camp lamps, ropes, which are shared by members of a climb party, as opposed to personal equipment like shoes and packs
hardcore - a speed-, pain-, and danger junkie who seeks out the most difficult mountains/trails and who eschews creature comforts
Harry Porter - a climber who pays a porter to carry his/her backpack
induction climb - culmination of application process in a mountaineering club; may have ceremonies to go with it
IT - itinerary
jumpoff - place where transportation ends and climbing begins
kalabaw - (Eng: carabao or water buffalo) an exceptionally strong, seasoned climber
kapatid - NPA (see Nice people around)
kapuy - tired
kasambundok - co-mountaineer, "kasama sa bundok"
kaskasero - someone who is trekking far faster than the normal group pacing, either to just act out or has real great stamina or physical vigor
kernmantle - a colourful, heavy-duty technical rope used for climbing, but which is more often used as a guy line for tents or clothesline to hang soiled trek clothes on at the campsite. also an emergency shoelace
killer trail - particularly refers to the steep ascent up Pulag via the Akiki Trail; can be used to refer to any difficult leg of a trail
KK - Kota Kinabalu; usually refers to Mt. Kinabalu
knife edge - jagged ridges in Mt. Guiting-Guiting and Mt. Halcon
lead pack - group that is of a climbing party
limatik - blood leeches
LLA - latitude, longitude, altitude acronym used in PinoyMountaineer
LNT - leave no trace principle pack in, pack out - what you bring up the mountain you must take down with you
load - team/group leader's command to resume trekking after rest/meal stop
load distribution - the manner by which group equipment and food is apportioned to each member of a climb group that is based on equity (strength, experience, gender) rather than equality
lord of the rings - a place that resembles the ambience of the LOTR movie sets. An example is the mossy forest of Mt. Dulang-Dulang
major - to unload solid waste; a euphemism
Maktrav - Traverse climb of Mt. Makiling
mam/sir - title prefixed to mountaineers' names as a sign of respect and camaraderie
MASL - meters above sea level
MFPI - Mountaineering Federation of the Philippines, Inc.
minimalist - climbs with the barest minimum requirements in terms of shelter, clothing, and other equipment (excluding food, which would be suicidal), sometimes at the expense of comfort
minor - to pee; euphemism or response to "What are you going to do?"
nalaspag - ran out of stamina, courage and drive to continue doing things especially physical activities
Nalgene - water bottles for mixing cocktails or chasers
newbie - also noob, a first-time climber who uses the camp water to wash the rice before cooking, or who packs the electric plug and the hot pot with it when asked to bring a rice cooker
nice people around- euphemism for insurgents, particularly members of the New People's Army
OT - permission to pass a struggling climber (from 'overtake') <"Sir, OT lang po...">
paexperience - a more casual way of asking for something. <"Pa-experience naman ng trail food!"> May have other meanings also.
pags/pog - Tagalog for fog or low-lying clouds
pasaway - climber who doesn't follow the rules
PASU - park superintendent; this is an official designation
peteks - taking it easy / trekking in a relaxed manner
postclimb - meeting of climb participants after a climb
poste - a group member who stays at home to receive reports of a climb's progress and summons a search and rescue party, if needed
preclimb - meeting of climb participants before a climb; some groups require preclimb attendance as a requirement for participtation
ragtag - a group with inappropriate or insufficient gears and equipments.
raksido - alcoholic drink
ramps - stair-climbing training to build up the principal muscle groups involved in mountaineering
ratrat - to trek at speed, in order to link up with the rest of the climb party, to get choice spots at the campsite, to be first on the queue at the washup area or water source/sari-sari store/bus. The collective act of hurrying is likewise called ratratan
rebound - a warning given to the climber/s behind you to watch out for swinging branch/es of trees and bushes
redap - registration holdap .
rollo - plastic used to wrap your plate when eating, so you don't have to wash it later
saddle/pass - gap between two peaks, as in Tirad Pass(this one's an oxymoron though) or a plateau before the mountain's main peak.
scribe - someone who documents the climb
Shaldang - refers to Mt. Halcon in Mindoro, particularly its summit
sibilisasyon - first sight of a house or manmade structure after a long time in the mountains.
Sigg - container for heavy drinks / liquor
social climber - someone who climbs mainly to meet people and socialize
socials - structured or spontaneous gathering of mountaineers while on camp; usually during or after dinner
spork - combination utensil with spoon on one end and fork on the other
spot - to beg for trail food <"Pa-spot naman ng dried cranberries!">
summit - refers to the highest point of a mountain. more specific than 'peak' which can mean any high point though two terms are used interchangeably
sweeper - group or individual at the rear end of a climbing party
system - refers to climb (as in rock climb) equipment such as ropes, harnesses, etc.
tagay - socials, with alcohol
take 5 - a five-minute climbing break; also take 'x' where x is the number of minutes
Take nothing but pictures - opening lines of the mountaineer's creed that often finds its way in mountaineers' Multiply sites and personal webpages
teka-teka - any thorny plant that snags your expensive trek clothes or digs into your skin
thermapoor - any of the inexpensive alternatives to thermarest
thermarest - an overpriced portable self-inflating foam pad for sleeping in
thermal wear - high-tech clothing for warmth
TL - team leader
TNF - The North Face
topload - riding on a jeep's roof
trailhead - jumpoff
trail water/food- easily accessible bottle of water or snacks for refreshment along the trail.
trail sign - rocks, strings, foliage, branches, or hack signs on tree trunks that mark the designated route
training climb - climbs that are taken seriously; sometimes pertains to climbs required for applicants prior
traverse - ideally refers to a climb following a horizontal trail across a mountain passing by its peak; but is used loosely to mean any climb using different trails up and down a mountain
unload - to offer food/drinks to fellow climbers on the trail in the hope of hauling a lighter load. May also be used as a synonym of major.
Vibram - durable material used in Merrell and other shoes
virgin - someone new to a particular mountain
washup area - house/hotel/river/ditch for changing clothes in at the end of the trail
wasted/wasak - dead tired
Ziplock - very handy sealable plastic bags for waterproofing valuables

joke joke joke!!!

2008-10-07T14:10:00.000-07:00

Isang araw, may dalawang mag-kaibigan ang naglalakad nang may biglang makitang kakaibang puno ang isa sa kanila. Tinanong niya ang kasama niya,

Tol 1: “’Tol, anung tawag sa punong ‘yon? (sabay turo sa kakaibang puno na may kulay brown na bunga)

Tol 2: “San ‘tol?”

Tol 1: “Ahhh…”

Tol 2: “??????!!!!!???!!!???…”

At magmula noon, tinawag na ang puno na yon na Santol.

Joke joke joke!!! Buti pa ang mga ganung sitwasyon. Ang sarap tawanan. Sana lang lahat na ng sitwasyon sa mundo ay isang malaking joke time.

Nagpunta ako sa opisina upang sapilitang magbuno ng pawis. Bigla akong tinawag ni big boss at mayroon lang daw kaming pag-uusapan. Pagpasok ko ng opisina niya nagulat ako dahil dumating si bigger boss, si boss ng kabila, at si biggest boss. Kahit papano kalmado pa rin ako dahil nagkakabiruan pa rin naman kami ng mga ‘to. Si biggest boss na kasama ko sa pagpapapayat ay ang unang nagsalita.

Biggest Boss: “Mhyk, tumaba ka pare.”

Ako: “Oo nga sir eh. Kitang-kita ba?”

Biggest Boss: “Oo pare! Ako rin eh.” (sabay tawa ng malakas)

Umupo kami sa round table. Kumuha ako ng papel at sign pen (oo hanggang ngayon sign pen na pilot pa rin and gamit ko…high skul!!!). Maya-maya sinabi ng boss ko na isasama raw ako sa bagong project ng kumpanya. Sa isip isip ko ok lang. Maya-maya sabi ni bigger boss: “ikaw ‘to ah!” sabay eksplika na ibinibigay nila sa akin ang mas malaking responsibilidad. Ahhh. Teka.. Ibinibigay pala nila sa akin ang pinakamalaking responsibilidad na maaari kong gawin sa buhay ko. Hinihintay ko silang magtawanan pero walang nangyaring ganoon. Naghintay pa ako ng konti baka sumigaw si boss ng “joke joke joke!!!” pero wala pa rin. Hindi pala joke yon. Sa isang banda ay masaya ako dahil hindi ko inakalang ipagkakatiwala sa akin ang ganong responsibilidad. Pero saglit na saglit lang ang pakiramdam na yon dahil agad naman akong nagising sa katotohanan nab aka hindi ko kaya ang panindigan ang ibinibigay nila sa akin. Sa bagay naman sabi ni boss susuporta daw siya. Kaya sige lang. Game lang may backer naman ako.

Dumalaw ako sa dati kong project sa may Taguig. Ayaw ko mang magpunta sa mismong opisina pero kailangan dahil may mga niluluto akong mga bagay bagay na kasama dun ang pagtambay sa opisinang yon. Lumapit ang babaeng dahilan ng pag-alis ko sa proyektong yon. Binatukan pa ako. Sa isip isip ko joke time ba ‘to? Ito ang unang pagkakataon na nag-usap kami matapos ang nangya sa amin noon. Hinihintay kong mag-alis siya ng maskara at sumigaw ang lahat ng nasa opisina ng “Joke joke joke!!!” pero hindi yon nangyari. Hindi ko na lang siya pinansin (pero nakangiti ako-tang ina kinikilig si gago) dahil may ginagawa ako nung mga panahon yon. Umalis na siya dahil hindi ko nga kinakausap. Napahiya ata. Nagkantsawan sa opisina. Tinatawanan ko na lang sila. Makalipas ang ilang saglit bumalik siya sa kinauupuan ko at hinila ang damit ko. May sasabihin daw siya at dun daw kami mag-usap sa labas. Sinabi kong bakit kailangang lumabas pa at hindi pa sa opisina. “Siguro na-miss mo ko…ayaw mo pang iparinig sa kanila” pero may kakaibang lakas ang babaeng ‘to at nahatak niya ko sa labas. Dun kami nag-usap. Seryosong usapan pala ang hanap niya. Wala na raw siyang masabihan at ako lang ang naisip niyang pwedeng kausapin. Sa isip isip kobakit hindi ka dun sa boyfriend mo makipagusap gago ka. Tinititigan ko lang siya habang nagku-kwento. Kilala ko na siya. Kailangan pagnagku-kuwento siya kailangan makikinig ka lang dahil dire-diretso siya magkwento. Kung gusto mo magsalita, hintayin mo muna siya matapos. Iniisip ko kung alam kaya ng boyfriend niya ngayon yon. Tang ina niya! Tinititigan ko lang siya, unang pagkakataon simula nang maghiwalay kami ng landas. Nung mga kapanahunang yon medyo mataba pa siya. Siguro dahil sa pagpapalamon ko sa kanya. Pero ngayon pumayat siya. Uhh… gumanda rin kahit papano. Hinawakan ko ang dibdib nya at hinalikan ko siya ng todo. Kung saan saan na rin napupunta ang kamay niya habang naghahalikan kami nang bigla niyang hawakan niya ang aking nooy naghuhumindig nang kargada… Teka… Xerex na ‘to ah! Erase erase!!!!

Ganun lang kami sa mahigit isang oras. Hinahayaan ko lang siya magkuwento. Minsan paiyak na siya. Natataranta ako pag nakikitang napupuno na ang mata niya pero buti naman at hindi naman natutuloy. Sa huli binalik ko lahat sa kanya ng tanong niya sakin. Gusto kong marealize nya sa sarili niya kung anong dapat gawin niya. Walang katulad ko ang palaging nasa tabi niya upang making sa kanya (naks!). Sa bagay kasalanan naman niya yun dahil pinili niya yung ungas na yun kesa sakin. Kung mabasa mo man ‘to. Isa lang ang nakikita kong solusyon sa problema mo. GROW UP! Kung inaakala mong mature ka na, baka hindi pa. Pagdating sa maturity, hindi ikaw ang magdidikta na mature ka na. Ibang tao ang judge mo pagdating sa ganung bagay at hindi ang sarili mo. Kung tingin mo sobrang matured ka na pero tingin ng iba hindi pa, then hindi ka pa talaga totally matured. Kaya hindi ka sineseryoso ng mga tao sa paligid mo. Marami ka pang dapat ayusin sa sarili mo as a whole. Hindi ko lang nasabi sayo dahil sa tsismosong guard na alam kong nakikinig naman sa usapan natin at kuna-kunyarian lang na nagsusulat sa log book niya. Hindi joke ang lahat. Hindi laro…

Engr. and Mrs. Patrick and April Agbayani. Congrats sa inyo! Best wishes mula sa inyong kumpare. Nawa’y tumigil na sa kamanyakan si phats! Kung bakit ako na-late sa kasal niyo ay kailangan ko pang isulat itong blog na ‘to. This is it pare! Hindi na ito joke! kita-kits!!!

the man that can't be moved... (the script)

2008-09-29T01:43:00.000-07:00

Going Back to the corner where I first saw you
Gonna camp in my sleeping bag I'm not gonna move
Got some words on cardboard, got your picture in my hand
saying, "if you see this girl can you tell her where I am"

Some try to hand me money, they don't understand
I'm not broke I'm just a broken hearted man
I know it makes no sense but what else can I do
How can I move on when I'm still in love with you

Cause If one day you wake up and find your missing me
and your heart starts to wonder where on this earth I could be
Thinking maybe you'll come back here to the place that we'd meet
And you'll see me waiting for you on our corner of the street
So I'm not moving, I'm not moving

Policeman says, "son you can't stay here"
I said, "there's someone I'm waiting for If it's a day, a month, a year"
Gotta stand my ground even if it rains or snows
If she changes her mind this is the first place she will go

Cause If one day you wake up and find your missing me
and your heart starts to wonder where on this earth I could be
Thinkin maybe you'll come back here to the place that we'd meet
And you'll see me waiting for you on our corner of the street
So I'm not moving, I'm not moving,
I'm not moving, I'm not moving

People talk about the guy that's waiting on a girl
There are no holes in his shoes but a big hole in his world

Maybe i'll get famous as the man who can't be moved
Maybe you wont mean to but you'll see me on the news
And you'll come running to the corner
cuase you'll know it's just for you
Im the man who can't be moved

Chorus 2x

Going Back to the corner where I first saw you
Gonna camp in my sleeping bag I'm not gonna move The Man Who Cant Be Moved - The Script

kaibigan... ride na po!!! Gago!

2008-09-28T21:13:00.000-07:00

Hindi ko alam kung anung meron si Claire Dela Fuente at sa tuwing nakikita ko ang kanyang mukha sa mga bus katabi ang mga katagang “Ride na po!” ay nagi-init agad ang ulo ko! Bakit kailangang lagyan pa ng pauso ang mga bus na yun? At sa dinami-dami naman ng pwedeng modelo, si Claire Dela Fuente pa… Aba! Teka… hindi kaya nahuhulog na ang loob ko sa kanya…

Sinubukan kong hanapin ang mukha ni Claire Dela Fuente sa internet. Napadpad ako sa Multiply site niya. Oo, hindi ka namamalik-mata! May Multiply site sya! Nangangati ang kamay ko na i-add siya pero sa isang banda naisip ko kung ia-add ko siya at kung mababasa man niya ang post kong ito, baka umabot pa kami sa korte at idemanda niya ako ng paninirang puri.

Bumantad sa akin ang pagmumukhang ito. Sa totoo lang humahanga ako sa photographer nito. Nabigyan niya ng misteryo ang mukha ni Claire. Sa totoo lang pag pinagmamasdan ko ito, nahihiwagaan ako dahil hindi ko alam kung gusto niya ba talagang tumawa o iiyak na siya. Parang gawa ni Da Vinci na Monalisa. Hindi mo malaman kung lalaki ba si Monalisa o lalaki. Siguro sinundan lang niya ang konsepto ng bagong album (oo! Hindi ka ulit namamalik-mata. May album siyang bago) na pinamagatang “Something In Your Eyes.” Naisip ko tuloy hindi kaya napuwing si Claire during photoshoot nito, kaya ginamit ni Richard Carpenter ang katagang “Something In Your Eyes.” Kasi kung tatagaluin nga naman natin ang katagang yon ay magiging “May Ano Ka Sa Mata.”

Nakatikim ka na ba ng “Gago?” Gago ka kung iisipin mong bastos ang mga katagang binitawan ko. Naikwento sa akin ng aking kasamahan sa trabaho ang araw nang utusan siya ng boss niya na bumili ng apat na Gago.

Si Boss: Pakibili mo nga ako ng apat na Gago.

Si Kasamahan: (gulat!) Ano po sir???!!!

Si Boss: Apat na Gago!

Si Kasamahan: Ahh… o sige po… (tawag sa supplier) Mam… may Gago po kayo??

Supplier: Ahhh meron po…

Si Kasamahan: (relieved na meron pala talagang ganon) Ahh sige po.. Pabili po ako ng apat na Gago!

Isa pala itong wine. Laking tawa ko nang makita ko ang apat na Gago. Sabi ng boss namin ay masarap ang Gago. Nag-research ako at marami ngang reviews sa Gago na nagsasabing masarap ito. Masubukan nga…

Utang na loob. May nakakakilala ba rito kay Boy Abunda? Nananawagan ako na bigyang hustisya ang kanyang sarili sa kanyang bagong pakulo…

mano po ninong... mano po ninang...

2008-09-28T20:35:00.000-07:00

Kamakailan lang ay umuwi ako sa aming bahay sa Cavite. Hindi pa man nakakalapag ang aking dalang duffel bag ay binungad na agad sa akin ng nanay ko, “ninong ka daw ng anak ng apo ni xxx” hindi agad nagrehistro sa utak ko ang sinasabi ng aking ina. Pero nang aking mapagtanto, hindi ko ata kakilala ang magulang ng batang magiging inaanak ko. Agad kong tinanong ang nanay ko kung bakit sa dinami-dami ng nilalang sa aming baryo, ako pa ang napili ng mag-asawa na maging ninong ng anak nila. Ang sinagot sa akin ng nanay ko, “yung lolo ang namili ng magiging ninong ng bata, puro engineer daw tsaka architect ang kinuha, pati nga yung anak ng kapitbahay natin na architect ay kinuha rin na ninong…kahit hindi rin niya kilala...”

Ahh, ok. So may standard na pala ngayon ang pagpili ng magiging godparents ng isang walang muwang na bata. Di bale nang hindi kakilala basta may titulo ang mga ninong. Palagay ata ng pamilya nito ay may mga hacienda akong itinatago at mga establishimyento na hindi ko pa naide-deklara. Minsan naiisip kong parang mayor ng aming bayan ang dating ko. Diba malimit naman ng mga pulitiko ganon? Kahit hindi man lubusang kilala basta ang importante, ang ninong ng bata ay si mayor.

Naalala ko tuloy ang isinagot sa akin ng isang kaklase ko nung kolehiyo sa isang pangkaraniwang tanong na malimit naming tanungin sa aming mga sarili nung kami ay naga-aral pa…

Ako: “Bakit ka kumuha ng kursong engineering?”

Siya: “Para pag kumandidato ako sa pulitika, mas maganda pakinggan, mas may hatak sa tao, mas may dating. Isipin mo makikita mo ang mukha ko sa bawat sulok ng baranggay namin tapos ang nakalagay “Engr. XXX for kagawad…always at your service”

Ako: (follow-up question) “Bakit hindi ka na lang nag-abugado para naman mas ok at mas malapit sa gusto mong maging career?”

Siya: “Ayoko nun! May nakita kasi ako sa likod ng Manila City Hall na signage: “Atty. XXX – Notary Public” tapos sa ibaba nun may nakalagay “tumatanggap ng labada.”

Sa katotohanan naman, lumang prinsipyo pa rin naman ang aking pinapairal pag dating sa pagiging ninong. Ang pagiging pangalawang magulang pa rin ang prinsipyong mas nananaig sa akin pag dating sa konspetong ‘to. Kaya madalas ay walang regalong natatanggap mula sa akin ang aking mga inaanak dahil gaya ng mga magulang na kakilala ko, hindi sa material nabagay ipinapakita ang pagmamahal sa bata kundi sa gabay at pag-aaruga na ibinibigay sa kanila. Hindi ako naniniwala na pera at mga laruan ang dapat ibigay sa mga inaanak tuwing pasko. Sa tingin ko ay sapat na ang pagmamahal. Kaya sa mga inaanak ko at sa mga magulang nila na makakabasa nito, at pati na rin sa bagong sanggol na dumagdag sa listahan ng aking mga inaanak, asahan niyo na ang PAGMAMAHAL ko ngayong pasko para sa inyo AT WALA NANG IBA PA!!!

tulak ng bibig... kabig ng dibdib...

2008-09-24T18:12:00.000-07:00

Tulak Ng Bibig (acoustic) - Julianne

Awitin ni kumareng Julianne. Walang maisip na blog dahil sa dami ng iniisip. Pero kung iniisip mo kung ano ang iniisip ko, ipinapaliwanag na ng kantang ito ang iniisip ko.

(sadyang binura ang ibang parte ng kanta dahil hindi ito naaangkop sa mga pangyayari sa paligid)

tulak ng bibig, kabig ng dibdib
tulak ng bibig, kabig ng dibdib

'di ko na alam ang gagawin ko sa iyo.
paikot-ikot lang, nalilito, oh ba't gan’to?
paggising sa umaga, ikaw ang nasa isip...
pagtulog sa gabi, laman ng panaginip...
mahal ba kita? o ano..? ewan ko!

hindi ko na alam ang gagawin ko sa iyo.
simula nang makilala di maipinta,
ngiti sa mata!
magdamag ang kwentuhan, kulitan, tawanan...
'di ko maintindihan, bakit ngayon lang,
kung kelan ang puso ko ay maselan?

hindi mo lang alam,
takot lang akong masaktan.
iniingatan lang aking puso.
kung maiibibigay ko lang ang sinasabi mo,
'di na sana tayo nagkakaganito.
pasensya ka na kung hanggang dito lang muna tayo.

'di ko na alam ang gagawin ko sa iyo.
paikot-ikot lang, nalilito, oh ba't gan’to?
urong-sulong yan ang paborito.
lilitaw, lulubog, 'tanong mo kahit sino!
pakisabi na lang,
ano ba talaga'ng gusto mong gawin ko?

hindi mo lang alam,
takot lang akong masaktan.
iniingatan lang aking puso.
kung maiibibigay ko lang ang sinasabi mo,
'di na sana tayo nagkakaganito.
pasensya ka na kung hanggang dito muna tayo.

pakiusap lang,
wag mo na akong tignan nang ganyan...
nakakatunaw ang iyong tingin!
hinay-hinay ka lang,
mahina ang kalaban.
baka 'di na maiwasang
mahulog nang tuluyan!

hindi mo lang alam,
takot lang akong masaktan.
iniingatan lang aking puso.
kung maiibibigay ko lang ang sinasabi mo,
'di na sana tayo nagkakagulo-gulo!
pasensya ka na kung hanggang dito muna tayo.

hanggang dito na lang,
hanggang dito na lang!

tulak ng bibig, kabig ng dibdib.

music life...ill only stop playing when i die (e-mail from raims re:saguijo jam)

2008-09-02T16:13:00.000-07:00

SKATE OR DIE

>On Tue, Sept 2, 2008 at 3:41 AM

>Raymund Marasigan <xxxxxxx88@yahoo.com>wrote:

> to whom it may concern
>
> i dont usually rant but ive been hearing reports about people
> questioning why we played saguijo after the concert.
>
> first things first. when marlboro pulled out and cancelled the show a
> week ago, the band was free of all obligation to play the show. if it
> was about the money we could have just walked away fully paid no
> explanations to the press or anybody. free from the contract. the band
> decided to play nevertheless. the tickets and the prices was for the
> new promoters to buy out the production from philip morris to put it
> simply. contrary to what some people think it takes money to stage a
> concert. stage, lights, and video screens don't magically grow out of
> the ground. that's what the ticket prices were for. the band was not
> in the negotiation meetings between the the two promoters and we did
> not want to be in the meetings.
>
> personally i said just call me cos i'm ready to rock. no extra pay no
> contract negotiations. as far as the eheads was concerned were out of
> the contract.
>
> but here's what you dont understand. playing music is what we do. we
> play when we're happy, play when we're sad, play when we're angry,
> play when we're sick, play til we die.
>
> painters paint, writers write, my skateboarding friends skate or die.
> when u ask nba superstars what they do in their spare time. they play
> basketball.
> us musicians, we play. thats what we do. getting paid is a bonus. i
> will not apologize for that. when we don't get paid we still play.
>
> we played saguijo because we wanted to, we needed to. our hearts and
> souls dictated it. we could just go home and sleep. we did not talk
> about it. there was no invites there was no plan. we did not get paid.
> we borrowed equipment.
>
> yes ely knew about it. buddy told him the next day. yes pupil was in
> saguijo too.
>
> yes marcus buddy and i have lost a parent. we know how it feels.
>
> ive been playing music for more than 30 years. professionally since
> 1993.there have been a few times when it was me who was unable to
> continue the set due to illness. albeit it was a lesser scale and
> (thankfully) never reported. it was nonetheless life threatening. ive
> had a run in with losing my voice, food poisoning, diarreah
> (embarassing) and a few more i do not care to mention that involved
> blood and bones. i had to drop out of the set from the eheads, cambio
> and sandwich. thankfully there was always someone there to finish the
> set for me. and i am thankful that they were there. i did not feel
> bad. ive also saved a few shows from other bands when shit happens. we
> dont plan this and we dont complain but we still play.
>
> my bmx friends ride with broken bones.
>
> if we finished the eheads show that night you would STILL have found
> us in guijo playing after.
>
> yes i visited ely in the hospital yesterday. i hope he recovers soon.
> we have a show to finish.
>
> music is life
> ill only stop playing when i die.
>
> raym

para sa masa...

2008-09-01T00:37:00.000-07:00

Papunta sa lokasyon: hindi na ko mapakali wala pa ang aking kasama. Binangga ang sasakyan nila. Buwisit! Sa dinami-dami naman ng oras na mababangga sila ngayon pa. Umaga pa lang inaalat na siya, mukhang sa concert na ‘to pa sya mamalasin ng todo. Ang detalye ng kanyang kamalasan ay makikita dito. Hayup sa dami ng tao. Tinignan kong muli kung nasa The Fort talaga ako at wala sa Luneta para sa Prayer Meeting ng El Shaddai. Wala pa naman akong dalang puting panyo upang iwagayway pag sumenyas na si Bro. Mike V. Nakikiusisa ako nang hindi ko namamalayang nasa may lupon pala ako ng Gen. Ad. May isang dalawang babae ang sumiksik sa may pila ng ulupong habang sinasabing "Excuse me! Excuse me,patron!" Sa isip isip ko, “nasa patron din ako, T@ng in@mo!”

Sampung minuto bago ang alas otso ng gabi:

Isang malaking 10:00 ang lumabas sa giant screen sa stage at unti-unting bumibilang kasabay ang beat na dumadagundong. Marahil alam na ng lahat na countdown ito para sa pagsisimula ng concert. Sa isip-isip ko bakit may ganito pa! Hanep namang pampakaba ‘to. Ang lahat ay hindi na mapakali sa kanilang kinatatayuan dahil alam nilang lahat unti-unti nang matutupad ang matagal nang hinintay.

5:00 sa screen. Ang lahat ay hindi na magkamayaw. Natataranta na ang lahat. Ako nakapila sa bilihan ng tubig pero panay pa rin ang pagkuha ng larawan. Pinaghintay ko na ang aking kasama sa bandang harapan upang makapag-tala ng aming pupwestuhan.

Last two minutes na! Tang ina! Kanya-kanya nang hiyawan! Mas lalong hindi na maitago ang pagkabalisa ng lahat. Eto na ata ang pinakamahabang dalawang minuto sa buhay naming lahat.

5..4..3..2..1..0… parang millennium celebration. PANDEMONIUM!

Video mula kay Mark Escueta, dalawang minuto bago ang palabas kasama ang unang kanta:

Gaya ng sabi sa screen… SA WAKAS… habang pinakikita ang mga nakaraang larawan ng grupo. Pati ako, pakiramdam ko bumalik ako sa panahong yon. Juts na lang ang kulang kumpleto na. Hayop sa stage. Huling panood ko sa ganitong set-up ay yung kay Beyonce (B-day). Pero masasabi kong mas astig ang preparasyon nito. Pablilis ng pabilis. Waahhh tama nang pahirap! Ilabas niyo na sila! Sabay labas ng “ERASERHEADS” sa screen. Ang lahat ay nagwawala na…dilim…

Sumunod na ang drums ni Raymund. At yun na! Intro na ni Ely ng Alapaap. “May isang umaga… na tayo’y magsasama” Wahh. Hindi niyo lang alam ang kilabot na nararamdaman naming lahat ng dumating ang sandaling yon. Ang naestimang 60,000 na katao. Sabay-sabay na kumakanta kasabay si Ely. Sa totoo lang kakaibang pakiramdam. Parang malalagutan ka ng hininga. Kahit dalawa lang kami ng kasama ko, slamang malupit ang ginawa namin. Nakakapikon lang ang ibang katabi naming dahil parang mga gulay ang mga walang hiya. Wala man lang reaksyon. Nang patapos na ang kanta… Fireworks sa stage… Hanep. Literal nagwawala na kami.

Sunod-sunod na ang kanta para sa first set. Sumunod ang Ligaya. Nakakatawa dahil dumating sa punto na tumigil si Ely upang pakantahin ang mga audience. Marami atang kinalawang ng konti at nakalimutan ang lyrics. Natawa si Ely at itinuloy na lang ang pagkanta. Sembreak, sumigaw kami ng kasama ko ng “Group Hug, Group Hug, Group Hug.” uulitin ko, dalawa lang kami. Lahat ng nasa paligid naming nagtawanan. Sabi ng kasama ko “utang na loob naman mag-usap naman kayo! O di kaya kausapin nyo kami.” Walang pag-uusap na nangyayari sa stage. Ramdam pa rin ang tensyon sa kanilang apat. Hey Jay, Harana, at nagpalit ng gitara si Ely. Dito na nagsigawan ang mga copycats na nasa likod namin. Marami sila na sumigaw ng “Group Hug, Group Hug” at maraming sumunod. Kaya sa mga nakarinig nun, kaming dalawa ng kasama ko ang lehitimong nagpasimuno nun at hindi sila!

Fruitcake. Ganun na naman,

Ely: "...take a bite, it's alright" …(signs for the audience to sing)

Audience: @#$%^&*)gjhk$%^ (tawanan)

Hinihintay ko lumabas si Cesar Montano sa stage at sasabihin sa aming “ang tumpak na lyrics ay…” pero wala naman. Toyang, Kama Supra – di ko to masyado alam 1 error na ko, Kailan, Huwag Kang Matakot, Kaliwete.

With a smile… Malupet to. Solemn. Todong goosebumps ang naramdaman naming dito. Lahat ng tao sabay-sabay sa pagkanta.

Shake yer head – lupet to! Si Ely may shake the head motion pa kaya ang tumalsik ang shades. Huwag Mo Nang Itanong.

Video na kuha ko: (sa totoo lang hindi na to for viewing pleasure kundi for listening pleasure na lang. Magulo na kami dahil sa slamman namin ng kasama ko.)

Lightyears- dito na naging kapansin-pansin ang paghina ng boses ni Ely. Hindi ko nakita pero sabi ng ilang nasa SVIP. Matapos daw ang kanta ay lumuhod si Ely yakap ang gitara tapos ay biglang dumilim na ang stage. Akala lang ng lahat nagging emosyonal si Ely. Pero yun na pala.

Ang 20-minute break nagtagal ng kulang-kulang isang oras. Ang lahat ay nagtataka na kung bakit natagalan yata ang break nila. Sabi ng kasama ko “baka nagaaway-away pa sila sa likod.” Ang sumunod na eksena, lumabas si Buddy, kasama si Raimund at si Marcus at pati ang kapatid ni Ely na si Laly. Akala naming may koneksyon ito sa pagkamatay ng ina nila pero hindi pala.

Video mula kay Sheonneon. Ang pag-anunsyo ng tunay na nangyari:

Habang nagaalay kami ng sandaling katahimikan para kay Ely, ang mga pasosyal na gulay sa aming tabi ay panay pa rin sa kuwentuhan ala Kris Aquino mode. Isang pasosyal gulay ang nagsabing "Oh my gosh! you just insulted Dave Grohl and the other bands!" Gusto ko sanang kumuha ng sandakot na graba at isalaksak sa bibig ng put@ng in@ng yon. Sa may aming harapan, napansin kong ilang mga manunuod ang di napigilang umiyak dahil sa anunsyo. Sa huli, nagpakuha na lang kami sa lugar na kita sa aming likod ang stage at nakipagusap sa mga bouncer na nasa lugar. Sa sobrang depress naming dalawa ng kasama ko, LUMAMON (sorry mam anchell) kami ng Bagoong Rice at Lechon at Pinakbet, para naman mawala ang lungkot na nararamdaman namin. Wala muna akong pakialam sa diet! Masamang masama ang loob ko. Kailangan ko to!

Sa aking obserbasyon, maraming nakiki-ride lang sa bandwagon. Masabi lang na “in” sila, kahit hindi naman nila alam ang mga kanta ng Eraserheads. Sa kasamaang palad nasa VIP ang mga hayop na to! Dapat sila ang tinatapon sa Gen Ad. eh.

Sa mga kahenerasyon ko, matagal naming hinintay to. Bitin man ako pero sobrang nagpapasalamat na rin ako. Alam kong ginawa lahat yun ng buong banda para sa masa...

Sana nga lang matupad ang ugong-ugong na may ikalawa pa itong set. Marami pang mga magagandang kanta ang hindi nakanta ni Ely. Eto sana yun: maskara, poorman's grave, torpedo, trip to Jerusalem, back to me, maselang bahaghari, maling akala, tikman, spolarium, magasin, para sa masa, overdrive, pare ko, minsan, huling el bimbo.

Sana nga dumating pa ang oras na yun…

thank you...:rayms (part 2 reunion concert?)

2008-08-31T16:21:00.000-07:00

From: raymund marasigan
To: subsandwich@yahoogroups.com
Sent: Sunday, August 31, 2008 2:54:11 PM
Subject: [subsandwich] thank you thank you

thank you thank you

dear everybody

before anything. i just spoke to day cabuhat. and she informed me that
ely's condition is now stable. and they're very thankful for all your
concern.

thank you very much for coming t the show. we really felt the cheering
and the singing and the love you all gave.

thank you for understanding that the show had to be cut short.

ely was in no condition (emotionally, physically) to play but he did.
and he gave it his all which is more than we could ask from him. given
the circumstances he was in.

we all wish him well. we are all confident that he will recover soon.

i promise to give you another eraserheads show as soon as possible.

again thank you very much

raym

ilang bukas pa ba bago tayo ay magkita...

2008-08-28T17:25:00.000-07:00

Hindi na ako makahintay. Malamang hindi na rin ako makakatulog nito. Sa dinami-dami ng kinausap ko, hindi na rin sila mapakali. Marami rin sa kanila na umaga pa lang ay tatambay na sa The Fort. Parang pagtitipon ito ng El Shaddai o di kaya ang Miracle Crusade ni Villanueva. Napulot ko lang to sa PEX. Ise-share ko na rin sa inyo. Galing ito sa multiply site ni Marcus. Magkita-kita na lang tayo dun...

erase my head!!!

2008-08-27T19:20:00.000-07:00
Hindi ako mapakali, hindi ko alam ang gagawin. Parang magkakasakit ako at masusuka. Hindi ko alam kung anung meron pero isa lang ang naiisip kong dahilan. Dahil isang araw na lang, palabas na ng taon, ang concert ng Eraserheads. AT HANGGANG NGAYON WALA PA AKONG TICKET! Leche. Ang hirap ng ganito. Kasalukuyan akong nasa opisina ngayon pero wala ang isip ko sa pagtatrabaho kundi nasa lecheng concert ng eraserheads. Hindi ako makabili dahil stucked ako dito sa site! wahhh! Parang masusuka ako na hindi ko maintindihan...

eraserheads reunion concert: hindi na libre...

2008-08-24T19:57:00.000-07:00
update for the said concert from raymund marasigan mailed at sandwich YG.

----- Forwarded Message ----
From: raymund marasigan
To: subsandwich@ yahoogroups. com
Sent: Sunday, August 24, 2008 8:37:03 PM
Subject: [subsandwich] eraserheads aug 30 08 confirmed

dear everybody

after much ado. the eraserheads concert is most definitely pushing
through.

philip morris and its brands have pulled out from the concert. but
another company is taking over the production. the turn over started
yesterday and they have already started work on the site in the fort.
so you can check.

there are good news and bad news.

unfortunately its no longer free. all the long winded registration
procedures in the red nation site is now void.

the good news is that the age limit is now 12 years old (for safety
reasons)and tickets will be sold so you dont have to wait for
confirmation and what not.

the official announcement and ticketing details will come out in major
newspapers and on the radio on tuesday.

these are the only details i know for now so no need to email me. im
just the drummer.

btw. i just got home from the last rehearsal. the band is cooking. we
will see you all on the 30th.

10 conyo-mandments

2008-08-22T13:27:00.000-07:00
i make kopya of this from my good kaibigan, you know, like friend, Teri! this is so like nakakatawa, you know, like, funny!

1. Thou shall make gamit "make+pandiwa".

ex. "Let's make pasok na to our class!"
"Wait lang! I'm making kain pa!"
"Come on na, we can't make hintay anymore! It's in Andrew pa, you know?"

2. Thou shall make kalat "noh", "diba" and "eh" in your pangungusap.

ex. "I don't like to make lakad in the baha nga, no? Eh diba it's like, so eew, diba?"
"What ba: stop nga being maarte noh?"
"Eh as if you want naman also, diba?"

3. When making describe a whatever, always say "It's SO pang-uri!"

ex. "It's so malaki, you know, and so mainit!"
"I know right? So sarap nga, eh!"
"You're making me inggit naman.. I'll make bili nga my own burger."

4. When you are lalaki, make parang punctuation "dude", 'tsong" or "pare"

ex. "Dude, ENGANAL is so hirap, pare."
"I know, tsong, I got bagsak nga in quiz one, eh"

5. Thou shall know you know? I know right!

ex. "My bag is so bigat today, you know"
"I know, right! We have to make dala pa kasi the jumbo Physics book eh!"

6. Make gawa the plural of pangngalans like in English or Spanish.

ex. "I have so many tigyawats, oh!"

7. Like, when you can make kaya, always use like. Like, I know right?

ex. "Like, it's so init naman!"
"Yah! The aircon, it's, like sira!"

8. Make yourself feel so galing by translating the last word of your sentence, you know, your pangungusap?

ex. "Kakainis naman in the LRT! How plenty tao, you know, people?"
"It's so tight nga there, eh, you know, masikip?"

9. Make gamit of plenty abbreviations, you know, daglat?"

ex. "Like, OMG! It's like traffic sa LRT"
"I know right? It's so kaka!"
"Kaka?"
"Kakaasar!"

10. Make gamit the pinakamaarte voice and pronunciation you have para full effect!

ex. "I'm, like, making aral at the Arrhneo!"
"Me naman, I'm from Lazzahl!"

BAMBOO LAKE @ MOONRISE FILM FEST '08

2008-08-21T15:36:00.000-07:00

SNATCH MEDIA PRODUCTION

and

FUSION ARTS PRODUCTION

In Cooperation with

LAGUNA LAKE DEVELOPMENT AUTHORITY

Would like to invite you to please watch and support

"BAMBOO LAKE"
(Kawayang Lawa)
Finalist, Moonrise Film Festival 2008

Will the bamboos can save the Laguna de bay? Will the bamboos can lessen the effect of the global warming?

Plant a bamboo for the better future of the next generation.

Plant a BAMBOO LAKE.

Produced by : Donnie Sacueza
Written and Directed by: Donnie Sacueza
Cinematographer : Jeyow Evangelista
Assistant Cinematographer: Marvin Reyes
Production Manager : Justin Correa
Production Coordinator : Gerry Carandang
Still Photographer : Gerry Carandang
Nathaniel Halili
Editors : Palolo Lualhati
Mark Calinawan
Narrator : Gericho Mijares

Schedule of Festival Theatrical Screenings

August 20 - 26 - Robinsons Movieworld Galleria
August 27 - Sept. 2 - Robinsons Movieworld Ermita
September 3 - 9 -Robinsons Movieworld Bacolod
Ayala Cinema Cebu
Sept. 10 - 16 Robinsons Movieworld Iloilo
Sept. 17 - 23 Robinsons Movieworld Lipa
Gaisano Cinema Davao
Sept. 24 - 30 Robinsons Movieworld Imus
Oct. 1 to 7 Robinsons Movieworld Angeles

International Screening

October 15 - 30, 2008

Campus Tour Screenings

November 15 to 30- RIZAL, LAGUNA, PANGASINAN, BAGUIO, TARLAC,

December 1 to 15- BICOL- NAGA, TACLOBAN

January 10 to 30 - PANAY PROVINCES (Roxas, Aklan, Antique, Capiz)

February 1 to 15- BOHOL, DUMAGUETE,

February 16 to 28 - CAGAYAN DE ORO, PALAWAN.

For tickets:

Ticket price is only P100

Just text: Donnie @ 0927 3545562

piktyur piktyur...

2008-08-16T18:17:00.000-07:00

Ito ang uri blog na pantugon sa tinatawag na "writer's block."

Nostalgic Food Trip

Hindi ko inakalang makikita ko pa ang pakain na 'to. muntik na akong umiyak sa tuwa nang makita kong buhay pa ang mabaho ngunit masarap na produktong ito.

Gaya ng naunang produktong nabanggit, hindi ko rin mapigilan ang maiyak sa tuwa nang makita ko ang produktong ito.

KDL, ito ang sinasabi namin ni Justin Ray sayo nung isang araw. "THE" Lala milk and chocolate. Mas humagulgol ako ng iyak nang makita ko ito. Nang dumating ang sandaling lumapat ang tsokolate sa aking bibig at matikman ko ang naturang produkto, ninais ko nang mamatay dahil parang nakamtan ko na ang lahat.

Pa-cheese burger ka naman!!!

Hindi ko inasahang pati sa mga bus ay makakarating ang mga "pa-burger ka naman" ads na ito. Pero nais kong i-commend ang kalupitan ng isip ng nakaisip nito.

Naka-pwesto ito sa upuang nasa tabi ng bintana. Tamang-tama kung nasa "MTV" mode ka hbang nasa bus. Nakatingin ka sa malayo sa bintana. Mas additional effect kung umuulan sa labas.

Hindi bastos!

Sa aming construction site. Hindi ko napigilang humagalpak ng tawa nang makita ko ang pangalan ng business nila. Iniisip ko tuloy kung paano nakalusot ito sa S.E.C.

Do the math!

Sa isang poste somewhere in QC. Oo nga naman... May point siya.

number 01...

2008-08-13T22:52:00.000-07:00

Ito ang uri ng pangunguna na hindi ko inasam ngayon. Kamakailan lang ay nag-utos si pangulong OML na kunin lahat ng timbang ng kaniyang mga empleyado sa kanyang mga subsidiary companies. At kasama ang aming kompanya sa naturang kalokohan. Matapos makuhanan ay itinala at binigyan ng ranking ang mga may pinaka-matataas na Body-Mass Index (BMI) sa kumpanya. At ang aking ranking? Sigurado ako alam mo na. Oo. Ako ngayon ang pinaka malaki sa aming kompanya.

Eighty days… walumpung araw ang binibigay sa amin (top 10 ng company) upang makapag-bawas ng timbang at maibaba sa tamang level ang aming BMI. Ibig sabihin nito, sa loob ng eighty days, kailangan naming magbawas ng timbang. Team effort ito pero ang failure ng isa ay failure ng lahat. Automatic disqualified ang buong team pag may isang member ang nadagdagan ang timbang. Siguro ay naiisip niyo na ang pressure. Kayo iniisip niyo lang, ako nararamdaman ko…

Nang ikuwento ko ito sa aking mga kaibigan at kapamilya, madaming natuwa. At siyempre marami ring tumawa. Sa bagay ay sanay na rin akong maging clown. Lahat naman sila ay nagpakita ng suporta. Lalo na ang mga kapamilya ko sa aking kompanyang pinapasukan. Nang ikuwento ko ito sa aking kaibigang DJ sa radyo, humagalpak lang sila ng tawa ng ka-partner niya kasunod ang pag-good luck sa akin sa nationwide radio. Isipin ko na lang raw na kasali ako sa Beijing Olympics at ito ang sport ko. Ang nanay ko naman at mga kapatid, naglahad ng sandamakmak na diet tips, pakiramdam ko tuloy ay nasa set ako ng “Salamat Dok” ni Sheryl Cosim.

Hindi na rin masama ang programa, may diet program, sporting activities gaya ng swimming, boxing, tae bo, gym, fitness activities gaya ng walking at mountain climbing at iba pang pwedeng makapag-papayat samin. Ang catch? LIBRE! Memberships, Equipment rentals, pati attire namin mula sa shirt hanggang sa rubber shoes (daw) sagot ng company. San ka pa? Brief na lang ang kulang.

Anong premyo? Sa totoo lang wala pang nakakaalam sa ngayon. Pero ang sabi daw ng isa sa mga pasimuno ng programa, “Eh ano naman kung dalhin natin ang buong winning group sa Hong Kong.” Bukod don, ang top 3 groups ay magkakaroon ng TV appearance sa isang programa sa aming sister company. Kung anong programa, wala pa ring nakaka-alam. Malay natin, baka sa paborito kong “Singing Bee” o kaya sa “SOCO (Scene of the Crime Operatives)” o di rin kaya sa “XXX: Exklusibong, Explosibong, Exposé” pero sa tingin ko, kung sa “Correspondents” naman kami lalabas, malamang ang title ng episode namin ay: “Malnourished.”

Malamang eto na ang simula ng aking pagiging artista, sa totoo lang naman it runs in the family eh. Kamakailan lang ay nag guest appearance ang nanay ko sa Wowowee bilang isang contestant sa promo ng Coke. Minabuti niyang magpanggap na contestant upang di siya masyadong pagkaguluhan ng tao. Dahil dito, hindi malayo na ako naman ang sumunod. Pero kung papipiliin ako, mas gusto ko sa “Sports Unlimited.” Nakatakda kong palitan bilang host si Marc Nelson. Siguro sa eighty days na yon ay may higit na maganda na akong pangangatawan kaysa kay Marc. Kung hindi man ganito ang mangyari ay baka maging “double” na lang ako ni Piolo Pascual o kaya ni Sam Milby kung kinakailangan kuhanan ang kanilang katawan. Hmmm… Hindi na rin masama…

Pero may narinig rin akong isang papremyo na mukhang mas ikakasaya ko. Ang mananalong team daw ay magkakaroon ng eighty-day, free eat-all-you-can sa kahit anong restaurant na gusto mo.

Inspiring di ba?

don’t make me feel I have to love you back....

2008-08-09T16:21:00.001-07:00

Kamakailan lang napagpasyahan kong manuod ng sine kasama ang isang… kaibigan… Manunuod sana kami ng The Dark Night dahil matagal na rin akong naririndi sa mga papuri kay Heath Ledger ngunit sa kasamaang palad, nang kumunsulta kami sa oras, nakapagsimula na ito at malamang ay nasa kalagitnaan na. Naging ugali ko na ang pumasok lamang ng sinehan kung ang palabas ay magsisimula pa lamang. Hindi ko gusto ang simulan ang isang pelikula sa gitna, at saka na lang ulitin. Parang nagsayang lang ako ng pera kung ganoon. Nang tinignan naming ang ibang palabas, wala na kaming naging choice. A Very Special Love lang nila Sarah Geronimo ang hindi pa nakapagsimula. Kaya napilitan man ako. Wala na rin akong nagawa…

Oo sige na… Gusto ko rin panuorin ang pelikulang yon. Pareho kami ng aking kasama na nagkasundong panuorin ang naturang palabas. Tutal naman ay date movie naman ang Very Special Love, kaya nagpaubaya na rin ako. Tsaka dapat lang na suportahan natin ang mga pelikulang Pilipino. (WOOO!daming dahilan!)

Sa kabuuan ay ok naman ang nasabing palabas. Maraming kilig moments. Paglabas naming ng sinehan, sabi ng kasama ko, “ang ganda ng film!” naisip ko, paraan nya lang yon para sabihin nya sakin na “masaya akong kasama kita”. Kasi kung ita-translate mo nga naman, “ang ganda ng film!” = “I had a great time with you.” Kinabukasan may tatlong barkada kong lalaki ang nagtanong sakin kung maganda ang “A Very Special Love.” Ang mga gago, gagamitin ding pang-“da moves movie” ang palabas. Yung isa dun, dalawang beses pang pinanood ang pelikula hindi dahil nagandahan siya sa palabas, kung di dahil dalawang magkaibang babae ang kailangan nyang i-date! Kaya kayong mga babae diyan, pag biglaan na lang kayong niyaya na manood ng “A Very Special Love” ng kakilala nyo, alam niyo na kung bakit.

hindi pambata...

2008-07-24T22:58:00.000-07:00

Nakikita kaya ng mga magulang ng mga batang artista ang mga ginagawa nilang maagang lampungan sa isang pananghaliang palabas sa TV? Ito na rin ang dahilan kaya hindi na ako nagtataka kung may mga kabataang maagang nag-aasawa at lalo na ang maagang nabubuntis.

Sa parehong palabas ko rin napanood ang Kitty Girls. Kakagising ko lang noon at ng pagbukas ko ng TV, Tadaaa! Sila agad ang bumungad sa kin. Hindi pa ako nakakapag-hilamos nun at may muta-muta pa ko sa mata. Pero nang mapanood ko sila, aba! Parang tumakbo ako ng milya-milya sa pagkagising na naramdaman ko. Isa lang ang naramdaman ko nang makita ko ang mga “halos hubad” na mga babaeng ito, gumawa ng kamunduhan… este… patayin ang TV.

Mas lalo kong ginustong patayin ang TV nang mapanood ko ang palabas na Jollytown. Bakit nga ba panay ang inglisan ng mga mascot ng isa sa naturingang maka-pinoy na restaurant dito sa pinas? Akala ko nga call-center simulation ang narinig ko. Mga mascot lang pala ng Jollibee. Malulupit ang slang ng mga naturang mascot. Lalo na si Jollibee. Nanliit tuloy ako sa sarili ko at bigla kong na-miss ang Batibot. Minsan na lang magkaroon ng pambatang pinoy children’s show, westernized pa. Pakiramdam ko tuloy ang mga batang kasama nila sa palabas na kung saan ay inglisan din ng inglisan ay mga trainees for call center. Ganun na nga ba ang gustong mangyari ng lahat ngayon? Nakikita ko nang nagngingitngit sa galit si Jose Rizal sa mga producers at mga artista ng naturang palabas...

FR: Raymund Marasigan RE: Eraserheads Reunion Gig

2008-07-23T02:55:00.000-07:00

From: raymund marasigan
Subject: [cambiolist] eraserheads
To: cambiolist@yahoogroups.com
Date: Sunday, 20 July, 2008, 10:43 AM

dear sandwich, cambio and pedicab listers
yes there will be an eraserheads concert
yes im playing drums
it will be on august 30
i havent met the band
and we havent rehearsed as a group
im thinking that will all happen in august
im sure you have read the blogs and newspapers and whatnot.
a lot of things there are not true.

at the moment
the final venue has not been confirmed.
and the promoters are still dealing with the tickets and crowd control
issues.

the promoters promise to answer these questions soon. maybe this
coming week so standby. there will be no front acts.

it will be a long set.
no theres no talk of an album or tour.

please dont email me privately. ill answer your questions (if theyre not silly) in the cambio, pedicab sandwich mailing lists.

have a good weekend
rayms marasigan

====================================

From: raymund marasigan
Subject: [cambiolist] eraserheads
To: cambiolist@yahoogroups.com
Date: Sunday, 20 July, 2008, 11:19 AM

a few thoughts
no i dont miss playing drums. i have a drumkit set up in the house and
i play all the time. i have a lot of drum gear, percussion and drum
machines.

i love playing drums.
i even play percussion in church on sundays when i can.
diego cas and mong have drumkits and we make a lot of noise and jam.
mike d has a vistalite (see thru) vintage kit. really cool and really loud.

we used it in mayrics last week.
i love playing drums for cambio.we played 2 gigs last night.
on occasion im honored to play drums for sugarfree, chicosci,imago,duster and the dawn.

i get asked this a lot.
im sorry i dont mean to offend but i dont miss the eheads or get senti
about it. it was a college band that turned into something we could not control. the music lives.

but thats just me.
im also a big music fan and i know how it means to other people so please dont send me hate mail. haha. im really not a bad person. its just a gig.

yes we all agreed to play 1 gig but were minimizing the drama.
i will give it 110 percent. thats the sandwich way.
if i give any less diego will kick my butt on stage.

drums not drama

rayms

i smell fruitcake... after this, i can die... with a smile

2008-07-14T02:44:00.000-07:00

Hindi na tsismis, hindi na pangarap, totoo na 'to! Magkita-kita tayo! August 30, 2008 CCP Open Grounds. Isang gabi ng Ligaya...

http://www.philstar.com/archives.php?aid=2008071263&type=2

http://www.pep.ph/news/18295/Eraserheads-to-reunite-for-one-night-only

http://www.mukamo.com/the-eraserheads-reunion-concert/

http://www.titikpilipino.com/news/?aid=1062

poster design: http://jlucasreyes.tumblr.com/post/42058923/e-reunion-083008-teaser-poster-this-confirms-the

let's get physical...

2008-07-11T03:15:00.000-07:00

Sa lahat ng sinabihan ko na nagja-jogging ako sa U.P…. Ok I lied! Hahahha.

Pero salamat na rin sa pagkaka-gising ko kanina, at sa pag-ayaw sa akin ng antok, napilitan na rin akong subukan ang pagja-jogging sa U.P. Sa maniwala kayo at sa hindi, inilaan ko ang dalawang oras sa aking araw upang magawa ang naturang aktibidad. Mula pinto ng kasalukuyan kong tinitirahan hanggang pagbalik sa bahay ay lakad/takbo lang ang ginawa ko.

Nang ako ay makarating sa may film center, sinimulan ko na ang karimlan. Natatandaan ko na sinabi sa isang babasahin na sa pagsisimula ng pagja-jogging, maaring makaramdam ng madaling pagka-pagod. Kapag naranasan ito, maaring mag-lakad muna upang makapag-pahinga ng konti. Ngunit sa pagkakataon na ‘to, sa isang daang porsyento ng aktibidad na ito, 90% nito ay pag-lakad at 10% nito ay pag-takbo.

Dahil sa kasalukuyan namang may musikang nakapasak sa aking tenga, minabuti kong gawin itong palatandaan kung kalian ako tatakbo at kung kailan ako maglalakad. Isang buong kanta ng pag-takbo, matapos nito, isang buong kanta muli sa paglalakad. Magpapaulit-ulit ito hanggang sa makonsumo ko ang oras na aking itinakda. Kung itatanong mo sa akin kung natupad ko ang schedule na ito, malamang alam mo na ang sagot sa tanong na yan.

Para sa totoong nangyari, tatlong kanta para sa paglalakad, at isang kanta para sa pag-takbo. At sa isang kantang nakalaan sa pagtakbo, tuwing chorus lang ako nakakatakbo. Minsan hindi pa natatapos. Kung sa building naman ang pag-uusapan, isipin mo ang Melchor Hall, yang haba ng building na yan, yan lang ang nabuo kong takbuhin. May mga ilang pagkakataon na bigla na lang akong tumatakbo kagaya halimbawa ay kung may mga makakasalubong akong mga tumatakbo o mga estudyante na kahit malayo pa lang ay nasisipat ko na na may itsura. Siyempre kailangan magpa-sikat ni pare kahit papaano.

Natural lang na ma-uhaw ako dahil sa Jalking (isang letter lang para sa Jogging at lahat ng iba pa ay nakalaan sa Walking) kaya napadaan ako sa isang tindahan sa may tapat ng Bulwagang Rizal. Pinapili ako ng tindero mula sa maraming inumin na nakalagay sa kanyang lalagyan. Nakita ko ang isang produkto. Pocari Sweat. Dahil ni minsan ay hindi ko pa nasusubukan ang produkto na ito, bumili ako ng isa. Nang tanungin ko kung magkano, ang dinig ko ay “Fourteen” kaya inabot ko ang tatlong limang-pisong barya sabay bukas ng bote at isang mahabang lagok. Binigyan ako ng tindero ng isang masamang tingin at dahil dito ay inalis ko ang nakalagay sa aking tenga. “Sir, Forty po.” Nagulat ako dahil ganon pala ang presyo ng pesteng inumin na ‘yon na inakala ko nung una ay parang tubig lang. Dahil nga nabuksan ko na, wala na kong ibang nagawa kundi bayaran ang naturang inumin. Nang tignan ko ang nakasulat sa bote, may mga kemikal ito na natatagpuan din sa Muriatic Acid. At ang lasa? Gusto ko sanang inumin pagkatapos ay ibuga sa mukha ng tindero (gaya ng mga nakikita natin sa mga pelikulang pinoy na comedy). Sa totoo lang hindi ito nalalayo sa lasa ng aking sariling pawis. Dahil nga ayaw ko naman itapon na lang basta basta ang kwarenta pesos na aking nasayang, pinilit ko na lang unti-untiin ang pag-ubos sa naturang inumin. Nang mapunta na ko sa huling lagok, akin namang nakita ang isang lalaki na nagpipiga ng kanyang t-shirt na noon ay punong-puno ng pawis. Naalala ko ang lasa ng aking ininom at agad akong nasuka. Isinusumpa ko na, na simula sa araw na ‘to hindi na uli ako bibili ng produktong yon! Ngayon alam ko na kung bakit ganun ang pangalan ng inumin na yon! Leche!

halika... tikman... ang tsismis....

2008-07-10T02:24:00.000-07:00

Napakaraming nababasa... Napakaraming espekulasyon...

Kung sakali, eto na ang pinakamalaking pangyayari ngayong taon... (Sumunod siyempre sa isa pang natsi-tsismis na concert ng isang lupon ng mga panginoon ng musika na nagmula sa Dublin, Ireland.)

Maraming naghihintay sa kanilang pag-babalik. Kung totoo nga ito... Isa lang ang siguradong mararamdaman ng lahat...

Ligaya... Ligaya na parang ang lahat ay nasa alapaap...

Matapos kong mabasa ang mga blogs at iba pang balita ng masa, isa lang ang naging reaksyon ko... "It's so hard to believe!"

Minsan... Minsan lang mangyayari 'to kaya sana magkatotoo.

Sa paghahanap ko ng pruweba sa internet, mas marami akong nakitang nagpapatotoo nito kaysa tumataliwas sa balitang ito.

Kaya kung totoo ito, kailangan nang mag-ipon dahil nalalapit na ang araw...

Ang sabi-sabi ay sa isang malaking lupain daw ito gaganapin. Sa parehong lugar na gaganapan ng concert ng isang lupon ng mga panginoon ng musika na nagmula sa Dublin, Ireland. Kung kailan??? Basahin muli ang blog na ito sa simula...

the email that might have made the difference...

2008-07-05T01:13:00.000-07:00

I was cleaning my yahoo mail when i saw this letter in my Drafts. It was dated way back January 31, 2004. Never knew na nasa mailbox ko pa 'to. When I was reading this, hindi ko alam kung matatwa ba ako o magwawala dahil sa ka-cheesy-han na nababasa ko. T*ng-ina ganito pala ako four years ago. This one really shows kung paano ako maging CORNY pag dating sa lecheng pag-ibig na yan. Pero once and for all, tutal naman ay tahimik na ang buhay naming lahat, and I consider this as an act of brushing things off my shoulder a.k.a. "closure," naisip ko na rin i-post 'to dito.

Humanda sa sangdamakmak na ka-cornyhan at kabaduyan...

hey whats up... sorry to disturb you but i just wanna confide somethin thats hauntin me these past few years.i just wanna clarify na ang point ko po for saying this things to you is just to let you know something from me at hindi po para manggulo sa masaya nyo pong pamumuhay... well here it goes...

ang hirap simulan... damn... ganito po kasi yon, aaahhh.. you knew naman siguro na simula pa lang first year pa lang e medyo tinamaan na ko sa yo. kaya lang i didn't had enough confidence to show it to you. well simula nung time na yun, until now, i still didn't know kung bakit hindi talaga kita maalis sa utak ko!.. i had done everything na sinasabi sakin ni ****, ni ***, tsaka nung ibang friends ko. they said ibaling ko na lng sa iba yun attention ko pero hindi ko talaga magawa e. i had focused a lot of my time sa studies ko but still i knew deep in my mind ikaw pa rin yung gusto kong isipin. nung nalaman ko na naging kayo na ni ***** ******, (sorry if i need to brought this up) ang bigat ng loob ko nun. knowing that wala ka sa mabuting kamay. pero i had said to myself na siguro dapat nga na makalimutan na rin kita kasi nga masaya ka na... after those times... medyo naging patapon an buhay ko... kung sinu-sino na yung mga barkada ko that had lead me into too much trouble, lahat ng bisyo nasubukan ko. buti na lang kahit papano andyan si **** tsaka si ***. they had guided me through those times. nung nalaman ko na wala na kayo ni *****. natuwa ako.... sabi ko at least mas panatag na loob ko. at that time medyo naisipan kong manligaw pero nahirapan naman ako sa schedule ko kasi nga lagi na akong panggabi. isa pa, i still didn't have the guts to show what i feel for you. di ko talaga alam kung bakit pag dating sa yo tumitiklop lahat ng styles and strategies ko. tapos yun nga.. nalaman ko kayo na ni ***. kaya sabi ko siguro talagang hindi para sa kin ang isang babaeng katulad mo. sabi ni ****, maghanap na lang daw ako ng iba kasi nga mahal mo rin daw kasi yung b.f. mo ngayon, si *** naman ipaglaban ko daw... knowing na mas close kayo ni ****, sinunod ko siya. i had found my girlfriend... kaya lang hindi talaga kayang magwork yung relationship. aminado naman ako na dahil sa kin e. sabihin na nating hindi ko talaga kayang mapantayan yung care na binibigay. but still we pursue to continue that relationship. kaya lang yun nga... nagkita nga tayo sa **** nung *******. yung mga effort na ginawa ko para kahit papano ma-divert ko yung feelings ko nawala lahat. hindi dahil nadala lang ako sa mga pangangantyaw ng tropa, pati ikaw na rin, kundi dahil siguro yung feeling nasaakin pa rin e. kakausapin sana kita about that nung gabi kaya lang, narining ko yung kwentuhan nio nila **** e(sorry ha, hindi ko sadya, na-overheard ko lang). and i had concluded na talagang mahal mo si *** kaya hindi ko na lang tinuloy yung balak ko... after that day, i had realized na hindi ko kayang lokohin ang sarili ko. talagang ikaw pa rin talaga yung mahal ko. i had finished my relationship with the other girl kasi masyado na kong nagiging unfair sa kanya. na -realize ko rin na kung meron man akong babaeng gustong mahalin habambuhay, ikaw na siguro yun.. andrama no? pero yun talaga ang totoo. tapos nun lagi kapang nasa dreams ko... ang corny no? pasensya na ha! these past few days, there are two options that had been struglin on my mind. una, sasabihin ko ba sayo tong feelings ko para mapaglaban ko naman o pangalawa, tatahimik na lang ako at maghihintay at hayaan kitang maging masaya. to tell you, yung mga tropa kong iba ang tingin sa kin nagulat sila na ang isang katulad ko e mamumroblema ng ganun. makikita mo naman sa friendster ko kung ano talaga yung pagkakakilala nila sakin not knowing my real feelings... one advice had emerged among others, dun sa most unlikely person pa nanggaling. kay ***. he adviced me na why not gawin ko pareho... i just let you know but after letting you know... tatahimik lang ako at maghihintay. antagal ko rin pinagisipan 'to. hindi lang overnight kaya ngayon ko lang nasabi... ganun na lang siguro ang gagawin ko. yun po e kung ok lang sa yo... im saying to you that i really really love you just let you know that i do so. pero don't worry, hindi po ako manggugulo or whatsoever kasi i know naman na masaya ka ngayon. what i will do is to wait for you kahit kelan pa yan... andito lang ako. but for now you can still count on me as your friend... **** handa akong maghintay talaga para sa yo kahit kelan... mahal na mahal kita... ang corny talaga pero yan po yung totoo... nakakahiya man talaga pero thats the real thing.

...sana po kung mabasa nio na to please please please let me know... sana po sabihin nyo na rin kung anuman yung reaction nio regarding this thing. kahit violent o kahit anu pa man sana po maipaalam nio sakin. kayo na pong bahala.. text man o e-mail na rin. hihintayin ko po.... please please please.

i just wanna emphasize na hindi ko po intention na manggulo.. i just wanna let you know how much i love you and i am really willing to wait for you no matter what happens..

masyado na pong humahaba... masyado na ring corny e... sige po, thanx for the time, tsaka effort na rin. txtxt na lang po o email ... salamat!

T*ng-in* talaga. Shet! Desperado!!! hahaha! Buti na lang talaga hindi nakarating 'to... Pero paano kung nai-send ko kaya? hmmmm...

Saint Luke’s Medical Center Bonifacio Global City: Now Accepting Medical Staff Membership and Medical Arts Building Clinic Occupancy

2008-07-04T01:13:00.000-07:00

New world-class facility
True to its commitment to provide excellent healthcare, St. Luke’s Medical Center is building another world-class facility in Bonifacio Global City. Expected to be fully operational by October 2009, the two-tower St. Luke’s Bonifacio Global City stands on a 1.6-hectare property in Taguig City.

Located in the heart of a fast-developing industrial and commercial hub adjacent to the Makati Central Business District, it is the best place for a successful international practice with access to the global market and exposure to international patients.

Tower 1 is a 13-storey, 600-bed hospital building while Tower 2 is the 11-storey Medical Arts Building (MAB) that houses 374 doctors’ clinics ranging in size from 27 sq.m. to 53 sq.m. The new state-of-the-art healthcare facility will feature a ground floor hotel-like lobby, six passenger elevators and five service elevators, ground floor out-patient operating rooms, fully air-conditioned hallways and corridors, waiting lounges on each floor, a doctors’ lounge on the 2nd floor with a restaurant that is open to the public, and a bridgeway connecting to the Main Hospital.

Medical Staff Membership

St. Luke’s Medical Center Global City is now inviting board-certified specialists for medical staff membership. Applicants should go through the credentialing and privileging process.

Medical Arts Building
The Medical Arts Building (MAB) is equipped with automatic fire detection prevention system, back-up power generators, back–up potable water reservoir, closed circuit television (CCTV) surveillance cameras, six passenger elevators and two service elevators.

Each MAB unit has provisions for high-speed internet access, local area network (LAN) connection to the hospital’s Picture Archiving Communication System (PACS) and the hospital information system, wiring for cable television, synchronized master-clock system, and individual meters for electricity and water. The MAB has a multi-level parking area with 1,265 parking slots.

Accepting applications
St. Luke’s Medical Center Bonifacio Global City (BGC) is now inviting medical practitioners to purchase No-Par Value (NPV) shares of the Medical Arts Building (MAB). The Securities and Exchange Commission has issued a “Certificate of Permit to Offer Securities for Sale” to St. Luke’s Medical Center BGC MAB Corporation.

Purchase of two NPV shares entitles the holder/s to clinic occupancy rights with a maximum of two doctors per clinic. NPV shares range from P1.33M to P2.64M per share or P2.68M per 30 sq.m. clinic to P5,29M per 53 sq.m. clinic while one parking slot costs P0.58M.

Health Maintenance Organizations (HMOs) are also invited to purchase office spaces.

For inquiries, contact St. Luke’s Medical Center MAB Corporation, Marketing Office at (632) 723-0101 ext. 4602, mobile phone (63) 922 882-1451, or email jjsanvictores@stluke.com.ph. Check their website at www.stluke.com.ph.

Source: http://www.stluke.com.ph/newsdetails.php?newsID=283; Philippine Star, July 4, 2008

pers lab...

2008-06-30T04:58:00.000-07:00

Late na naman ako. Sa totoo lang naman kahit pang-umaga ako, basta sa kahit anong bagay, late pa rin ako. Katwiran ko, at least consistent ako. Alas syete na ng gabing mapilitan akong sumakay ng byaheng Fairview na kasalukuyan noong tayuan at talagang punong puno pati ang “hallway” ng bus ng mga nakatayong pasahero.

Kasabay kong sumakay sa may Kamuning ang isang babae na sa tingin ko ay nasa kaagahan ng ikalawang dekada nya sa mundo. Pareho kaming napilitang tumayo sa daanan dahil sa tingin ko ay late na rin sya sa kung saan man sya papunta. Matapos lang ang ilang metro simula sa aming sinakyan, tumayo ang isang babae na nakaupo sa aming harapan. Natural lamang na ibigay na sa babaeng nakasabay ko ang espasyo sa upuan dahil babae naman siya at nagkataon na puro lalaki kaming nakasaby niyang nakatayo.

Nagulat ang lahat nang biglang hawakan ng lalaking nakaupo ang dalawang kamay ng babaeng nakatayo upang alalayan ito sa pag-upo. DALAWANG KAMAY. Nang makaupo ang babae. Agad itong nag-blush at nakatingin siya ng may bilugang mata (yung katulad ni puss in boots sa Shrek) sa lalaking tumulong sa kanya upang umupo. Ang lalaki naman ay nakatingin sa malayo. Nagpatuloy ang biyahe. Halos lahat kaming mga nakatayo ay nakatingin lang sa dalawa. Naghihintay ng isang pangyayari. Maya-maya pa’y binuksan ng babae ang kanyang bag. Nakita ko na may isang supot siya ng Munchkins ng Dunkin Donuts at isang malaking Brownies (pag isa lang ba brownies o brownie lang?) Napansin ko rin na may button pin sa bag ng babae na may nakalagay na “I Love You.” Hinihintay kong lumabas ang mga katagang yon sa kanyang bibig. Ngunit hindi. Namili siya sa dalawa, kung brownies ba o munchkins. “Brownies” nakita ko sa buka ng kanyang bibig. Inalok nya yun sa lalaki, “sa’yo na lang.”Hindi ko alam kung talagang hindi siya pinansin nung lalaki o talagang hindi lang siya narinig nito. Nang mapagtanto ng babae na walang sagot na makukuha sa lalaki, binuksan niya ang brownies at buong saya nya itong kumain habang nakatingin sa lalaki. Ang lalaki naman ay patuloy pa rin sa pagtingin niya sa malayo. Akala ko sa mga jologs na pelikula lang ito nangyayari, pati pala sa totoong buhay mayroon nito.

Nang makarating kami sa may tapat ng isang malaking hospital, may sumakay na dalawang babae, isang babae na nasa kahulihan siguro ng kanyang dekada trenta at kasama niya ang isang lola. Dahil nga wala pa ring upuan, tumayo na ang lalaki sa ating storya at pinaupo ang matanda. Napatingin ang babae sa kanya at waring nangungusap ang mga mata nito na huwag siyang iwan. Biglang naiba ang mukha ng babae. Dahil sa patuloy pa rin ang pagsakay ng pasaway na konduktor kahit wala nang paglagyanang mga pasahero, napausod ng napausod ang lalaki papunta sa likod. Panay pa rin ang tingin ng babae sa bandang likod, hinahanap ang lalaking pinag-ukulan niya ng pansin kanina lamang. Nararamdaman ng lahat na gusto niya itong lapitan upang tanungin man lang kahit ang pangalan nito. Ngunit nang dumating na sa sakayan ng jeep na “UP Ikot” kinailangan ko nang bumaba. Sayang at di ko makikita ang ending ng istorya.

Nang ako ay bumaba na, kasunod ko pala ang babae. Tinignan ko lang siya habang pinapanood niya ang papaalis na bus. Malungkot ang kanyang mga mata. Marahil ay nanghihinayang siya sa pagkakataong pinalagpas niya. Sayang…

Dumating ang jeep na “UP Ikot” pareho kaming sumakay. Halos katapat ko lang siya kaya hindi ko mapigilang titigan lang siya. Buong biyahe ay nakabukas lang at nakapatog sa binti niya aklat na bitbit nya simula kanina. Hinihintay kong magbasa siya ngunit talagang nakatulala lang siya buong biyahe. Siguro marahil ay madilim na ang paligid o dahil iniisip niya pa rin ang lahat ng nangyari kanina at ang lalaking tumulong sa kanya na maaring mahal na nya. Nasa college of engineering na ang jeep, kailangan ko nang bumaba. Ang babae, nakatingin pa rin sa malayo…

Ngayon naniniwala na ako sa kalokohang “love at first sight…”

eto ako... basang-basa sa ulan...

2008-06-26T05:59:00.000-07:00

Woohoo!!! Eto na naman ang inyong resident reklamador. Nakaisip na naman ngmga bagay-bagay na karekla-reklamo. Whew!! Matagal-tagal din na hindi nakasulat. Daming kailangang tapusin at maraming napagdaanan. Nais ko na ring kunin ang pagkakataong ito upang magpasalamat sa lahat ng tumulong sa aming pamilya sa nakaraang unos. Cheers peeps!!!

Balik pang-gabi na naman ako. Sa isang banda mas ginusto ko na rin ang ganitong pagkakataon upang mas lalong makapag-pahinga. Pakiramdam ko iba ang pagod ng pang-umagang trabaho. Pero hindi yon ang reklamo ko.

Habang papunta ako sa site galing sa head office upang sa aking ikalawang araw na pang-gabi. Sumakay ako sa bus at nagkataong ang bus na ito ay may TV. Kasalukuyan noong pinalalabas ang concert ni Michael Jackson na nasa tantya ko aynasa bandang late 90’s. Hindi ko lang maintindihan kung bakit kailangang ipakita sa video ang mga naglulupasay na mga babae at mga nawawalan ng malay sa concert. Sa isangdaang porsyento siguro ng palabas, mga walompung prosyento dun ay mga nahimatay at ang nalalabing dalawampung porsyento ay ang mismong performance ni Michael. Sana pinalitan na lang ang titulo ng palabas. “How to kill oneself during a concert.”

Maraming salamat sa napaka-talinong tao ng Manila City Hall sa panibagong pagpapahirap na ginagawa niyo sa buhay ng mga estudyante at manggagawa na umuuwi sa probinsya ng Cavite. Kakatapak pa lang ng bagyong Frank sa Maynila ng maisipan ng mga kumag na ito na palitan nanaman ang ruta ng mga Bus na papuntang Cavite. Nung una ay sa Lawton, nang maupo ang kasalukuyang alkalde, nailipat ito sa Vito Cruz. At kamakalilan nga ay nailipat naman ito sa may Quirino. Hindi ba naisip ng mga matatalinong nilalang na to na mas konbinyente lalo na samga mag-aaral kung ang sakayan pauwi ng probinsya ay nasa Lawton? Ang resulta? Dagdag na pamasahe na nangangahulugang dagdag gastos para sa mga mag-aaral. Hindi pa sila natuwa sa paglipat ng sakayan, inilipat pa nila ito ng walang kaukulang anunsyo o karatula man lang sa dating dinadaanan ng mga bus na ‘to. Maraming mga pasahero ang naghahantay sa Vito Cruz na basang-basa sa ulan na dulot ni Frank (cue: Basang-Basa sa Ulan by Aegis). May dalawang oras din akong naghintay kasama ang mga walang kaalam-alam na mga pasahero sa naturang pangyayari. Marahil hindi kaya ng kanilang mga tamad na katawan ang gumawa ng karatulang nagsasabing nalipat na ang hintayan ng sasakyan patungong Cavite.

Napadaan ako kamakailan lamang sa may C5 papuntang The Fort. Matatapos na pala ang ginagawang flyover dun. Sa tuwing nakikita ko ang drawing ng proyektong yon ay natatawa ako. Hindi ko inakalang mas hahagalpak ako ng tawa nang makita kong malapit na itong matapos. Hindi ko talaga makita ang lohika ng takbo ng flyover na yon. Talaga naman!!! Makahanap lang mapapagka-kitaan at mapapag-kagastusan. Hay naku naman!!!

Sa mga best friend kong politico… PUT@! Napakaga niyo naman mangampanya!!! Ganitong date pa lang nakikita ko na ang mga pagmumukha nyo sa TV!!! Grabe… Kaninong pera ba yan?

havaianas versus spartan

2008-06-02T21:11:00.000-07:00

Nagmula sa blog ni alexyee!

salamat bro! kulit nito!

Pangalan:Havaianas

Lugar na pinanggalingan: São Paulo, Brazil

Pagbigkas:
ah-vai-YAH-nas (Brazilian Portuguese)
hah-vee-ah-naz (American English)
OMG!-hAH- va- yaH-naZz!! (Filipino)

Materyal na ginamit:Malupit na goma (High-quality rubber).

Presyo:Hindi ko alam. Ganito na lang,
1 pares ng Havaianas = 16 pares ng Spartan

Mga nagsusuot: Mga konyotik at mga mayaman.

Malulupit na katangian at kakayahan:
- Masarap isuot.
- 'Shock-absorbent '
- Malambot ngunit matibay.
- Makukuha sa sandamakmak na kulay, disenyo at burloloy.
- Maaaring isuot sa loob ng Starbucks.
- Mainam na pang-japorms.
- Mainam i-terno sa I-Pod at Caramel Macchiato.
- Mapipilitan kang maglinis ng mga kuko mo sa paa.
- Maaari ka nang mag-dikwatro sa loob ng mga pampublikong lugar at sasakyan.
- Magiging 'fashionable' ka kapag ikaw ay nagkukuyakoy.

Olats na mga katangian:
Mahal!
Mahal!
Mahal!

- - - - -

Pangalan: Spartan

Lugar na Pinanggalingan: Metro Manila , Philippines

Pagbigkas:
spar-tan (American English)
is-par-tan (Filipino)

Materyal na ginamit:Pipitsuging goma (Low-quality rubber).
Presyo: Wala pang 50 pesos.
Isang pares ng Spartan = 20 piraso ng pan de coco.

Mga nagsusuot: Ako at ang masa! Nyahaha!

Malulupit na katangian at kakayahan:
- Maaring ipampatay sa ipis.
- Maaring ipampalo sa mga batang suwail at damuho.
- Pwedeng ipanglusong sa baha at putikan.
- Pwedeng ipamalengke.
- Mainam gamitin sa tumbang-preso.
- Mainam gawing 'shield' kapag naglalaro ng espa-espadahan.
- Mainam isuot sa siko bilang proteksyon habang naglalaro ng piko.
- Mainam na pambato sa picha o shuttlecock na sumabit sa puno.
- Mainam na pangkulob sa pumuputok na watusi.
- Kapag ginupit-gupit nang pahugis 'cube,' e maaari mo nang
gawing pamato sa larong Bingo na kadalasang makikita sa mga lamay ng patay).

Olats na mga katangian:
* Madaling magkawalaan kapag hinubad dahil halos pare-pareho lang ang hisura.
* Masakit isuot kapag may mga balahibo ang mga daliri mo sa paa.
* Minsan kapag ipinambato mo ito sa picha o shuttlecock na nakasabit sa puno, e nadadamay pati yung tsinelas.

empty chairs

2008-05-27T01:22:00.000-07:00

one word... nakakarelate...

There were moments
That I wanted you around
Moments I wanted you
To pick me off the ground
Was this something I said
I did or did not do
A detail left out
Of the list of me being with you

Do you know 'coz I don't understand
Can you tell me 'coz I can't comprehend

Always thought that you were on my side
Now you're walking away
Walking away
Leaving me behind

All I see are empty chairs I have to fill
Makes me think about all what you said
What lies ahead
Am I capable of living my life still
Now that you're not by my side
And I remembered
That was your empty chair to fill

Here I am
With my final role to play
Left to finish what we
Started on that fateful day
There I was your girl
Your star your best friend
Now empty handed
Are you telling me
This is how the story ends

Do you know 'coz I don't understand
Can you tell me 'coz I can't comprehend

Always thought that you were on my side
Now you're walking away
Walking away
Leaving me behind

Now all I see are empty chairs I have to fill
Makes me think about all what you said
What lies ahead
Am I capable of living my life still
Now that you're not by my side
And I remembered
That was your empty chair to fill

I'm telling you things
You shouldn't known right from the start
When all I ever asked of you
Was to be there
I could've swallowed all my pride
For all I care
But you kept taking more that I could give
So go ahead walk out the door

Now all I see are empty chairs I have to fill
Makes me think twice about
All what you said what lies ahead
I know I'm capable of living my life still
Even when you're not by my side
'Coz in my life
You've got no empty chair to fill

pampaputi...

2008-05-26T01:32:00.000-07:00

Kung mamalasin ka nga naman. Sa hindi inaasahang pagkakataon nasira ang aking telepono. Ipinagawa ko at nakapag-bayad tuloy ako ng tumataginting isang libong piso upang ireset, restart, reset, restart, reset lang ang telepono ko. Sa kadulo-duluhan, napag-alaman ko na kailangan ko nang talikuran ang matagal ko nang ginagamit na globe simcard at palitan ng kalaban nito na smart. Nang isang bes na nag-paload ako sa tindahan, nagulat ako sa mga eksenang nangyari…

AKO: Miss, pa-load po!

TINDERA: *pasigaw* SI PIOLO NAKA_SMART BUDDY NA!!!!!

Agad kong sinampal ang tindera upang matauhan at agad din naman syang humingi ng tawad at sinabi sa akin na “pasensya na, akala ko ikaw si piolo. Magkamukha kasi kayo eh.” Dahil dito, siniguro ko na na hindi na ko babalik sa tinadahan na yon at baka pagkaguluhan pa ko.

Nang umuwi ako sa bayan ko sa Cavite, napakunot ang noo ko nang makita ang isang malaking ngiti ni Gaby Conception sa isang poster para sa isang whitening supplement. Makikita rito na nagpapasalamat sya sa naturang whitening supplement. Sino ba namang sira ulo ang maniniwala na ginagamit nga nya ang gamot na yon upang pumuti. Sa tinagal-tagal nya sa states at kababalik nya nga lang paano naman nito mapapaniwala ang tao na kaya siya pumuti ay ginamit nya ang supplement na ‘yon. Mali eh!!

ewan ko...

2008-05-23T18:07:00.000-07:00
Masyado kong stressed na hindi naman ako stressed. Masyado akong deprived na hindi naman ako deprived. Pakiramdam ko lahat ng problema na sa akin na pero wala naman. Mukha lang akong masaya pero hindi pa rin. Ang labo. Alam kong may kulang pero hindi ko malaman kung ano ang nawawala. Pumapasok lang ako sa trabaho upang manatili akong “may trabaho.” Kahit anung pilit ko na alisin sa utak ko ang kawlan ng hustisya sa mundong ginagalawan ko, pilit pa rin itong bumabalik at pinapalasap sa akin ang kawalan ng pagkakapantay-pantay sa buhay. Hindi ko na alam kung ano ang tama. Hindi ko alam kung mayroon pa bang tama. Ayoko na... Tapusin na natin 'to.

kabet...

2008-04-03T17:38:00.000-07:00

Sino bang napakatalinong kompositor ang sumulat ng kantang KABET? Unang-una, bakit kailangang palitan ang spelling? Naisip ko tuloy, hindi kaya naalarma yung mga manang ng Education sector dahil sa pagkakabago ng spelling nito na maaaring i-adopt ng mga kabataan sa elementarya? Sa pagiisip ng kasalukuyang sitwasyon, mas lalo akong naalarma ng maalala kong mga kabataan nga ang target market ng naturang kanta. Maaaring ang mga kasalukuyang henerasyon ng magulang ay wala lang sa kanila kung marinig nila ang kanilang mga supling na inaawit ang Kabet, ngunit kung ako? Maaaring maging ganito ang sitwasyon…

Anak: Kay sakit naman na isipin na sa puso mo akoy pangalawa sa tuwing makikita kitang kasama sya pinipikit ko aking mga mata

Ako: SON! GO TO YOUR ROOM AND PACK YOUR THINGS! I WILL PUT YOU IN AN ASYLUM!

Isa pang maaaring masamang dulot nito ay ang pakikipagaway ng mga bata sa kanilang guro sa paaralan. Paano na lang kung may eksamin at nagkataon na ang sagot sa isa sa mga tanong ay KABIT? Dahil nga sa naturang pagkakalulong ng mga bata sa naturang awitin, maaaring isagot nila ang KABET.

Anak: Mam, bakit mali po yung answer namin sa no. 12? E tama naman po yun ah!

Guro: Iho, wrong spelling, wrong!

Anak: Anung mali? Sira ulo ka pala mam e! C’mon gangstas! Let’s kill this bitch!

Bukod sa maling spelling, kinokondena ko rin ang kantang ito dahil ipinapasok nito sa murang pag-iisip ng mga bata ang hindi magandang meaning ng salitang kabit…or kabet for that matter. Maaaring alam lang ng mga bata na ang salitang kabit ay may kaparehang meaning sa “dugtong” o di kaya sa ingles ay “connect.” Pero salamat sa paliwanag ng kantang ito sa naturang salita…

Anak: Dad! Kapag pumatol ba ko sa may asawa kabit ba ang tawag sakin?

Ako: Anak, hindi! Ang ibig sabihin ng kabet… ahhh ehhh… Isang bagong uri ng pagkain yan!

Sa kahihinatnan,naging sinungaling pa ako ngayon sa mata ng anak ko.

*nakakatawa dahil habang sinusulat ko ang blog na ‘to ay nag-ring ang cellphone ng katabi ko na nasa around 50++ na siguro ang edad… ata ang ringtone… “Crank that” ni soulja boy...

Watch Me Crank Dat Soulja Boy, That Super Man Dat (OH!)

oo...

2008-03-13T23:46:00.000-07:00

Salamat sa aking bagong katungkulan sa aking pinagtatrabahuhan, nararamdaman ko na naman ang pagka-walang-silbi. Bad trip! Sa katulad kong ubod ng sipag, hindi ako makatiis at hindi ako mapakali na wala akong ginagawa. May bago akong “Art Teacher” at “Photography Mentor,” at sa totoo lang ay hidni ako natutuwa sa mga nangyayari sa kasalukuyan kong trabaho. Nakakahiya man sa lisensya ko pero wala akong magagawa.

Tagpo: Sa opisina…

Mga Karakter: Ako, at Siya…

Siya: (umupo sa puwesto niya na kung saan ay kitang-kita ko siya habang nakatalikod sakin.)

Ako: (tahimik lang at kunwari ay walang nakikita.)

(sabay tugtog ng kantang “Oo” ng Up Dharma Down)

Ako (sa isip): Sakto ah.

Sa totoo lang gusto kong laksan ng maigi ang speakers ng laptop na gamit ko, nung mga oras na yon upang maisaksak sa kukote nya na para sa kanya ang kantang yon. Umpisa pa lang swak na swak na.

“di mo lang alam, naiisip kita, baka sakali lang maisip mo ako…”

Lalo na pagdating ng koro…

“di mo lang alam, ako’y iyong nasaktan, o baka sakali lang maisip mo naman, hindi mo lang alam kay tagal ng panahon, ako’y nandirito pa rin hanggang ngayon, para sa’yo”

Leche! Anung klase ba naman ‘tong buhay na ‘to? Aborido ka na sa trabaho, araw-araw mo pang nakikita yung taong ayaw mo muna sanang makita para naman makalimot ka kahit papano. Nasa iisang opisina kayo, nasa iisang departamento, nasa iisang grupo, “Tang inang parusa to o!” Kahit pinili mo na lang na hindi na lang siya pansinin para lang makalimutan sya kahit papano, parang wala pa ring epekto. Mas lalo mo ka lang nasasabik na lapitan at kausapin siya. Mas lalo ka lang nasasabik sa pagsama sa kanya. Lalo mo lang pagsisisihan kung ano ang naging desisyon mo.

“kung ikaw at ako ay tunay na bigo, sa laro na ito, ay dapat bang sumuko, sana’y di ka na lang pala aking nakilala, kung alam ko lang ako’y iyong masasaktan ng ganito, sana’y nakinig na lang ako sa nanay ko.”

Kung siguro ay dating kinakaya-kaya ko pa ang sitwasyon, yun siguro ay dahil mayroong trabaho na kinasusub-suban. Pero dahil hindi ako ngayon isang manggagawa kundi isang “art student,” wala akong magawa kundi magpaalipin sa damdaming ‘to…

Utang na loob! Patayin niyo na ko!!!

shaider, shaider lab annie!

2008-03-12T17:26:00.000-07:00

Alam ko minsan sa buhay mo, inabangan mo ang palabas na Shaider sa telebisyon...

At wala ka namang ibang inabangan kungdi ang pag-sipa ni Annie ng High Kick upang makita mo ang kulay ng kanyang panty...

Ngayon hindi mo na kailangan mag-abang... eto na!!! Manyak!!!

shaider, shaider lab annie!

2008-03-12T17:25:00.000-07:00

Alam ko minsan sa buhay mo, inabangan mo ang palabas na Shaider sa telebisyon...

At wala ka namang ibang inabangan kungdi ang pag-sipa ni Annie ng High Kick upang makita mo ang kulay ng kanyang panty...

Ngayon hindi mo na kailangan mag-abang... eto na!!! Manyak!!!

road safety!

2008-03-03T22:48:00.000-08:00

drive safely:: use your SETBELT!!

ikadalawamput-apat...

2008-01-26T20:16:00.000-08:00

Ikadalawamput-apat na taon ko sa mundo… Nakakatawang isipin na parang kaarawan ng isang artista ang nangyari sa akin sa taon na to…

Unang Celebration…

December 30, 2007-petsa ng taunang get-together ng mga tropang esmeri na taunan ding ginagawa sa aming bahay sa cavite. Hindi ko alam kung anung meron ang bahay namin at gustong-gusto nilang ginagawa ito sa bahay. Dahil na rin siguro naging at-home na rin sila sa bahay, o lahat ay pwedeng gawin sa bahay ng walang naninita, o talagang gusto lang nila akong gawing alipin dahil napipilitan (uulitin ko… napipilitan…) akong asikasuhin ang mga kumag dahil nga nasa bahay ko sila. Dahil nakikinita ko na na magiging sobrang abala na ako sa pagpasok ng taon. Napagpasyahan kong ito na ang maging selebrasyon ko na kasama ang mga kaibigan simula pa nung hayskul dahil maging sila rin ay mahirap hagilapin. Kahit na maraming hindi nagpunta (mga put…. nyo!) marami ring mga nakarating na hindi ko inakalang biglang susulpot. Wala pa ring pinagbago ang mga ungas! Makukulit pa rin. Nakakatawa lang dahil unang beses kaming uminom ng “Mamahalin at Imported na Red Wine” at sa kasamaang palad walang ibang nagkagusto sa lasa bukod sa akin… Mga probinsyano nga! Kaya’t balik kami sa tradisyonal na redhorse!

Ikalawang Celebration…

January 15, 2008-engrandeng Birthday Bash kasama ang mga taga Balfour. Ipinasara KO ang isang sikat na bar sa Ortigas upang i-celebrate ang Birthday KO kasama ang mga malalapit KONG mga kaibigan sa industriya. Dumating ang ilang mga sikat na kaibigan ko sa hanapbuhay at naroon silang lahat upang batiin ako sa aking espesyal na araw. Nang pinakanta na nila sakin ang pre-recorded na kantang “A Friend” nagulat na lang ako nang habang kumakanta ako ay may mga SORPRESANG mga bisita ang biglang sumabay sa akin sa pag-kanta. Nagulat ako at hindi na napigilang maluha sa tuwa. Matapos ang isa-isang pagbibigay ng mensahe ng mga surprise guests, biglang sinabi ng host na may gusto daw bumati sa akin ng live, via Phone Patch. Nagulat ako nang marinig ko ang boses ng mga kaibigan ko na ngayon ay nasa abroad na. Matapos non ay agad akong nagpasalamat sa aking mga Sponsors na walang sawang nagtitiwala sa akin. Timex para sa aking relo. Drs. Manny and Pie Calayan, maraming salamat sa inyo. Dr. Vivian Sarabia for my eyewear. Joy Lim ng Charms and Crystals. Joan Boner na palaging nandyan. Sa iba pang mga sponsors, ang Bench… Mr. Ben Chan! Salamat! Sketchers, Levi’s Jeans… Thank You! Kay Mam Charo, Mr. M., Sir Gabby Lopez, Direk Lauren,Direk Wenn, Direk Joyce… Salamat sa pagtitiwala. At syempre sa mga fans na walang sawang tumatangkilik… Ang Dynamic, Forever, Super, Flexible, Infamous fans club. Ang Solid, Liquid, at ang Gas fans club… salamat sa pagiging nandyan at sana huwag po kayong magsawa at maging palagi pa po kayong nandyan para sakin.

At para sa totoong nangyari...Dahil marami ang January Birthday Celebrants sa Balfour, at nagkataong mga kuripot lahat, napagusapan na isang celebration na lang ang gagawin para sa lahat. Puno ang Julianos na naging dahilan ng pagpapasara nito. Walang humpay na kulitan at siyempre lasingan ang nangyari. Ako na rin ang nag-dj nung gabing yon ngunit dahil mas marami ang nakakatanda na ayaw ng maingay, hindi na lang ako masyadong nagpatugtog. Hindi ko tuloy naipagmayabang ang aking bagong natutunan na mga dj moves… Pero sa totoo lang sobrang saya ng party. Lasing ako. Ngunit gaya ng dati, kinailangang tumakas ulit para sa sidetrip…

Ikatlong Celebration

January 16, 2008-kasama ang mga taga St.Luke’s. Simpleng painom ang ginawa ko sa bahay nila weng na malapit lang sa site. Salamat kay NRC at isang Black Label ang nagpainit sa mga kumag nung gabing yon. Isang surprise cake (seryoso…meron nito)ang lumabas na may nakalagay na “42” bilang kandila nito. Pasalamat sila at Goldilocks ang cake kaya hindi ko nagawang itapon sa yon sa basurahan. Black forest kasi ang flavor… Mamahalin. Sayang eh!

Ikaapat na Celebration

January 17, 2008-buong araw akong nasa bahay dahil sa kalasingan kinagabihan. Mag-isa lang akong nagninilay-nilay sa mga nangyari sa akin nung nagdaang taon. Pinagplanuhan na rin ang mga balak na gawin itong panibagong taon sa aking buhay. Bukod don, dahil sa Discovery Channel, natutunan ko na kung hindi malaki ang ari ng lalaki ay hindi siya makukuryente kung sakaling sa nakatapak siya sa isang bagay na pwedeng daluyan ng electric current at umihi sa isang bagay na pwede ring daluyan ng kuryente. Hmmm. Hinding-hindi ko gagawin yon dahil sigurado makukuryente ako.

Kinagabihan, nagkita-kita kami ng mga kasama ko nung kolehiyo. Bitbit ang bulto-bultong bagahe patungo ng Sagada! Salamat kay Erik at kahit na ikalawang beses ko nang pumunta sa lugar na ito ay ok lang dahil libre! Tatlong araw at dalawang gabi ng pagtakas mula sa pagod na dala ng trabaho. Kahit pagod ang siguradong mapapala naming lahat sa trip na ‘to ay ok lang. Nature trip naman. Matuturing na pahinga pa rin ‘to.

----------------------------

Daig ko pa ang isang sikat sa dami ng araw na ipinagdiwang ko ang existence ko sa mundo. Isa lang ang ibig sabihin nito, maraming nagmamahal kahit papano na hindi kayang ipunin lahat ang pagdiriwang sa isang araw lang. Dahil don nagpapasalamat ako sa lahat! Sana’y makasama ko pa rin kayo sa susunod na mga taon. May ikalima pa, kasama ang pamilya. At ikaanim kasama si … Doon sa ikaanim, isa lang ang attire…. Birthday Dress…

walang kamatayang...

2007-12-31T01:45:00.000-08:00

Kahapon lang ay napanood ko ang palabas na “Ang Pinaka” sa Q tv. Nakakatuwa ang ipinalabas nilang topic. Ang top ten na New Year’s Resolution ng mga pinoy. Sinubukan kong manood at hindi nga ako nagkamali ng hinala. Halos lahat ng nasabi ng host ay tama sa akin. Isa lamang patunay na ako nga ay isang pinoy. Gaya ng nakaraang taon, mangangako na naman ako na tutuparin ang mga “New Year’s Resolution” na ito na hindi ko sinisiguro sa sarili kong matutupad lahat.

1. Maging matipid-marami akong blessing nitong nagdaang 2007. Pero sing dami ng blessings na yon ang mga tukso upang waldasin ang mga blessings na yon.

2. Maging health-conscious-sa totoo lang ngayong 2007 lang ako lumaki ng ganito. Kain dito, kain do., Inom dito, inom don. Puyat dito, puyat don. Iiwasan ko nang lahat ng ‘to (o sige pwera na lang yung inom). Susubukan ko na rin mag-exercise. Katunayan bumili na ko ng running shoes, na pwede ring pang-porma just in case na tamarin akong mag-jogging.

3. Matutong mag-drive at ng isa pang skill-last year ko pa objective ang paga-aral mag-dive pero sobrang busy kaya walang time. Nahiya lang ako sa sarili ko dahil may mga mas bata pa sakin na sila pa ang nagda-drive para sa akin. Sinubukan ko na ring simulan ang pag-aaral ng Portuguese kaso tinamad ako sa pagsunod sa module na nakuha ko.lalo lang akong na-dismaya ng malaman kong wala masyadong school na malapit sa akin na nagtuturo ng nasabing language. Kaya pinagiisipan ko kung Spanish na lang o sex education ang pag-aaralan ko ngayong 2008.

4. Maging driven-susubukan kong hindi na tamarin sa trabaho. Uulitin ko… SUSUBUKAN…

5. Maging on-time- promises are meant to be broken…

6. Iwan ang negative happenings ng 2007-mahirap man gawin pero kailangan. Mahirap na! baka lalo lang lumala ang galit ko sa mundo.

7. Maging closer kay God-mejo naging “career-oriented” and 2007 sa kin at medyo hindi ako masyadong nakakapag-bonding sessions sa kanya. Kaya sana this year maging mas close kami.

8. Control my temper-maraming nakapuna ng pagiging mainitin ng ulo ko nitong huling taon. Siguro dahil sa pressure ng lahat ng bagay sa paligid ko. Susubukan kong huwag idamay ang ibang tao sa kaguluhan ng isip ko.

Sa mga kaibigan kong makakabasa ng kabalbalan kong ito. Nais kong hingin ang kooperasyon niyo upang maabot ko ang mga PANGARAP na’to. Gaya nga ng sabi ng mga brochure ng motels, prices are still subject to changes without prior notice. Same principle applies to this crap.

Maraming dapat ipagpasalamat sa nagdaang year 2007. Mas maraming dapat na abangan para sa 2008. Nawa’y tayong lahat ay suwertehin at maging magandang taon to para sa ating lahat.!!!

PUTUKAN NA!!!!

skul bukol

2007-12-24T19:36:00.000-08:00

No need to say anything... just read

the misadventures of mhyk 12

Yeah Tom.. Yeah...

The One That Has Got Away

Adele Knows It All

Repost: Jessica Zafra: Etiquette for Expats, Tourists and Other Visitors to the Philippines

Boyet and Girlie *todo na 'to sama pamato*

Facebook Peeves

It's Up Dharma Down's Time

Angry Birds Live

under repair...

How Do You Heal A Broken Heart

Soundtracking

ako ay PRO RH Bill

Its The End of The World (As We Know It)

In A Relationship

10 Favorite French Swear Words

A Musical Awakening

Umasal Lamang ng Ayon Sa Ganda (By: Lourd De Veyra)

Hayop sa taon! Hayop sa dekada!

Bakit kailangan bumoto?

impyerno sa lupa

ang alamat ng "happy horse"

silly people's improv theater (S.P.I.T.)

bago at luma...

90's kid ka ba revisited...

90's kid ka ba revisited...

babala... bagong modus operandi!

silid aralan, inc... what about?

the ultimate dream job!!!

Compose Blog Entry

para kay B... teka anu nga bang sabi ni B?

Eraserheads, The Final Set tickets now available

Eraserheads Final Set (facts from the prescon)

makulay ang buhay...

ilang ulit pa ba ang uulitin? o giliw ko? (eraserheads the reunion concert part two)

ilang ulit pa ba ang uulitin... o giliw ko... (Eraserheads the Reunion Concert II)

balik sa dati...

ipuputok ko na...

alak... alak pa...

hayskul layp o my hayskul layp

tagname

ano bang silbi namin?

malay... ita... indones...

mountaineering 101

joke joke joke!!!

the man that can't be moved... (the script)

kaibigan... ride na po!!! Gago!

mano po ninong... mano po ninang...

tulak ng bibig... kabig ng dibdib...

music life...ill only stop playing when i die (e-mail from raims re:saguijo jam)

para sa masa...

thank you...:rayms (part 2 reunion concert?)

ilang bukas pa ba bago tayo ay magkita...

erase my head!!!

eraserheads reunion concert: hindi na libre...

10 conyo-mandments

BAMBOO LAKE @ MOONRISE FILM FEST '08

piktyur piktyur...

number 01...

don’t make me feel I have to love you back....

hindi pambata...

FR: Raymund Marasigan RE: Eraserheads Reunion Gig

i smell fruitcake... after this, i can die... with a smile

let's get physical...

halika... tikman... ang tsismis....

the email that might have made the difference...

Saint Luke’s Medical Center Bonifacio Global City: Now Accepting Medical Staff Membership and Medical Arts Building Clinic Occupancy

pers lab...

eto ako... basang-basa sa ulan...

havaianas versus spartan

empty chairs

pampaputi...

ewan ko...

kabet...

oo...

shaider, shaider lab annie!

shaider, shaider lab annie!

road safety!

ikadalawamput-apat...

walang kamatayang...

Boyet and Girlie todo na 'to sama pamato